با ربط و بی ربط

عرفان پهلوانی

2020-02-26T13:51:00.025+03:30

« به نام او که زیباست و زیبایی را دوست دارد »

عرفان پهلوانی
تولد : قم – 1365

1. دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی – دانشکده¬ی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز

2. کارشناس رشته¬ی نمایش ، بازیگری – دانشگاه آزاد اسلامی اراک – 1388

3. انجام پژوهش « تکنیک¬های ایجاد خنده در مخاطبان هنرهای نمایشی » به عنوان پایان¬نامه¬ی نظری دوره¬ی کارشناسی با راهنمایی استاد « دکتر امیر حسن ندایی »

4. چاپ کتاب « آش کالباس » ؛ شامل : الف) فیلم¬نامه¬ی کوتاه میدان ب) نمایش¬نامه¬ی یونجه گلاسه پ) نمایش¬نامه¬ی آش کالباس ت) نمایش¬نامه¬ی پارک جنگلی 1 ث) نمایش¬نامه¬ی پارک جنگلی 2 ج) درآمدی بر نقد تئاتر – چاپ اول : قم 1385

5. نویسنده¬ی نمایش¬نامه¬ها و فیلم¬نامه¬های :
الف) نمایشنامه¬ی « یونجه گلاسه » – 1383
ب) نمایشنامه¬ی « آش کالباس » - 1383
پ) نمایشنامه¬ی « پارک جنگلی 1 و 2 و 3 » - 1384تا1387
ت) فیلم¬نامه¬ی کوتاه « میدان » - 1383
ث) فیلم¬نامه¬ی کوتاه « پویا » - 1386
ج) بازنویسی فیلم¬نامه¬ی کوتاه « فرش و عرش » - 1386
چ) نمایشنامه¬ی « پرستوها در فصل سرما به سرزمین¬های گرمسیر و در فصل گرما به سرزمین¬های سردسیر مهاجرت می¬کنند » - 1389

6. نویسنده¬ی وبلاگ « با ربط و بی ربط » : www.ba-bi.blogspot.com - از سال 1383

7. نویسنده¬ی گزارش¬های : الف) دولت آباد – 1383 ب) چهار راه رفته – 1384 پ) نامه¬ای از خدا – 1384 و ...
8. نویسنده¬ی داستان¬های : الف) گنه کرد در بلخ آهنگری ، به شوشتر زدند گردن مسگری – 1381 ب) خر ما از کرگی دم نداشت – 1381 پ) خواستگاری – مهر 1386

9. نویسنده¬ی : الف) درآمدی بر نقد تئاتر – آذر 1384 ب) درآمدی بر اسطوره – خرداد 1385 پ) مشاهده – مهر 1387 ت) رادیو و نمایش رادیویی – دی 1387 و ...

10. بازی در نمایش¬ها و فیلم¬های :
الف) بازی در نمایش « واقعه در واقعه » - کارگردان : رضا ابوذر – تالار غدیر قم ، دانشگاه آزاد اسلامی قم ، دانشگاه امیرکبیر تهران – 1381
ب) بازی در نمایش « تبعیدی » - کارگردان : خلیل ا... خسروبیگی – تالار آوینی دانشگاه آزاد اسلامی اراک – اردیبهشت 1385
پ) بازی در نمایش « عزیز مایی » - کارگردان : بهادر ابراهیمی – تالار شریف دانشگاه آزاد اسلامی اراک – خرداد 1385
ت) بازی در نمایش « مردی که می¬خواست مرد بماند » - کارگردان : سحر جمالی – تالار میرجعفری دانشگاه آزاد اسلامی اراک – 18 مردادماه 1388 [پایان¬نامه¬ی عملی دوره¬ی کارشناسی]
ث) بازی در نمایش « روزیست خوش » - کارگردان : محمد یوسفی – دانشکده¬ی سینما تئاتر / 7 تیر 1389- خانه¬ی کوچک نمایش / 4 شهریور 1389
ج) بازی در فیلم تلویزیونی « نذری دیگر » - کارگردان : حجت ذیجودی – شبکه¬ی 1 – اردیبهشت 1381
چ) بازی در سریال « سفر عشق » - کاگردان : محسن دلاوری – شبکه¬ی نور – آبان 1381
ح) بازی در برنامه¬ی « جنگ جوان » - شبکه¬ی 3 و شبکه¬ی نور – 1380
خ) بازی در فیلم کوتاه « از غبار تا زلال » - کارگردان : رضا ابوذر – 1382
د) بازی در فیلم کوتاه « فرش و عرش » - کارگردان : عرفان پهلوانی ، حسین نادری – مرداد 1386
ذ) بازی در نمایش « فرشتگان بر فراز شهر » - کارگردان : غزاله رشیدی و نوید جهان¬زاده - تالار برج آزادی - بیست و نهمین جشنواره¬ی بین¬المللی تئاتر فجر و اسفند 1389
ر) بازی در نمایش « آیا می¬شناسید راه شیری را ؟ » - کارگردان : سحر جمالی - خانه¬ی کوچک نمایش - 25 خرداد 1390

11. کارگردان نمایش¬های :
الف) « انتظار با بوی نرگس » – تالار غدیر قم ، 31 شهریور 1381 – تالار بعثت قم ، 5 تا 7 آذر 1383 – برنده¬ی جایزه¬ی جوان¬ترین کارگردان و بهترین بروشور از نخستین جشنواره¬ی تئاتر دفاع مقدس استان قم
ب) « روباه حیله¬گر و خرس زودباور » – مدارس ابتدایی استان قم ، 1381 – اثر برگزیده¬ی جشنواره¬ی تئاتر مدارس ابتدایی دخترانه¬ی استان قم [مربی مدرسه¬ی ابتدایی دخترانه]
پ) « یونجه گلاسه » - تالار مهر حوزه¬ی هنری تهران ، 1383
ت) « آش کالباس » - تالار بعثت قم ، 15 شعبان 1385 شمسی – برنده¬ی جایزه¬ی اول نمایش¬نامه نویسی و سوم بازیگری از سومین جشنواره¬ی تئاتر طراوت
ث) نمایش عروسکی « فیل خودخواه » - تالار اداره¬ی آموزش و پرورش استان قم ، اسفند 1385 [مربی مدرسه¬ی ابتدایی پسرانه]
ج) کارگردان هنری فیلم کوتاه « فرش و عرش » - مردادماه 1386
چ) « جمعه با پدر بزرگ » - مهدکودک راهیان رشد تهران ، 17 اسفند 1389 - [مربی مهدکودک]
ح) « پرستوها در فصل سرما به سرزمین¬های گرمسیر و در فصل گرما به سرزمین¬های سردسیر مهاجرت می¬کنند »

12. مجری برنامه¬های :
الف) سمینار پژوهشی « شناخت انواع موسیقی » [با حضور دکتر ساسان فاطمی] – تالار بعثت قم ، 21 مرداد 1384
ب) مراسم اختتامیه¬ی جشنواره¬¬ی تابستانی انجمن راه نوین – تالار بعثت قم ، 31 شهریور 1385

13. جوان¬ترین کارگردان تئاتر استان قم – [نمایش « انتظار با بوی نرگس » - نخستین جشنواره¬ی تئاتر دفاع مقدس استان قم – تالار غدیر قم ، 1381]

14. جوان¬ترین نمایش¬نامه نویس استان قم – [نمایش¬نامه¬ی « یونجه گلاسه » - 1383]

15. به دست آوردن رتبه¬ی اول علمی رشته¬ی نمایش ، بازیگری در مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی اراک در نیم¬سال اول و دوم سال تحصیلی 85 – 1384 و نیم¬سال اول و دوم سال تحصیلی 86 – 1385 و نیم¬سال اول و دوم سال تحصیلی 87 – 1386

16. نویسنده¬ی اثر برتر مسابقه¬ی مقاله نویسی نیروی انتظامی استان قم با موضوع « اعتیاد » - 1381

17. الف) چاپ گزارش « نامه¬ای از خدا » در ماه¬نامه¬ی فرهنگی-اجتماعی « دیدار آشنا » - شماره¬ی 85 – مهر 1386
ب) چاپ نوشته¬ی « دیدار با نوه¬های عموی بابام در دهکده¬ی جهانی » در ماه¬نامه¬ی فرهنگی-اجتماعی « دیدار آشنا » - شماره¬ی 93 – خرداد 1387
پ) چاپ نوشته¬ی « غربت سادگی » در ماه¬نامه¬ی فرهنگی-اجتماعی « دیدار آشنا » - شماره¬ی 94 – تیر 1387

18. انجام پژوهش « مجموعه گفت¬وگوهای آسیب¬شناسی تئاتر دانشگاهی » با برخی مدرسان رشته¬ی نمایش در دانشگاه¬ها

19. انتشار گفت¬وگوی « جای خالی تعریف تئاتر مذهبی » در سایت « ایران تئاتر » و روزنامه¬ی « جوان » - فروردین 1385

20. موسس گروه فرهنگی هنری چشمه – 1381

21. دبیر « خانه¬ی چشمه¬ی روشن » [NGO] - از سال 1383

22. نماینده¬ی فدراسیون ادبی – هنری استان قم در مجمع ملی جوانان – سال 1384

23. پژوهش¬گر « بنیاد پژوهش و نگارش » - از سال 1384

24. نماینده¬ی « فرهنگ هنرمندان معاصر » در استان قم – از سال 1384

25. عضو شورای تخصیص بودجه و اعتبارات سازمان ملی جوانان استان قم – سال 1384

26. عضو خانه¬ی کتاب ایران ( اهل قلم ) - از مهرماه 1387

27. شرکت در چهاردهمین و پانزدهمین دوره¬ی کتاب سال دانشجویی با کتاب « آش کالباس » - 1386 و 1387

28. شرکت در دومین دوره¬ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران با نمایش¬نامه¬ی « آش کالباس » در بخش نمایش¬نامه¬های کوتاه – اختتامیه : تالار بتهوون خانه¬ی هنرمندان ، 15 دی¬ماه 1386

29. شرکت در سیزدهمین هفته¬ی فیلم ، عکس و فیلم¬نامه¬ی استان قم با فیلم¬نامه¬ی « پویا » در بخش فیلم¬نامه – اختتامیه : تالار غدیر قم ، 7 دی 1386

30. دبیر سرویس « نقد و گفت¬وگو » ی سایت « هنر تئاتر » - سال 1387

31. تحصیل در مقطع کارشناسی رشته¬ی « مهندسی کشاورزی – آب » به مدت 2 ترم – دانشگاه آزاد اسلامی گرمسار ، سال تحصیلی 1384 – 1383

32. فعالیت در زمینه¬ی تئاتر از سال 1378

33. ویراستاری کتاب « رازهای طراحی – صفحه¬آرایی – بررسی 50 پروژه¬ی واقعی » - نوشته¬ی «رونی جی مور » - جهاد دانشگاهی واحد هنر – 1388

34. شرکت در چهاردهمین دوره¬ی پایان¬نامه¬ی سال دانشجویی – 1389

35. تدوین دوره و تنظیم ریزمحتوا و طرح درس دوره¬های آموزشی زیر در جهاد دانشگاهی هنر :
الف) گزارش¬نویسی با رویکرد ادبی و هنری – 1389
ب) راه¬کارهای نقد و تحلیل فیلم و تئاتر – 1389
پ) خنده و تکنیک¬های ایجاد خنده در مخاطبان هنرهای نمایشی و دیداری – 1389

36. شرکت در چهارمین جشنواره¬ی بین¬المللی فارابی – 1389

37. پذیرش بدون آزمون در دوره¬ی کارشناسی ارشد – ویژه¬ی ممتازین دوره¬ی کارشناسی – 22 مهر 1389

38. الف) انتشار نوشته¬ی « بد بود، خوب بود، بد نبود اما ... » ( درآمدی بر نقد تئاتر ) در سایت آژانس خبری روز ( www.dayna.ir ) / گروه فرهنگ و هنر – 10 آذر 1389
ب) انتشار نوشته¬ی « تاثیر مشاهده و دریافت بر بازی خوب بازیگر » ( مشاهده ) در سایت آژانس خبری روز ( www.dayna.ir ) / گروه فرهنگ و هنر – 14 آذر 1389
پ) انتشار نوشته¬ی « معلول یک تئاتر فقیر » ( نگاهی به وضعیت نمایشنامه¬خوانی در ایران ) در سایت آژانس خبری روز ( www.dayna.ir ) / گروه فرهنگ و هنر – 19 آذر 1389
ت) انتشار گفت¬وگوی « ما در تاریخ محبوس شده¬ایم » ( گفت¬وگو با رامتین خداپناهی ) در سایت آژانس خبری روز ( www.dayna.ir ) / گروه فرهنگ و هنر – 30 آذر 1389

39. شرکت در دوازدهمین جشنواره¬ی جوان خوارزمی – 1389

40. چاپ « مقدمه¬ای بر نقد تئاتر » در فصل¬نامه¬ی علمی تخصصی آفرینه - شماره¬ی 1 - بهار 1390

به مناسبت نهمین سال¬روز کارگردان شدنم ... !!!

2011-09-20T00:07:00.000+04:30

« به نام یزدان پاک »

به مناسبت نهمین سال¬روز کارگردان شدنم ... !!!

فصل گرم شانزده سالگی بود، شهر پدری، قم. شور و نشاط جوانی و انگیزه¬ی یافتن پاسخ برای پرسشی از زندگی مرا شورانده بود تا دل به یاری پروردگارم بربندم و همت به اجرای نمایش « انتظار با بوی نرگس » گمارم ...
آقایان ( شاید از سر دل¬سوزی ... !!! ) بارها در گوشم خواندند: جوانی ... کار تو نیست ... نمایشنامه¬ی سنگینی است ... ما خواستیم این نمایش را به اجرا رسانیم و نتوانستیم ... و ... آقایان تشویقم نکردند ... پلاتو ( محل تمرین ) در اختیارم نگذاردند ... از هر چه داشتند و می¬توانستند دریغ کردند ... و سنگ¬ها انداختند و سنگ¬ها انداختند ...
اما خدایم یارم بود و گروهی مهربان همراهم و نمایش « انتظار با بوی نرگس » 31 شهریور 1381 شمسی در « نخستین جشنواره¬ی تئاتر دفاع مقدس استان قم » به اجرا درآمد ...
در آیین پایانی همان جشنواره، نمی¬دانم از سر اجبار بود یا حق¬السکوت ( شاید هم تشویق ... !!! ) « جایزه¬ی جوان¬ترین کارگردان تئاتر استان قم » را به من اهدا کردند.
به گواه بسیاری که آن روزها تماشاگر آن جشنواره بودند، باید جایزه¬های دیگری هم به این نمایش می¬دادند که ندادند: جایزه¬ی بازیگری، جایزه¬ی طراحی صحنه و جایزه¬ی موسیقی. اما آقایان این جایزه¬ها را پیشکش دوستان خود کردند ...
از آن روزها تا این روزها آقایان دریغ نفرمودند و سنگ¬ها انداختند و سنگ¬ها انداختند ...
و من این روزها از پس 9 سال به هوای آن روزها می¬نگرم؛ به سرخوشی¬ای که می¬گفت بر سر پلکان پیش¬رفت ایستاده¬ام و باید پله¬ها را با شتاب پشت سر گزارم ...
و من امروز اینم ... و کمم و باید بیش¬تر و بهتر می¬بودم ...

عرفان پهلوانی
28/6/1390

سالاد روشن¬فکری با سس لاله¬زاری

2011-09-18T21:36:00.001+04:30

« به نام او »

سالاد روشن¬فکری با سس لاله¬زاری
نگاهی به اجرای نمایش « حکم » با کارگردانی « مصطفی عبداللهی »
درآمد
اسفند 89 بود که از استاد گران¬سنگم «سعید ساحلی» دعوت کردم تا از تمرین نمایشی که با تلاش چند ماهه¬ی گروه خوبم آماده کرده بودیم دیدن و مرا چون همیشه راهنمایی فرماید. نمایش «پرستوها ...» از نزدیک به سی تابلو ریخت یافته بود و پس از پایان نمایش آقای ساحلی گفتند شما که چندین تابلوی بسیار زیبا را آفریدید، کاش مابقی تابلوها را نیز به همان زیبایی کار می¬کردید ... در جای جای اجرای نمایش «حکم» این سخن آقای ساحلی در گوشم زنگ می¬زد و با خود می¬اندیشیدم که ای کاش «مصطفی عبداللهی» همه¬ی لحظه¬های نمایشش را هم¬چون آن لحظه¬هایی می¬آفرید که تماشاگران را هیجان¬زده کرد و از لذت بهره¬مند ساخت، مانند لحظه¬ی چسبیدن عکس به پشت پاول و ...
ادامه
به روایت بیش¬تر کلاس¬ها و کتاب¬های کارگردانی نمایش، نخستین وظیفه¬ی کارگردان انتخاب درست و هوشمندانه¬ی نمایشنامه است. مصطفی عبداللهی با انتخاب نمایشنامه¬ی حکم نوشته¬ی «نیکلای اردمان» این وظیفه را سرفرازانه به انجام رسانده است. نمایشنامه¬ای که با دیدن اجرایش، گر چه می¬توان بر حذف برخی زیاده¬گویی¬های آن اندیشید؛ اما برترین ویژگی آن از دیدگاه ضرورت است: هم¬خوانی اثر با دگرگونی¬های امروز جهان. برخاستن مردم روبه¬روی حاکمان دیکتاتور در چندین کشور زمین. و قصه¬ی حکم هم به رویارویی جنبشی مردمی می¬پردازد در برابر روسیه¬ی دیکتاتوری و ... قصه و سخنی از دیروز، آشنا و هم¬خوان با امروز. شاید پیروی همین اندیشه بود که مصطفی عبداللهی تصویر چشمانی برآمده از آسمان¬خراش¬های شهری امروزین را در سراسر اجرا بر پرده¬ی انتهای صحنه¬اش تابانده بود تا ما را دعوت کند که نگاهی افکنیم بر دیروزی که بسیار به امروز مانند است ...
اما آن¬چه به اجرای این نمایش ضربه می¬زد و آزاردهنده بود، ناهماهنگی¬های میان اجزای اثر بود که نمایش را به «سالادی روشن¬فکری با سس لاله¬زاری» مانند می¬کرد. اجرای متنی چنین روشن¬گرانه گاهی در فضاسازی¬ها، بازی¬ها، شوخی¬ها و ... رو به سوی اجرایی لاله¬زاری می¬نهاد. این ناهماهنگی¬ها را از تابلوی آغاز نمایش می¬توان واکاوید. تابلویی که گر چه با مفهوم کلی اثر بی¬ارتباط نبود، اما ضرورت وجودی¬اش و ارتباط منطقی¬اش با ادامه¬ی نمایش چندان توجیه¬پذیر نیست و به گمان من نه تنها نمایش بی این تابلو نیز به کفایت حرفش را می¬زد، بهتر است این اندک تماشاگر کم¬حوصله¬ی امروز تئاتر ایران را با این زیاده¬گویی¬ها نیازاریم و از کف ندهیم.
جای دیگری که این ناهماهنگی¬ها رخ می¬نمودند، در نظر نگرفتن توانای بدنی برخی بازیگران با طراحی حرکت¬های موزون در تابلوهای آغاز و پایان نمایش و نیز طراحی حرکت و میزانسن در شماری از لحظه¬های اجرا بود. آن¬چنان که ناگفته پیداست میان تربیت و توانایی بدنی بازیگران ایرانی با بسیاری از دیگر کشورها به ژرفی تفاوت وجود دارد. بررسی علل این تفاوت خود فرصتی دیگر را می¬خواهد. در چند ماه گذشته با اجراهایی روبه¬رو شده¬ام که گروه اجرایی (همانند گروه نمایش حکم) به سختی تلاش بر آن داشتند که به تقلید از فلان گروه پرفرمنس یا بهمان سیرک یا ... حرکت¬هایی را اجرا کنند که توانایی لازم و کافی برای انجام آن¬ها را نداشتند و نه تنها من تماشاگر را به زیبایی و معنا نمی¬رساندند بلکه یا به خنده می¬انداختند یا نگران سلامت خود می¬ساختند. و از یاد نبریم که اندک تماشاگران این روزهای تئاتر ایران که بیش¬تر اهالی خود تئاتر هستند، پرشمار از فیلم¬های اجراهای آن سوی آب بهره¬مندند و به آسانی به «Mezzo» و «Arte» دست¬رسی دارند و از توانایی بدنی آن گروه¬ها آگاهند.
ناهماهنگی دیگر میان اجزای نمایش حکم، ناهماهنگی میان توانایی بازیگری بازیگران و نیز جنس بازی آن¬ها بود. سویی «منیژه گلچین» پرتجربه با توانایی بدنی و بیانی لازم و از همه مهم¬تر بهره¬مند از «آن» بازیگری.
سوی دیگر «ناصر عاشوری» که گرچه تلاش داشت در لحظه¬هایی از اجرا توانایی بیانی خود را به رخ بکشاند، اما نقشی کمیک را آن¬چنان اندوه¬بار بازی کرد که فرصت خنده را از تماشاگر ستاند و در لحظه¬های رویارویی با خانم گلچین بیش¬تر کاستی¬های خود را آشکار ساخت؛ کاستی¬ای که به گمان من برآمده ار این نکته بود که آقای عاشوری بیش¬تر تکیه بر علم بازیگری می¬زد تا «آن» بازیگری ...
و سوی دیگر «امیرعباس توفیقی» که با بهره¬گیری از علم و آن بازیگری شیرین و هوشمندانه بازی کرد و تماشاگر را با خود همراه ساخت.
سوی دیگر «لیدا جداییان» و «محمود منصوری¬نژاد» که با بازی سرد و بی¬روح خود ضربه¬های مهلکی بر پیکر نمایش می¬زدند و سوی دیگر «محمد ساربان» که گویا تجربه¬های سالیان خود را به¬کار نگرفت و ما را از آن¬ها بهره¬مند نساخت و سوی دیگر «علی¬رضا مدنی»، از خوش¬نامان تئاتر اراک، که حضوری دل¬پذیر داشت ...
عرفان پهلوانی
18/6/1390

به احترام بازیگران «مختارنامه» و دیگر آثار «داوود میرباقری»

2011-09-18T21:29:00.001+04:30

« به نام خدا »

به احترام بازیگران «مختارنامه» و دیگر آثار «داوود میرباقری»

عرفان پهلوانی - دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی

آن¬چنان که روشن است از دیروزهای دور تا امروز و احتمالا تا فردا و فرداها بسیارند کسانی که به نام دین و مذهب دکانی می¬گشایند و با تظاهر و ریا تنها به سودجویی و مال¬اندوزی خویش می¬اندیشند. در این میان هنر و هنر دینی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و نیست و به این آفت دچار شده است. در سال¬های نزدیک، بسیاری از اهل هنر (یا به قول فوتبالی¬ها، هنرمندنماها) دست به تولید و آفرینش آثاری به ظاهر هنری - مذهبی زده¬اند و کاستی¬های پرشمار خویش و کیفیت بسیار پایین اثرشان را پس و پشت نام بزرگ دین و بزرگان دینی پنهان کرده¬اند.
در میان آثار هنری، آثار تئاتری و تلویزیونی سهم بسیاری را در تولید این¬گونه آثار داشته¬اند. آثاری که نه هنری بودند و نه دراماتیک و تنها به¬واسطه¬ی بهره¬گیری از قصه¬ای به ظاهر مذهبی خود را آثاری مذهبی و معنوی معرفی می¬کردند. این دست از آثار، اغلب بسیار شتاب¬زده تولید می¬شدند و در عوض با استفاده از لابی¬ها و رانت¬های دولتی و سواستفاده از بیت¬المال، بارها و بارها اجرا می¬شدند و یا به نمایش درمی¬آمدند و دست¬آوردهای مادی پرشماری را برای تولیدکنندگان خود به همراه داشتند. اما تاثیرگذاری و دست¬آورد معنوی این آثار چه برای تولیدکنندگان و چه برای تماشاگران جای پرسش و بررسی جدی دارد.
از یاد نمی¬برم که شب تاسوعای حسینی به تماشای نمایشی به¬ظاهر مذهبی نشستم. بسیاری از تماشاگران با جامه¬هایی رنگارنگ و پرزرق¬وبرق و گل در دست به سالن آمده بودند. کیفیت پایین نمایش و ناهماهنگی¬های اجرا چند بار نوای خنده¬ی تماشاگران را بلند کرد. و پایان اجرا همراه بود با سوت و کف. و بیرون از سالن خنده¬ها، خوش¬وبش¬ها، سیگارها و ... و به¬راستی پایان نمایشی مذهبی باید چنین باشد؟ هدف و تاثیر تولید چنین آثاری چیست؟ تنها قرار است سیاهه¬ی بیلان کاری مدیران و جیب هنرمندنماها پر شود؟ آن هم به نام دین و مذهب و معنویت؟ آن هم در چنان شب¬ها و روزهایی بزرگ؟
و یا نمایش مذهبی دیگری را تماشاگر بوده¬ام که کاستی¬های پرشمار فنی و دراماتیک خود را با پخش نوارهای روضه¬خوانی پر می¬کرد تا ناجوان¬مردانه و سودجویانه احساس تماشاگران را به بازی گیرد و از آنان گریه بستاند.
این¬گونه از آثار در حوزه¬های نمایش¬نامه و فیلم¬نامه، کارگردانی، بازیگری، طراحی صحنه و لباس، چهره¬پردازی، موسیقی و ... ضعف و کاستی¬های پرشماری دارند.
بسیاری از بازیگرنماهای این¬گونه از آثار، به پیروی از رسمی نادرست (که نمی¬دانم چرا و چگونه بنا نهاده شده است؟)، تنها به عربده¬کشی و بالا و پایین پریدن بر روی صحنه می¬پردازند. فارغ از هر گونه اندیشه و زیبایی. آنان به تنهایی مقصر نیستند. بلکه بازی¬ای چنین ضعیف حاصل پرداخت ضعیف متن نویسنده و هدایت نادرست کارگردان است. من که هر چه دقت و تلاش کردم و از استادان و اهل فن یاری جستم، در پس این عربده¬کشی¬ها و بالا و پایین پریدن¬ها نه اندیشه¬ای را جستم و نه زیبایی¬ای را. و به¬راستی بی¬اندیشه و زیبایی چه می¬ماند از یک اثر هنری؟ و به دیگر بیان آیا اثر هنری بدون اندیشه و زیبایی و تنها با هدف سودجویی و مال¬اندوزی قابل تعریف است؟
در این میانه¬ی پرهیاهو و اندوه برانگیز، هستند هنرمندانی که باایمان و باور، آثاری نمایشی مذهبی باارزش¬های هنری را آفریده¬اند و تماشاگران خود را به چالش کشیده¬اند. و شاید در این میان «داوود میرباقری» و آثار نجیب و آبرومندش سرآمد دیگران و دیگر آثار است.
هنوز خاطره¬ی خوش سریال¬های «امام علی (ع)» و بازی هوشمندانه¬ی زنده¬یاد «مهدی فتحی»، «مسافر ری» و بازی «داریوش ارجمند» و «معصومیت از دست رفته» و بازی «داریوش فرهنگ» را در یاد داریم ...
و این آخری، «مختارنامه»، که به نسبت آثار مشابه با سر و گردنی فرازتر پر بود از بازی¬های متفاوت، خوب و درست بازیگران. چه آنان که نقشی کوچک و چه آنان که نقشی پررنگ داشتند. چه پیش¬کسوتان (مانند آقایان «بهرام شاه¬محمدلو» و «فرخ نعمتی») و چه جوان¬ترها (مانند آقای «شهرام حقیقت¬دوست») و چه بانوان (مانند خانم «گوهر خیراندیش»). و در این میان سه بازیگر هنرمند تا سال¬ها و شاید تا همیشه خود را در یادها ماندگار کردند: استاد «رضا کیانیان»، «فرهاد اصلانی» و «فریبرز عرب¬نیا».
بازی این سه هنرمند در بیش¬تر صحنه¬ها سرشار بود از لحظه¬هایی برخاسته از شعور و آگاهی که نجیبانه (و نه متظاهر و فریب¬کار) «اندیشه» و «عاطفه»ی تماشاگر را درگیر می¬کرد و بر او اثر می¬گذاشت. بازی ایشان در این سریال متفاوت و دگرگون از سایر آثارشان بود و از تکرار خویش پرهیز کرده بودند. ایشان با درک درست شخصیت و موقعیت و بهره¬گیری از تکنیک و خلاقیت فردی نقش¬هایی به¬یادماندنی را آفریدند. درک درست ایشان از دوربین تلویزیون و پرهیز از غلوهای بی¬دلیل، که آفت بازیگری در بسیاری از درام¬های مذهبی است، ستایش برانگیز است.
بازیگری در «مختارنامه» و به¬ویژه بازی ظریف و زیبای «رضا کیانیان»، «فرهاد اصلانی» و «فریبرز عرب¬نیا» را می¬توان سکانس به سکانس و پلان به پلان بررسید که خود فرصتی دیگر را می¬طلبد؛ اما بی¬تردید بازی خاطره¬ساز بازیگران این مجموعه ریشه¬ای در فیلم¬نامه¬ی پرمایه و خوش¬پرداخت «داوود میرباقری» در مقام طراح و بازنویس نهایی فیلم¬نامه و هدایت هوشمندانه¬ی او در مقام کارگردان دارد.

با سپاس
13/5/1390

قیاسی میان پیدایی تئاتر (تراژدی) یونانی و نمایش (نقالی) ایرانی

2011-09-18T21:27:00.000+04:30

« به نام پروردگار زیبایی¬ها »

قیاسی میان پیدایی تئاتر (تراژدی) یونانی و نمایش (نقالی) ایرانی

نگارش: عرفان پهلوانی

درآمد
میان تئاتر یونانی و نمایش ایرانی تفاوت¬هایی وجود دارد و برخی از این تفاوت¬ها به پیدایش این دو بازمی¬گردد. شاید همین دلیلی شده است برای آن که تلاش¬های بسیار در راستای تئاتر کردن داستان¬های کهن پارسی به دست¬آوردی اندک رسند. در این نوشتار دگر بار نگاهی می¬افکنیم به دو آبشخور تئاتر و تراژدی یونانی و آن¬ها را با نمایش و نقالی ایرانی مقایسه می¬کنیم.

نخست
تئاتر و تراژدی یونانی در شرایطی ریخت می¬یابد که یونانیان در «تعادل آپولونی - دیونیزوسی» قرار داشتند. تعادلی میان خرد و احساس. یونانیان روزمرگی خود را در پرتوی اخلاق و اندیشه¬های خردورزانه¬ی فلاسفه¬ی خود می¬گذراندند. با این وجود، در فرصت¬هایی هم¬چون جشن¬های دیونیزوسی لگام از اخلاق برمی¬کشیدند، به ناخودآگاه خود اجازه¬ی بروز می¬دادند و به کام¬جویی حتی به گونه¬ای افراطی می¬پرداختند. از نمونه¬های افراطی این کام¬جویی می¬توان از هم¬بستری¬های جمعی یاد کرد. و به یاد داریم که جشن¬های دیونیزوسی نقش پررنگی در پیدایش، گسترش و پیش¬رفت تئاتر و تراژدی یونانی داشتند.
این در حالی است که ایرانیان حتی پیش از اسلام نیز به¬واسطه¬ی تدین به دین زرتشت اخلاق¬گرا بودند و کفه¬ی دین و مذهب و اخلاق ایشان بر کفه¬ی احساس و لذتشان می¬چربید. این خود موجب آن شد که هماره نمایش و نقالی ایرانی با مشکل¬ها و مانع¬هایی روبه¬رو و در پاره¬ای موارد طرد شود.

دیگر
یونان باستان از دولتی مرکزی و قدرت¬مند آسوده و از دولت¬شهرهایی به نسبت هم¬پایه و هم¬توان بهره¬مند بود. این خود موجب آن می¬شد که دیکتاتوری به کناره رود و دموکراسی به میانه آید. قائل شدن حق برای دو سوی ماجرا، گفت¬وگو و دیالوگ را در پی داشت.
این در حالی است که ایران آن هنگام همواره پادشاهی را به خود دید. گرچه شماری از این پادشاهان دادگران پرتوانی هم¬چون کوروش بزرگ بودند؛ اما به هر روی آنان کم و بیش رنگ استبداد بر خود می¬گرفتند. این خود تک¬گویی و مونولوگ را در پی داشت و نمایش حاصل از این سامان نیست مگر نمایش¬های تک¬گویانه¬ای چنان قوالی و فرزندش نقالی.

دست¬آورد
بر پایه¬ی آن چه گفته آمد، شاید بتوان چنین نتیجه ستاند که بهترین گونه¬ی بهره¬مندی نمایشی از داستان¬های کهن پارسی، با نگاه به شرایط و ویژگی¬های اجتماعی پیدایش این داستان¬ها، همان هنر نقالی است. همین هنری که تا به امروز نیز بیننده¬اش را شیفته می¬کند و به کامش شیرین می¬آید.

با سپاس فراوان
عرفان پهلوانی
تیر 1390

نمایش " آیا می شناسید راه شیری را ... ؟ " 3

2011-09-18T21:21:00.001+04:30

نمایش " آیا می شناسید راه شیری را ... ؟ " 2

2011-09-18T21:19:00.000+04:30

نمایش " آیا می شناسید راه شیری را ... ؟ " 1

2011-09-18T21:18:00.000+04:30

نمایش " جمعه با پدربزرگ "

2011-03-29T02:43:00.000+04:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر " 5

2011-03-28T02:12:00.000+04:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر " 4

2011-03-28T02:10:00.013+04:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر " ३

2011-03-28T02:10:00.012+04:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر " 2

2011-03-08T00:02:00.007+03:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر "

2011-03-06T14:19:00.014+03:30

نمایش " فرشتگان بر فراز شهر "
با بازی عرفان پهلوانی و ...
بیست و نهمین جشنواره ی بین المللی تئاتر فجر و اسفند 89
تالار برج آزادی

حضرت مولانا

2011-01-21T20:49:00.000+03:30

در جهان تنها یک فضیلت وجود دارد و آن آگاهی است و تنها یک گناه و آن جهل است.
مولانا

خسرو حکیم رابط

2011-01-17T16:05:00.001+03:30

با آرزوی تندرستی برای استاد ارزشمندم ، جناب آقای « خسرو حکیم رابط » که آبرومند است و ماندگار ...

یخبندان

2011-01-17T16:02:00.002+03:30

زمستان است ... ( مهدی اخوان ثالث )

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... ( احمد شاملو )

به سرمای گور می ماند این یخبندان ... ( عرفان پهلوانی )

بامداد 24/10/1389

فقط

2011-01-17T15:59:00.001+03:30

گفت : فقط خدا ...

گفتم : من خیلی خوب می دونم فقط خدا ... اما این چیزی از وظیفه ی شما کم نمی کنه ...

روز - یک

2010-12-31T21:25:00.001+03:30

نوشته هایی از من در سایت آژانس خبری روز

http://www.dayna.ir/NSite/FullStory/News/?Id=177443

http://www.dayna.ir/NSite/FullStory/News/?Id=177679

http://www.dayna.ir/NSite/FullStory/News/?Id=178030

http://www.dayna.ir/NSite/FullStory/News/?Id=178543

http://www.dayna.ir/NSite/FullStory/News/?Id=178865

شتاب مکن

2010-11-01T23:30:00.001+03:30

شتاب مکن ، آن گاه که گاهش فرا رسد نآگاه پا در رکاب خواهی شد ...ا
1389/8/4

کارشناسی ارشد

2010-10-19T00:06:00.000+03:30

بی آزمون دانشجوی کارشناسی ارشد شدم

پاییز مهر

2010-09-23T23:38:00.000+03:30

پاییزتان پیوسته خجسته و مهرتان روز به روز افزون باد

پوستر نمایش " روزیست خوش "

2010-08-25T02:18:00.003+04:30

ساز دل

2010-08-23T00:49:00.002+04:30

ساز دلم به آواز بنشسته و
هزار نعره ی روشن از حلقوم تاریک برمی آید
که ای دوست
ای مهربان
ای نزدیک
ای خدای
طاقت تاب شد و امید رو به زوال است
31/5/1389

درود دوباره ی خورشید

2010-08-23T00:48:00.000+04:30

هر بامداد تا درود دوباره ی خورشید بیدارم

اجرای نمایش روزیست خوش 3 - دانشکده ی سینما تئاتر - 7 تیر 1389

2010-08-21T01:06:00.013+04:30

اجرای نمایش روزیست خوش 2 - دانشکده ی سینما تئاتر - 7 تیر 1389

2010-08-20T12:57:00.013+04:30

اجرای نمایش روزیست خوش 1 - دانشکده ی سینما تئاتر - 7 تیر 1389

2010-08-20T12:14:00.010+04:30

تمرین نمایش روزیست خوش 2 - دانشکده ی سینما تئاتر - خرداد 1389

2010-08-20T02:15:00.014+04:30

تمرین نمایش روزیست خوش 1 - دانشکده ی سینما تئاتر - خرداد 1389

2010-08-20T00:36:00.004+04:30

اندیشه

2010-06-01T12:15:00.000+04:30

یا هو

چندی است بدین می اندیشم که چرا برخی بندگان از میان انبوه ویژگی های زیبای پروردگار تنها دو صفت «قهار»ی و «شدید العقاب»ی را سرمشق روزمرگی خود قرار می دهند و «رحمن»ی و «رحیم»ی و «کریم»ی حضرت حق را از یاد می برند ؟؟؟!!!ا

لطفا این مطلب را ببینید

2010-05-17T18:51:00.000+04:30

http://afsoonezendegi.blogfa.com/post-470.aspx

خانه ی امید

2010-05-13T21:05:00.000+04:30

یا هو

گر ساخته ای خانه ی امید
ز نادانی و نآگاهی
به بیراهه و تاریک
بر کن بن و بنیان
با دانش و احساس و خرد ساز
نو خانه به کوی خوش و خرم
23/2/1389

علی حاتمی – هزاردستان – رضا خوشنویس – جمشید مشایخی

2010-05-08T01:34:00.000+04:30

یا هو
علی حاتمی – هزاردستان – رضا خوشنویس – جمشید مشایخی
... کو زمین امنی که آدم سر آسوده زمین بگذاره ؟ ... چه خوابی ؟ وقتی آدم در خواب ، خواب بیداری می بینه ... نظامی بود بهتر بود تا شخصی . شمشیر رو که از رو می بندن کم ترس تره . آخ چه روزگار سیاهی . که آدم از آدم می ترسه ... این چه جنی بود که با بسم ا... ظاهر شد ؟ تازه در باب بسم ا... دفتر بودم ... نکنه سیگار رو از طرف تاجش آتش زدم ؟ نکنه خط نوشتن موقوفه ؟ موقوف کردن در این ولایت رسمه . رادیو هم چیزی نگفت . ما جنگ رو از رادیو شنیدیم . نکنه این پسری که رادیو گفت به جای پدر نشسته خط نوشتن رو موقوف کرده ؟ عاقبت کار آدمی مرگه . حسنک هم بر دار شد . حسنک که تن در داد به دار ، صاحب اختیار خودش بود . من کیم که مال وقفی رو هبه کنم ؟ و الا اگر جان ، جان من بود پیشکش می کردم به آن پزشک شاگرد شیطان که تا با یک آمپول هوا فاتحه اش رو بخونه . حقیقتا چه نخبگانند این جانی ها که از هوای مایه ی زندگی مرگ بی صدا می سازند . اینان از آن دسته کیمیاگرانند که طلا مس می کنند . گر چه برای کشتن پیرم نه جوان برای مردن تا جوانمرد باشم . از پیش قربانی . پدری داشتم چون اسماعیل . نه پسری که اسماعیلم شود . ابراهیم و اسماعیل هر دو در یک تن بودند با من . پس گفتم ابراهیم ، اسماعیلت را قربان کن که وقت ، وقت قربان کردن است . قربانی کردم در این قربانگاه . و جوهر این دفتر خون اسماعیل است . پسری که نداریم . دریغ که گوسفندی از غیب نرسید برای ذبح . قلم نی ای از نیستان می رسید . نی در کفم روان . نی خود نفیر داشت . نفس از من بود نه نغمه . من می دمیدم چون دم زدن . دم به دم . تا این نوشته شد :
هنر نمی خرد ایام غیر اینم نیست
کجا روم به تجارت بدین کساد بازار
خدای را به می ام شست و شوی خرقه کنید
که من نمی شنوم بوی خوش از این اوضاع

جدی

2010-05-07T00:21:00.001+04:30

یا هو
همیشه وقتی اون رو جدی می دیدی می گفتی بیشتر ازش خوشت میاد ...
این روزها این قدر اندوهگین و جدیه که اگه ببینیش حتما دلت واسش ضعف می ره و عاشقش می شی ...
11/2/1389

می رود

2010-05-05T12:28:00.001+04:30

یا هو
می رود
عقربه ی نامهربان آهسته ران
عمر گرانم می رود
ای وای بر من که کنون
آرام جانم می رود
حالا چرا آن هم چنین
نامهربانم می رود
آه ای خدا داد ای خدا
جان جوانم می رود
گفتم بمان گفتم بمان
نشنید و نادان می رود
کردم برایش آه و نال
اما شتابان می رود
یا حق تو که دانی چو سیل
اشکم ز چشمان می رود
ای کاش بر گویی به او
هستی ام ز دستان می رود
14/2/1389

قربون

2010-05-02T22:31:00.002+04:30

یا هو
قربون
برق چشاتو قربون
ناز صداتو قربون
هوا که پاییز می شه
تو گل بهارو قربون
قد و بالاتو قربون
ناز و اداتو قربون
دلم که غمگین می شه
حکم خدا رو قربون
برق چشات ، ناز صدات ، قد و بالات ، ناز و ادات
من سر تا پاتو قربون
آه دلت رو قربون
اشک چشت رو قربون
وقتی که آروم می شی
وای نفساتو قربون
لج بازیاتو قربون
خودخواهیاتو قربون
کاشکی که آدم بشی
آرزوهامو قربون
برق چشات ، ناز صدات ، قد و بالات ، ناز و ادات ، آه دلت ، اشک چشت ، لج بازیات ، خودخواهیات
من سر تا پاتو قربون
صدای پاتو قربون
وای که چشاتو قربون
دلم که تنها می شه
باز هم خدا رو قربون
لوس بازیاتو قربون
قهر بازیاتو قربون
سکوت که بر پا می شه
آخ گریه هامو قربون
برق چشات ، ناز صدات ، قد و بالات ، ناز و ادات ، آه دلت ، اشک چشت ، لج بازیات ، خود خواهیات ، صدای پات ، وای که چشات ، لوس بازیات ، قهر بازیات
من سر تا پاتو قربون

خزان

2010-05-02T22:30:00.001+04:30

یا هو
خزان
تو که رفتی
گل باغچه مرا مسخره کرد
گفتم خزان تو هم در پیش است
...
12/2/1389

به آینه که نگاه می کنی

2010-05-02T22:29:00.001+04:30

یا هو
به آینه که نگاه می کنی
به یاد بیاور
من این تابلو را با بالاترین پیشنهاد خریدارم
...
12/2/1389

حیف

2010-05-01T22:35:00.002+04:30

یا هو
حیف
دلم میخاد صدات کنم
تا همیشه نگات کنم
حیف که صدام در نمیاد
حیف که چشام جون ندارن
11/2/1389

فخر

2010-05-01T22:33:00.000+04:30

یا هو
حافظه ام به چشم هایم فخر می فروشد
تو فقط مهمان آنی
...
11/2/1389

نرگس

2010-04-30T20:27:00.001+04:30

یا هو
نرگس
تو که رفتی نرگس همه چشم شد و نگرانی ...
9/2/1389

کاش 2

2010-04-29T20:44:00.001+04:30

یا هو
کاش 2
کاش می تونستم که بگم
به خاطره های شما
انقده یاد من نیاین
کاش می تونستم که بگم
...
9/2/1389

قطره های اشک

2010-04-29T00:54:00.002+04:30

یا هو
« قطره های اشک »
قدیم ها که نامه ها را با کاغذ و قلم می نوشتند، می شد فهمید که قطره های اشک نویسنده کدام واژه ها را آبیاری کرده اند ...
کاش می شد قطره های اشک نویسنده را تو ایمیل و اس ام اس هم دید ...
عرفان پهلوانی
8/2/1389

ناز

2010-04-29T00:53:00.000+04:30

یا هو
« ناز »
شب به ماه می نازد
روز به خورشید
من به تو
...
8/2/1389

کاش

2010-04-29T00:51:00.000+04:30

یا هو
« کاش »
کاش رویاهایم واقعی بودند ...
8/2/1389

نوروز 1389

2010-03-29T02:03:00.000+04:30

سال 1389 را سالی پر از یاد خدا ، سلامتی ، آزادی و مهر برای شما و خانواده ی گرامی تان آرزو می کنم

گریم

2010-01-25T23:02:00.000+03:30

با سپاس از گریمور گرامی ، جناب آقای استاد کامبیز معماری

سخنانی از محمود دولت آبادی

2010-01-25T13:04:00.000+03:30

– به نظر من مردم ایران سالخورده اند از چند جهت:
یکی طولانی بودن تاریخ ما و دوم طولانی شدن ورود ما به عصر جدید و سوم کهنگی باقی مانده از گذشته.

– ادبیات با آن چیزی در درون آدمیزاد سر و کار دارد که من می گویم فطری یا سرشتی است. ادبیات لزوما کلمات نوشته شده نیست. چیزی در ادبیات هست به نام عنصر هزار و یکم که مخاطب و حتی خود نویسنده شاید در مورد یک اثر هزار دلیل برای خلق شدنش بیابد اما یکی را نه. یکی هست که نه مخاطب و نه خالق هیچ کدام نمی توانند درست تشخیص بدهند و همین یکی ، همین عنصر هزار و یکم است که مساله را متفاوت می کند.

– یک اصل در زندگی انسان وجود دارد که نباید آن را فراموش کرد و آن ، صبوری و سماجت است.

لینک های مربوط به اجرای پایان نامم

2010-01-13T13:14:00.004+03:30

روزنامه ی فرهیختگان:

http://www.farheekhtegan.ir/userfiles/file/1388-05/zpdf24-05/page06.pdf

سایت ایران تئاتر:

http://theater.ir/news.show/+26255

رنگارنگ

2010-01-02T04:37:00.000+03:30

یا هو
رنگارنگ

از کودکی رنگ زمستان تقویم سفید بود. رنگ بهار سبز بود. رنگ گچ پای او سبز است. پای او شکسته است. رنگ شکستگی سیاه است. سیاه رنگ اندوه است. عاشورا چه رنگی است؟ قرمز است یا سیاه؟ رنگ امام خوان تعزیه سبز است. هیجده روز است (خیابان) انقلاب را ندیده ام. کف انقلاب چه رنگی است؟ قرمز است؟ خونی است؟ درخت های انقلاب سیاه به تن کرده اند؟ عزا دارند؟ عزای کی؟
از کودکی رنگ زمستان تقویم سفید بود. زمستان امسال چه رنگی است؟ زمستان ، درختان سبز به خواب می روند. خواب برادر مرگ است. مرگ چه رنگی است؟ از کودکی عزیز ترانه های قدیمی می خواند. یک مصرعش این بود:
رخت آبی رو درآر و رخت دامادی بپوش
رخت دامادی چه رنگی است؟ رخت عروس سفید است. سفید رنگ پاکی است. ندا (آقاسلطان) رخت عروسی پوشیده بود؟ کفن ندا سفید است. یعقوب (بروایه) سبزه بود. می شناختمش. اراک با هم دوست بودیم. تهران با هم دوست بودیم. دوستی چه رنگی است؟ یعقوب اهوازی بود. خاک اهواز چه رنگی است؟ رضا مهدوی از خاک اهواز خواهش کرد با چشمان یعقوب مهربان باشد. . . مهربانی چه رنگی است؟ خسرو (شکیبایی) هم سبزه بود. در «خانه ی سبز» بود. در «سرزمین سبز» بود. سبز هنوز سبز است؟ سبز هنوز یعنی سبز؟ خانه هنوز هر چه که باشد باید سبز باشد؟ سبزِ سبزِ سبز؟ وطن خانه است؟ تنهایی چه رنگی است؟ آسمان انقلاب سبز است؟ از آرمان ها و آرزوهای سبز ، سبز شده است؟ آسمان تهران هنوز سیاه است؟ سیاه رنگ ماتم است.
از کودکی رنگ بهار تقویم سبز بود. بهار فصل زندگی است. فصل رویش است. فصل نوروز است. فصل شادی است. شادی رنگارنگ است. بهار نزدیک است. بهار سبز است؟ به زودی گچ سبزش را باز می کنند. بیماری سیاه است. سلامتی چه رنگی است؟ آسمان تهران دوباره آبی خواهد شد؟ درخت های انقلاب ، دوباره رخت سبز خواهند پوشید؟
فردا چه رنگی است؟؟...؟

عرفان پهلوانی
بامداد شنبه 12/10/1388

بشکن

2009-12-07T19:20:00.001+03:30

بشکن این دیوار تنگ و
سقف کوتاه را
بیرون آی
تا فرصت باقی است
عمر ، مرکبش اسبی چاپار
به تاخت می رود ، آی
ما می مانیم ، ما می مانیم
دستمان پر یا دستمان خالی است ؟

1388/7/7

سکوت بی معنا

2009-12-07T19:18:00.000+03:30

نه سکوتی از سر معنا
نه آوازی واسه فردا
نه اندیشه نه احساسی
نه کاری و پس اندازی
نه امیدی نه فردایی
فقط جنگ و براندازی
نه آهی که بگریاند
نه رویایی بخنداند
فقط خوابی پر از کابوس
فقط تشویش بی قاموس
فقط آزردگی ، دعوا
فقط من ، بدون ما

1388/7/6

فکر

2009-12-07T19:17:00.000+03:30

فکرهای چرتی می کنی
اما بعدش فکر می کنی
فکرهای خوبی می کنی
فکر می کنم فکر کردنت
شبیه بازی می مونه
برای پز دادنه که
بعضی روزا فکر می کنی
خوبشو بهت گفته باشم :
فکر می کنی ، فکر می کنی ...

23تیر 1387

اجرای نمایش ( مردی که می خواست مرد بماند ) در اراک

2009-08-14T20:30:00.014+04:30

http://theater.ir/news.show/+26255

پایان نامه

2009-08-07T20:47:00.000+04:30

من و دکتر امیر حسن ندایی

2009-06-04T01:07:00.006+04:30

اراک داره تموم می شه ...

درس من تو اراک داره تموم می شه ...

امروز شاید آخرین روزی بود که دکتر امیر حسن ندایی رو تو اراک دیدم ...

انسانی که بهش خیلی مدیونم ...

انگار همین دیروز بود ... مهر 1384 کلاس تاریخ فلسفه ، اسفند 1384 کلاس موسیقی ، فروردین 1386 کلاس دیدن و تحلیل نمایش ، فروردین 1388 کلاس شخصیت شناسی 2 و ...

و امروز 13/3/1388

چند لینک دیگر

2009-03-05T18:35:00.003+03:30

روزنامه ی جوان :
http://www.javannewspaper.com/1385/850130/cinema.htm
سایت آفتاب 1 :
http://aftab.ir/articles/art_culture/theater/c5c1228037027_daam_p1.php
http://www.aftab.ae/articles/art_culture/theater/c5c1228037027_daam_p1.php
سایت آفتاب 2 :
http://aftab.ir/articles/art_culture/theater/c5c1227960746_ramtin_khoda_panahi_p1.php
سایت آفتاب 3 :
http://aftab.ir/articles/art_culture/theater/c5c1227962277_leila_javaheri_p1.php

یادش خوش - جشنواره ی تئاتر کوتاه 1383

2009-02-26T22:37:00.000+03:30

سایت آفتاب

http://www.aftab.ir/news/2004/oct/18/c5c1098092366.php

درآمدي بر نقد تئاتر

2009-02-24T22:33:00.002+03:30

" یا هو "

درآمدی بر نقد تئاتر

1- جاي گاه منتقد

قبل از هر چيز لازم مي دانم تا نگاهي به جايگاه منتقد در نقد تئاتر داشته باشم . متاسفانه نگاهي كه در بسياري از محافل به منتقد مي شود از اين منظر است كه منتقد فردي است كه در حوزهي تخصصي خود موفق نبوده است و حال به بهانه جويي و ايراد گيري بيهوده در مورد آثار همكارانش ميپردازد . اگر چه اين تعريف در وصف بسياري كه خود را به ظاهر منتقد ميپندارند صادق است ، اما توصيف منصفانهاي در حق منتقدان راستين نمي باشد .
در كشور صاحب تئاتري مانند فرانسه كه جشنواره زدگي همانند ايران شايع نيست و اجراي عمومي از ارج و قرب خاصي برخوردار است ، يك گروه تئاتري ، قبل از شروع اجراي عمومياش اجرايي را ویژهی منتقدان در نظر مي گيرد ؛ منتقدان نقدهاي خود را در اختيار گروه قرار مي دهند و گروه اجراي قويتري را براي عموم آماده ميسازد . در واقع منتقد پلي ارتباطي بين اثر و مخاطب مي باشد كه ابعاد و لايههاي اين ارتباط ( ارتباط اثر و مخاطب ) را افزايش مي دهد .
بسياري اوج يك نقد هنري را كشف مي دانند . كشف چيزي در اثر كه از عهدهي هر تماشاگری برنمیآید .

2- انواع نقد
روشن است كه ما با انواع نقد روبرو هستيم و يك نوع نقد به مفهوم كلي نداريم . از همين رو لازم است كه قبل از آن كه قلم حساس نقد را در دست گيريم ، توجه داشته باشيم كه ميخواهيم چه نوع نقدي بنويسيم . لذا شناخت انواع نقد بسيار پراهميت است . شايد بتوان از ديدگاهي نقد را به دو دستهي كلي پوزتيويستي و غير پوزتيويستي تقسيم بندي كرد :
الف (نقد پوزتيويستي) يا دانشگاهي (: از اين دسته نقد ميتوان به نقدهاي اسطورهاي و كهننمونهاي اشاره كرد . نقد پوزتيويستي با متر و معياري از پيش تعيين شده به سراغ اثر مي رود ، معيارش را چون شابلوني بر آن مي گذارد و به بررسي اثر مي پردازد . به عبارت ديگر نقد پوزتيويستي نقدي مقايسهاي است كه اثر را با معياري بيروني مي سنجد .
ب ( نقد غير پوزتيويستي : از اين دسته نقد مي توان به نقدهاي مدرن ، نشانه شناسي ، روانكاوانه ، ساختارگرايي و … اشاره نمود . متر و معيار سنجش نقد هاي غير پوزتيويستي ، معمولا خود اثر است .

3- اهميت نقد تئاتر
تئاتر هنري است زنده كه درست در زمان خلق با تماشاگر خود ارتباط برقرار ميكند . زنده بودن تئاتر سبب ميشود كه نقد آن اهميتي دو چندان يابد . در بسياري از موارد تاثير نقد منتقدان را در اجراهاي باقي ماندهي يك تئاتر شاهد هستيم . اما در ساير گونه هاي هنري ، حتي سينما كه مشتركات بيشتري با تئاتر دارد ، با آثاري تام و كامل روبروييم . لذا از تاثير نقد بر اين گونه آثار كم ميشود .

4- اثر و موثر
پيشنهاد ميشود كه در يك نقد , اثر را از موثرش جدا سازيم و بين اين دو مفهوم تميز قايل شويم .
شرايطي را در نظر بگيريد كه يك منتقد به دريافتهايي از يك اثر ميرسد كه اين دريافتها به هيچ وجه مد نظر موثر نبوده است . موثر چه بخواهد و چه نخواهد پتانسيلي در اثرش موجود بوده كه منتقد را به اين دريافتها رسانده است . در شرايطي ديگر ممكن است كه يك منتقد شناختي در مورد خانواده ، گذشته ، جهان بيني و … يك موثر داشته باشد , اما بيترديد اين شناخت را در مورد ساير موثران ندارد . در هر صورت هر نوع برخورد با اثر ، پس از توليد و عرضه ، جداي از موثر بوده و تنها وابسته به خود اثر است . لذا پيشنهاد ميشود كه در يك نقد ، فارغ از موثر ، تنها به بررسي اثر و دنياي آن بپردازيم .

5- نمايش و نمايش نامه
متاسفانه در بسياري از نقدهايي كه بر اجراها نوشته ميشود ، مشاهده ميگردد كه بخش اعظمي از نقد به نمايشنامه ميپردازد . بايد توجه داشت كه ما در يك اجرا با يك نمايش طرفيم نه نمايشنامه و ممكن است كه نمايشنامه در مسير تبديل به نمايش تغييرات بسياري را به خود ببيند . تنها در صورتي ميتوان به نقد دقيق و منصفانهي يك نمايشنامه پرداخت ، كه آن نمايشنامه را در دست داشته باشيم .

6- مقايسه و قضاوت
به جز نقدهاي پوزتيويستي ، اغلب پيشنهاد ميشود كه مقايسه در خود اثر صورت گيرد . يعني مقايسهي اثر با آثار مشابه ، آثار گذشتهي كارگردان يا گروه اجرايي و به طور كلي هر چيز بيروني سفارش نميشود . بلكه بهتر است كه نشانهها ، نظامها ، رمزگان و ساير اجزاي سازندهي اثر با هم مقايسه شوند . به عنوان مثال اولين ركني كه در نمايش يا نمايشنامه معرفي ميشود مكان است . بدين ترتيب «هماهنگي » ركن دوم با ركن اول ، ركن سوم با ركن اول و دوم و … مورد قياس قرار ميگيرد .
پر واضح است كه قضاوت يك نقد حرفهاي ، از قضاوتهاي عاميانهي « بد بود » ، « خوب بود » ، «بد نبود » و … فاصلهي زيادي دارد . پيشنهاد متخصصان براي قضاوت نيز قضاوت در مورد «هماهنگي» اجزاي سازندهي اثر است .

7- ساختار (فرم) ، مفحوم (محتوا)
پيشنهاد ميشود در نقد بيشتر به ساختار اثر پرداخته شود و از بررسي مفهوم اجتناب گردد . چرا كه بررسي محتواي اثر به بحث بر سر عقيدهها ، جهان بينيها و از اين دست ميانجامد كه ممكن است به تعداد افراد ، با ديدگاههاي متفاوت روبرو شويم . لذا نميتوان بر سر مفهوم به آساني به تفاهم رسيد .
بايد توجه داشت كه نقد ساختار يك اثر ، به معناي نقد ساختار گرايانه نيست . زيرا نقد ساختارگرايي ملزم به رعايت بايد و نبايدهايي خاص و مبتني بر نوعي جهانبيني است .

8- مدل ياكوبسن
مدل ياكوبسن از شش ركن تشكيل ميشود . ياكوبسن هر اثر هنري را يك فرستنده و مخاطب اثر را يك گيرنده ميداند . بين فرستنده و گيرنده ، چهار ركن موضوع ، پيام ، رمزگان و مجرا قرار دارند .
موضوع همان چي گفتن است . اين كه اثر از چه سخن ميگويد .
پيام چگونه گفتن است .
رمزگان يا كد را ميتوان نشانهها ، قراردادها و به عبارتي زباني دانست كه اثر با استفاده از آن با مخاطب ارتباط بر قرار ميكند .
مجرا قالبي است كه هنرمند از آن بهره ميجويد . گرافيك ، نقاشي ، تئاتر ، سينما ، داستان ، موسيقي و ... مجراهاي هنري هستند كه هنرمند از آن ها استفاده ميكند .
هنرمند و به عبارتي ديگر اثر آزاد است كه از هر چه ميخواهد سخن بگويد و از هر مجرايي كه ميخواهد بهره بجويد . اما پيام و رمزگان اركاني هستند كه منتقد به بررسي آنها ميپردازد .

عرفان پهلواني
آذر 1384

آش کالباس

2009-02-07T17:13:00.001+03:30

انتظار با بوی نرگس

2009-02-07T17:02:00.001+03:30

یونجه گلاسه

2009-02-07T16:55:00.000+03:30

روباه حیله گر و خرس زود باور

2009-02-07T16:27:00.000+03:30

گفتگو با آقای "رامتین خداپناهی" پیرامون آسیب شناسی تئاتر دانشگاهی

2009-02-03T19:25:00.007+03:30

گفتگو با آقای "رامتین خداپناهی" پیرامون آسیب شناسی تئاتر دانشگاهی

عرفان پهلوانی : قربان شما مهمترین کمبود ها و آسیب های تائتر دانشگاهی را چه می دانید؟

رامیتین خداپناهی : در ابتدا ببینیم که اصلا تائتر دانشگاهی موجود هست ؟ داریم اصلا تائتر دانشگاهی که می گوییم که حالا در این زمینه تئاتر دانشگاهی چه کمبودهایی داره ؟ من احساسم بر اینه که در ابتدا وقتی صحبت از تائتر می کنیم خوب طبیعتا حالا چه در دانشگاه و چه در غیر دانشگاه ما یک گروه منسجم باید داشته باشیم. وقتی که در تئاتر ما گروه نداریم خوب طبیعتا یک اجرای مبتنی بر یک کار گروهی هم نمی تونیم داشته باشیم. و این به نظر من مهم ترین عنصری است که امروز علی الخصوص تئاتر دانشجویی داره ازش ضربه می خوره یعنی تئاتری که معمولا داره در دانشگاه ها حالا اگر اسمش را تئاتربگذاریم که داره شکل می گیره از جنس و بافتی تشکیل شده که بسیار گذرا بسیار سطحی و بسیارزود گذره و طبیعتا ره به هیچ دهی هم نخواهد بر . به خاطر این که شما بنیان های تئاتر را ابتدا" در پارامترهای تفکری اون گروه می دونید و وقتی که طبیعتا" گروهی موجود نیست و تفکری در گردو پیرامون اون گروه شکل نمی گیره پس مطمئنا" شما مدام در حال برانداز کردن آن چیزی هستید که طبیعتا" به کار نمی یاد. پیس های اجرا شده طبیعتا" مثل لقمه های هزار بار جویده شده اند که بارها و بارها و بارها دارن از مسائلی صرف می زننند که نه امروز دغدغه ی ماست نه امروز ما نیازی بهش نداریم . حالا چه در سطح بیم المللش حتی و چه در سطح دانشگاهی .

عرفان پهلوانی : یعنی توجه به نیاز و ضرورت حال حاضرجامعه نمی شد

رامتین خداپناهی : اصلا" . اصلا" ببینید ما درواقع داریم کاری رو انجام می دیم که تافته ی جدا بافته است . یعنی در دانشگاه داره اتفاقی می افتد که ربطی به مسائلی که امورز انسان انسان امروز انسان معاصر در ایران باهاش دست و پینجه نرم می کنه باهاش سروکاری نخواهد داشت . این دو شق می شده . یعنی یک شق دانشگاهی یعنی یک پز دانشگاهی و اتفاقی که داره در بیرون از این دانشگاه می افتد . پس طیعتا داره و اتفقای می افتد که به نظر من هیچ کدوم ربطی به هم ندارن و در هیچ نقطه ای هم با هم تماس پیدا نمی کنن .

عرفان پهلوانی : پس وپشت این پز دانشگاهی چیه ؟

رامتین خداپناهی : ببینید استنباط من اینه که ما انگار در یک تاریخی محبوس شدیم که در سال ها وسال هاست که در این توبره ای تاریخ رو داریم رودوش خودمون می کشیم . من احساسم بر اینه که در یک جایی شاید ما بتونیم نقاط مشترکی پیدا کنیم بین خود و تفکرات مغرب زمین . ولی این نقاط مشترک اگرتبدیل نشد به یک فیلتر داخلی یعنی ما می تونیم جهانی فکر کینم. مولی هنگامی که جهانی فکر کنیم و خونگی عمل نکینم ما باز عرض می کنم ماره ره به هیچ دهی نخواهیم برد . این که با بخوایم سر منشا و مبدا تفکر ما رو به اون و رمزهای خودمون چشم بدوزیم طبیعتا" هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد به خاطر این که دغدغه های امروز من دغدغه های اون روز اون ها نبود و دغدغه های اون روز من دغدغه ی امروز من در این سرزیمن با این ملیت با این ارامتر فکری فرهنگی اجتماعی نیست و پس طبیعتا" اگر بخواهیم اجرایی از اون پلیس ها و اجرایی از نوع فکرشون در غالب نمایشنامه داشته بشم طبیعتا" به یک شیر بی یال و دم و اشکم می مونه که دیگه نه شیره و نه چیزه دیگه بدون این که چیز جدیدی باشه .

عرفان پهلوانی : صحبت های شما من رو یاد نوشته ای از دکتر قطب الدین صادقی انداخت که حول وهوش یک سالم و نیم پیش خوندم توی اون نوشته 4 تا ویپگی اقای صادقی برای یک روشن فکرذکر کرده بود . فرزند زمان خودش باشد. فرزند مکان خودش باشد نیازها و کمبودهای زمان و مکمان خودش رو درک کنه و راه کاری برای برون رفت از این مشکلات ارائه بده کمه باز فکر کنم که دقیقا" اون چیزیه که شما اشاره کردید.

رامتین خداپناهی : ببینید ما اگر بخواهیم تاریخ ادبیتامان را بررسی کنیم اگر بخواهیم تاریخ نمایشنامه نویسیمون رو بررسی کنیم که به نظر من خوب در کی جا قابل مقایسه است . ممکن است در ظاهر با هم متفاوت باشن ولی در ماهیت یکی است . به نظر من این گونه است که ما احساس من بر اینه ما دریک جایی از تاریخ معاصر خودمون چنان درگیر عنوان های روشن فکری در پرانتز می گم تشبه روشن فکری شدیم که در واقع احسام بر اینه کمه به قول کامو جمله ای داره کامو می گه در یک جایی انسان دست به خلق تکنولوژی می زنه ولی در یک جای دیگه خودش اسیر تکنولوژیه . یعنی دیگر اون تکنولوژی است که داره اون رو هدایت می کنهع و پیش می بره . این جا هویت انسانی دیگر از بین رفته است . من احسام بر اینه که در یک جایی از تاریخ ما بله در تاریخ معاصر ما می توانیم استفاده کنیم از تکنیک ها و سبک های مختلفی که داره در ادبیات یا ادبیات نمایشی ما به عنوان بیس اصلی فکری حالا من کاری الان به..... درواقع به شیوه اجرایی و در واقع آن چیزی که این تفکر رو تبدیل یه یک اثر بصری می کنه الان من ندارم من رو بیسش هستم یعنی در واقع میگم ان چیزی که به به عنوان کارگردان اگر قراره بیاییم روی نمایشنامه ای کار بکنیم این که این نمایشنامه خوب طبیعتا" بیس فکمریه یک نمایشنامه نو لیسیه یک رمان نو این که الان امروز روز آیا من می تونم متراژهای داشته باشم که بتونه پاسخ گوی دغدغه های فکری من با توجه به بیس خود من باشه ؟ خوب طبیعتا" نیست . و ما هر چند مراجعه مجددمی کنیم باز می رسیم به تاریخ ادبیات داتسانی و نمایشنامه نویسی از 20-30-40-50

عرفان پهلوانی : یعنی در وحله اول باید نمایشنامه ای برای امورز تولید بشه .

رامتین خداپناهی : لفظ تولید را نمی پذیرم . بلکه خلق بشه . چون به نظر من نمایشنامه نویسی یک کار تولیدی نیست . کارگردانی یک کار تولیدی نیست . یک کار خلاقانه است که با پوست و گوشت خودتون شما باید این رو لمس بکنید . یعنی باید درک بکنید . یعنی باید بتونید احساس بکیند. خوب این درک و لمس و احساس از چی میاد؟ از یک دغدغه میاد . که مشا ابتدا باید پاسخ گوی دغدغه های پیرامون خودتون البته خود باشد . م.قعی که این نیست خوب طبیعتا" ما عنصر ... یعنی ما یک سنتر نداریم . عنصر سومی شکل نخواهد گرفت . تا وقتی که در واقع ما نیاسسم این ... ما جرح و تعدیل نداشته باشیم ما کشف نداشته باشیم خوب طبیعتا" نمی توینم هیچ پل ارتباطی بین خود و آثار خودمون بزینم . پس در نتیجه ان چیزی که از ما منتج می شه اثری است که باز ربطی به ما نداره من اگر امروز تحت تاثیر یک ... ببینید وقتی که یک اجرا توی جشنواره فجر از یک اثرغربی ما می دانیم بلافاصله آثار بعدی که در توی این مملکت در تئاترروی صحنه می ره تحت تاثیر اون آثار غربیه . خوب چرا ؟ اگر برای مثال یک گروه آلمانی یک گروه اتریشی کاری رو روی صحنه می برن طبیعتا" با اممواج فکری خودشون و شاخک های حساس خودشون ممزوج شده است ولی اگر اون متراژ رو برداریم بیاریم دقیقا" مثل این می مونه که بنده کت شوار کریستین اندیور بپوشم با گیوه خوب هیچ ربطی به هم دگه ندارن ما می تونیم عرض کرم ما می توینم استفاده بکنیم ما می تونیم جهانی بیاندیشیم ولی به شرطی که بتوینم ....

عرفان پهلوانی : بعد از که از فیلتر های خودمون عبورش بدیم.

رامتین خداپناهی : کاملا" ما نمونها های بارزش را در تاریخ سینما برای مثال داریم من می گویم کوروساوا کوروساوا یک کارگردان 100% ژاپنیه . ازآثار غربی می یاد استفاده می کنه از اثر شکسپیر هم داره استفاده می کنه ولی آن چیزی که در نهایت به وجود می یاد که عنصر سومی شکل می گیرد در نهایت یک اثر 100% ژاپنیه –گرتفسکی درتئاتر می یاد چیکار می کنه ؟ از تمام ایین های نمایشی شرق دور میاد استفاده می کنه ولی در نهایت به یک تئوری می رسه که شما می تویند کاملا" عنوان یک تئوری اروپای شرقی رو به اون مثال بزنید.یا حتی برای مثال باز در سینما یه اثری از کوروساوو – کوروساوو میاد از فیلم های وسترن غربی استفاده می کنه یعنی از اون پارامترها . از اون ژانر فیلمی در میاد به نام هفت سامورایی . این هفت سامورایی یک فیلم 100% ژاپنیه ولی با پارامترهای غربی . یعنی شما بیس اصلی رو از اون می گیرید ولی در واقع آن چیزی که ساتع می شده زیر مجموعه فرهنگ ژاپنیه و نگاه خاص کوروساوا طی اون تحقیقات و پژوهشی که در فرهنگ ژاپنی داره و در نهایت وقتی که این فیلم تولید می شه و به عرصه دیدار می رسه و اکران عمومی می گیره در سطح جهانی مجددا" باز غربی ها از این فیلم میان استفاده می کنن فیلم دیگری کپی این فیلم می سازن می شه 7 دلاور . بحث من رو اینه . ما این رو نداریم . این حلقه ی مفقود شده ماست که به نظر من ما به قول داریوش شایگان تبدیل به آلکن شدیم یک شخصیت در کمدیادل آرته است که یک پاچمون ... ما 40 تکه شدیم امورز یه پاچه شلوار مون مال لویی چهاردهمه یه پاچه دیگه ما هنری سومه کت.من مال ریچارد سومه . اصلا" معلوم نیت چی هست و در نهایت بیس فکری هم شکل نمی گیره .

عرفان پهلوانی : هر ساله تعداد زیادی دانشجو از رشته ی نمایش فارغ التحصیل می شن اما بازار کارموجود آمادگی پذیرش این تعداد فارغاتحصیلرو نداره راه کار مشا برای برون رفت از این مشکل چیه ؟

رامتین خداپناهی : ببینید این پاسخ گویی یان به سوال شما اصلا" در وظیفه ی من نیست به نظر من متخصصین دیگری باید بیان پاسخ بدن .

عرفان پهلوانی : کدام متخصصین ؟

رامتین خداپناهی : ببینید اون های که در واقع ... برنامه ریز ها تئوریسن ها ی این بخش جامعه شناس ها ...

عرفان پهلوانی : کدام بخش ؟

رامتین خداپناهی : عرض می کنم خدمتون جامعه شناسان روان شناسان عرضم خدمت جناب علی که تئوریسن های فرهنگی متولیان فرهنگی این جامعه اون ها هستن که دراقع .... ببینید من در مقام تئورسین این بخش نیستم . من خودم مجری هستم . من طراح و برنامه ریز نیستم این یک کارکرد فرهنگی می خواد به نظر من اگر امورز شما می گیربازارکار ما نمیتوینم اسم بازار کار رو بذاریم روش به خاطر این که مطمئنا" اگر تقاضا باشه عرضه هم تولید می شه ولی وقتی تقاضا نیست وقتی که سالن های تئاتر شما محدود مشن تنها به تماشاچیانی که یا ریشه خود در بچه های تئاتر دارن یا در نهایت افرادی که متصل به این ادم ها هستن خوب طبیعتا" به قدر تقاضا عرضه هم نمی شه و اگر هم بشه متقاضی نیست و من بحثم اینه که ما ابتدا" قبل از این که تئاتری رو .... ببین علی شریعتی یک جمله ای داره علی شریعتی می گه که نیازی نیست ما کتابخونه ها رو افزایش بدیم . باید فرهنگ کتابخونی رو بجود بیاریم . اگر فرهنگ کتابخونی به وجود بیاد پیاده روهای شهر مشا تبدیل می شن به کتاب فروشی ولی وقتی که این فرهنگ تئاتر دیدن و احساس نیاز به حضور یک عنصر پویا وزنده و صاحب تفکر مثلتئاتر در جامعه ی فرهنگی و جامعه ی عمومی مملکت ما احساس نمی شه طبیعتا" ما اگرصد تا سالن هم بزنیم باز همین سیکل تکرار می شه سپس ما ابتدا باید یک کارکردبنیانی فرهنگی بگیریم و یک اصلاح فرهنگی یکنیم روی چی ؟ روی بیس اصلی این ماجرا که به نظر من مردم اند.

عرفان پهلوانی : به تعبیری تئاتر برای همه تبدیل به تئاتر نیازی برای همه بشه

رامتین خداپناهی : کاملا" شما موقعی احساس می کیند که یناز داشته باشید این نیاز رو کی احساس می کنه ؟ امروز شما در هر خیابانی که پا میذارین از ابتدا تا انتهای خیابان پر از سوسیس کالباس فروشیه . پر از گوشت فروشیه پر از میوه فروشیه خوب طبیعتا" چرا جایی برای عرض کردم عنصر پویایی مثل تئاتر که نبض تپندش کاملا" باید در طی قرون بلتیه برای هر کشوری و در نهایت من به این جمله یونسکو می رسم که از پیاده های یک شهر می شه متوجه شد که چه قدر می تونه فقر فرهنگی داشته باشد اون وقت کدوم کشور؟ کشوری این عقبه ی فرهنگی که ما بشیم کشوری با این بینان های ادبی که ما با شیم ولی متاسفانه به علت عدم پردازش درست و عدم کارکرد درست و عدم برنامه ریزی صحیح نسبت به ایجاد فرهنگ نمایش و احساس حضور این عنصری به اسم نمایش متاسفانه امرومز در این جا وایسادیم که بگیم که بله ما جایی رو امروزنداریم که جوابگویی فارغالتحصیلان علمی آکادامیک رشته ای به اسم تئاتر باشه . یعنی تخصص و طبیعتا" کارهایی که بازادره انجام می شه کارهای یر متخصصانه و غیر مسئولانه است . من سخت تاکید می کنم روی واژه ی غیر مسئولانه چون ما به عنوان حتی مجریان نمایش حتی ما به عنوان مجریان این مدیا این رسانه به اسم تئاتر متاسافانه خیلی نسبت به این بخش غیر مسئولانه برخورد کریم . و طبیعتا" طبعاتش رو هم داریم می بینیم و سال به سال هم این داره بدتر می شه ما این ور ور مشکل نداریم .ما... مشکل ما درسته بخشیش به این بر می گرده ولی ما توی بخش دیگری که خیلی بنیادی تره و خیلی باید تئوریزه بشه و باید روش کار بشه به طور تخصصی و علمی خوب طبیعتا" ما این عدم کارکرد رو داریم و خیلی طبیعیه که امروز به اینجا رسیدیم .

عرفان پهلوانی : آیا به نظرشما نیازی به بازنگری در دروس رشته ی نمایش در مقطع کارشناسی هست ؟ اگر جواب شما مثبته کدام درس ها بیشتر نیازمند این بازنگری اند؟

رامتین خداپناهی : ببینید دروس نمایشی متاسفانه آن چیزی که امروز ما به عنوان ... البته این بحث شما خیلی گسترده است . یعنی این که ما اگر بخواهیم بگیم بازیگری خوب طبیعتا" دریچه های دیگری باز خواهد شد اگر بگیم ادبیات نمایشی دریچه های دیگری باز خواهد شد یعنی خیلی صحبتی که دارید عنوان می کنید یا سوالی که دارید...

عرفان پهلوانی : پس اجازه بدین این رو خصوصی تر کنیم توی گرایشی که شما مدرسش هستین گرایش بازیگری آیا نیاز به اصلاح هست ؟ اگر بله چه دروسی ؟

رامتین خداپناهی : مهمترین اتفاقی که در دانشگاه نمی افتد داشتن آزمایشگاه و ...لابرتواره ما متاسفانه این رو نداریم یعنی دانشجو دوره ی لیسانس ان چیزی است که براش اتفاق نمی افته متاسفانه یک تئاتر آزمایشگاهی و یک تئاتر اکسپرنمیتا یک تئاتر تجربی است که در پهنای تجربه ای که در طول این سال های در یک محیط علمی مثل دانشگاه داره رو متاسفانه براش ایجاد نشده پس طبیعتا" یه یک دروسی می رسیم که بسیار دروس سردستی و در حد ردوبدل شدن باز اطلاعاتی است که این اطلاعات به نظر من در جهان امروز بازیگری بسیار درش بازنگری شده و مورد چالش داره قرار می گیره که باز ما این رو نداریم یعنی مباحثی که در دروس ما داره مطرح می شه یک عرض کردم با این واژه رو باز لقمه های هزار بار جویده شده است که ما مدام داریم این رو می گیم چرا؟ چون خودمون هم فاقد تجربه هستیم . خود ما به عنوان در واقع مدرس خود به عنوان مدرسی که داریم این واحد رو تدریس می کنیم یعنی دروواقع اگر من بخوام به عنوان تئاتر دانشگاهی که به نظر من تئاتر دانشگاهی یکی از مهمترین عناصری است که همیشه در رقابت با تئاتر حرفه ای است . به خاطر این که همواره تئاتر حرفه ای در تمام دنیا ترس از اجراهای چارچوب شکن تئاتردانشجویی دارن و از طرف دیگه جدای از ترس آغوش باز دارن برای پذیرش و ایجاد تغییر های بنیادی در مفاهیم و در چارچوب و در ساختمان ودر ساختار تئاتر هستن . شما همواره پیس هایی که توسط گروه های دانشجویی در تمام دنیا اجرا مشه بسیار قادرتر و بسیار قدرتمند تر از تئاتر حرفه ای می بینید.به خاطر این که اون تئاتر حرفه ای داره دست به یک تکرار جواب داده شده در اطراف خودش داره می زنه ولی تئاتر دانشجویی با فکر تازه و با تفکر پر طراوت تروبا اندیشه ی نو که احساس نیازش رو سخت در خود احساس کرده مواجه می شه با یک مدیایی با یک رسانه ای به اسم تئاتر.

عرفان پهلوانی : آقای خداپناهی میشه مشخص تر کنید که چه واحدهایی نیاز به اصلاح و چه واحدهایی در واقع باید اضافه بشن ؟

رامتین خداپناهی : ببینید در مباحث بازیگری عرض کردم مهم ترین بحث ما که امروز جای خالیش احساس می شه داشتن کارگاه های بازیگری است نه داشتن تیتر و عنوان . به عنوان این که من حالا بازیگری 1 بازیگری 2 بازیگری 3 بازیگری 3 بازیگری سینما بازیگری رادیو و تلوزیون ولی خوب همهی این ها در واقع تحت یک عنوان ارائه بشه . ببینید بدن بیان حرکت تربیت حس و بازیگری 1 و بازیگری 2 . شما اگر تمام تئوری های بازیگری که گروه های مختلفی که درنهایت منتج شدن به یک .... به تئوریزه کردن تجربیات خودشون مثل استاد نیلاوسکی و گروهش مثل مایر هوله مثل پیکاتور مثل بروک مثل گروتفسکی این ها همه گروه های آموزشی شما فرصت پیدا می کیند که تا به هم نزدیک بشید که تا پایه های فکری هم رو بشناسید تا دست به یک آزمون و خطایی بزنید که از این آزمون و خطا عرض کردم یک سنتری می یاد بیرون یک تئوری میاد بیرون که در نهایت این تئوری قابل تعمیمه به جامعه ی تئاتری ولی متاسافانه این در این جا موجود نیست . ما همه در حد فهرست می داریم با دروس ارتباط برقرار می کنیم . بازیگری ما فاقد شناخت درست بیانه بازیگر ما کمه از دانشگاه فارغ التحصیل می شه فاقد شناخت درست بدنه . بازیگر ها از شمشیر بازی ار ورزش از کانگ فو از رقص از باله از شناخت موسیقی ازسلفژ هیچ اطلاعی نداره . بازیگر ما از نقاشی از سبک های نقاشی از سبک های ادبیات استانی هیچ اطلاعی نداره . از پیشینه خودش هیچ اطلاعی نداره .خوب این ها جزرو صنعت و کمبودهای یک رشته است و امیدوارم که درواقع باز متولیان فرهنگی این مملکت فکری به حال خداهایی که درواقع این دروس دارن بکنند.

عرفان پهلوانی : دانشگاه آزاد از چند سال پیش ازمون و مصاحبه های ورودی رشته نمایش رو بردشات . این اتفاقات چه تاثیری در روند اموزشی رشته ی نمایش تو این دانشگاه داشته ؟

رامتین خداپناهی : ببین ضربه ی بسیار مهلکی است . ما ابتدا داریم ... من نمی دونم چرا دانشگاه آزاد ... ببین بعضی رشته ها و واحد ها هستن بعضی رشته ها و گرایش ها و بعضی رشته ها و درو اقع ... به طور تخصصی اسم می برم برای مثال به شما اگر قرار باشه خلبان باشید باید یک استانداردهایی رو داشته باشید . اول رعایت این استاندارد هاست و بعد اموزشی . خوب وقتی که من شاگردهایی رو به طور یعنی باهاشون درگیز هستم که این ها فاقد دارابودن ابتدایی ترین فیزیک مناسب حتی برای رشته ی بازیگری هستن . مشکل لکنت دارن مشکل صحبتی دارن و خوب طبیعتا" من نمی دونم چرا این ادم چرا این بچه هایی که حتی می تونه راه دیگری براشون باز بشه در عدم پذیرش .یعنی به نظر من پذیرش این ها به همون مقدار به ما ضربه می زنه که به خود اون بچه های ضربه می زنه .یعنی مطمئنا" شما همین قدر که وقت از من می گیره من هم دارم از اون وقت می گیرم خوب پس طبیعتا" اگر ما این فیلترینگ را داشتهباشیم مطمئنا" این بچه هایی که امروز دارن در رشته ی تئاتر درس می خونن می تونن در شته های دیگه همین دانشگاه آزاد خودشون رو تست بزنن و محک بزنن و موفق باشن ولی متاسفانه این اتفاق نیافتاده در این چند سال . با تمام اعتراضاتی که حتی ما داشتیم و نامه نگاری هایی که با سازمان مرکزی شده ولی متاسفانه هنوز قهرا" تفکرشون بر اینه که رشته ی نمایش در مقطع لیسانس بهتر این است که ازمون عملی نداشته باشه .

عرفان پهلوانی :آقای خداپناهی با وجود انبوه حرف ها وبرخی کوشش های صورت گرفته در راستای رشد وتقویست تئاتر و در شهرستان ها اما هنوز تهران قلب هنر و تئاتر در ایرانه و فاصله ی چشم گیری با شهرستان ها داره با توجه به این نکته وجود رشته ی تئاتر در دانشگاه های شهرهایی مانند اراک تنکابن بوشهر تبریز شیرازو غیره را چگونه ارزیابی می کیند؟ یا به عبارت دیگه محیط شهری چه تاثیری در روند آموزشی تئاتر دانشگاهی داره ؟

رامتین خداپناهی : ببینید نظر من بر اینه که هر شهری خصوصیتهای رفتاری اجتماعی سیاسی و فرهنگی خاص خودش داره . طبیعتا" وقتی تئاتر در هر شهری وارد می شه یا رشته ی نمایش ابتدا" شناخت عناصر نمایشی اون شهرستان باید باشه امروز وقتی که رشته ی نمایش وارد هر شهری می شه کاملا" جدا ازبافتفرهنگی سیاسی اجتماعی حتی خرده فرهنگی های اون شهر هست و پس طبیعتا" هیچ ارتباطی بین من به عنوان یک مجری نمایش یا من بهعنوان یک بازیگر یا شما به عنوان یک کارگردان تئاتر که به نظر من سلبی ترین و اساسی ترینش اینه که ابتدا" با مردم اون شهر ارتباط برقرار کنید این ارتباط زده نمی شه و این حس هم کماری بین گروه های اجرایی تئاتری که به طور تجربی کارکردن وحالا در ممزوج شدن با تئوری های علمی –آکادمی تئاتر که در سطح دانشگاهی داره در اون شهر برگزارمی شه زده نمی شه و ما مهمترین عنصرمون باز همینه یعنی فاقد مطالعه کافی هستیم در زمینه ی اون شهری که درش نمایش به وجود آمده نمایش کارش چیه ؟ نمایش کارش در مرحله اون ارتباطه ارتباط درطبقات مختلف ارتباط درطبقاتی که در طبعات مختلف دارن پارامترهای فکری مختلف دارن ولی در شهری که تئاتر امروز هست چه در اراک چه در اصفهان که سوره در اون جا فعاله در شیراز دربوشهر در تنکابن الیگودرز و شهرهای دیگه ای که حالا در مقطع فوق دیپلم هستن یا آموزشگاه های تئاتری هستن که به نظرمن فرقینمی کنه باز به طور علمی دارن به بحث تئاتر نگاه می کنین. باز دقیقا" آن چیزی است که نگاهشون در نهایت وقتی که ما اگر بخواهیم این دو مقوله رو با هم بررسی کنیم می گیم اصلا" مشکل داره اصل مشکلش اینه که تئاتر تهران تئاتری که در تهران داره اجرا می شه خودش مشکل اساسی و سلبی داره با همون فاکتونرهایی که برات برشمردم تا آلان وقتی که مقترات و شعور و درکت در حد آبشخوری باشه که اون آبشخور اصولا"خودش درون خوب پس طبیعتا" تو چگونه می تونی دارای یک عرصه ی سالم تری نسبت به ... اگر می گم عرصه سالم یعنی سالم بودن فکر این تحقیق و پژوهش رو به وجود می یازه پس طبیعتا" این هم با کمیتش لنگه . یعنی این ارتباط این آزمون و خطا باز در سطح اون شهر زدهنمی شه . مطمئنا" ما تئاتری که برای مثال اگر در یک پایتخت داره می شه با تئاترهای شهرستانی هر کدوم از این ها به پا دارنده ی فرهنگ خاص خودش هستند یعنی مثل موسییقی می مونه . شما می گین موسیقی جنوب از یک ساز و از یک طیف ملودی هایی استفاده می کنه که کاملا" رنگ و بوی فرهنگی و خرده فرهنگی خودش رو داره . شما می گید موسیقی ترکمن . موسیقی ترکمن طبیعتا" خیلی با خاف خراسان متفاوته.

عرفان پهلوانی : چون زندگی در این نواحی با هم مختلفه .

رامتین خداپناهی : دقیقا" عرض بنده هم همینه . ببینید ما اطلاعاتمون در نمایش این رو بارها بهتون گفتم گفتم به اندازه اقیانوس ولی به عمق کم باید باشه ما آبشخورمون فرهنگ اطرافمونه آبشخورمون محیطی است که داریم درش زیست می کنیم . بال تمام پارامترها ببینید در یک دوره موسیقی داره به شدت محیطی عمل می کنه یعنی شما اگر در دوره ی ساسانیان ما 12 لحن باربد روداریم. 12 لحن باردبدبرای هر ماهی از سال یک ملودی در نظرگرفته شده برای هر روزی هفته براشون یک ملودی در نظر گرفته شده این تنگانگ بودن با اتفاقات طبیعی حتی دارای ایجاد تغییرات بنیانی در نوع نگاه مجدد شما به موسیقی است . یعنی شما وابسته به ... طبیعت وابسته به شما نیست . شما وابستهبه طبیعت هستید و این که واقع شما از طبیعت از عنصری به اسم طبیعت می گیرید و در نهایت اون هارو تبدیل می کنید که در نهایت اون ملودی می شه ملا ممد جان . این ملا ممد جان وقتی با این ملودی درمییاد خوب این ملودی است که سخت ریشه در فرهنگ کوچه داره یعنی من نمی تونم بگم که ... من می خوام بگم که ارگوآرکییک زبان کوچه زبان کلاسیکمون ممزوج شده در همه پیچیده شده در همه ما نمی تونیم در یک جایی این ها رو از هم جدا بدونیم . این ها همیدگر رو در واقع بازتولید می کنن این ها لازم و ملزوم هم دیگن ولی توی این نوع نگاهی که امروز آلان گریبان ما رو در تئاتر گرفته متاسفانه همهی این ها از بین رفته عرض کردم مثل موسیقی اون موسیقی دیگه تولید نمی شه اون موسیقی دیگه عرضه نمی شه اون موسیقی دیگه کشف نمی شه اون موسیقی دیگه خلق نیمشه چرا؟ من احساس می کنم خوب تئاتر هم عین موزیک عین موسیقی می مونه ما در واقع در وحله اول باید این بازتاب این اتفاقات طیعی فرهنگی و زیست محیطی اون شهر باشیم . تا این که بخواهیم بکت اجرا کنیم . تا این که بخواهیم یونسکو اجرا کنیم.

عرفان پهلوانی : شما در اول بحث اشاره کردید به تاثیر مثبت شکل گیری گروه در خلق آثار هنری . آیاکامل بودن گرایش ها در یک دانشگاهی که دررشته ی تئاتر داره کمک شایانی به شکل گیری یک گروه و رشد اون گروه و در نتیجه تولید اثرنمی کنه ؟

رامتین خداپناهی : مثل چه رشته هایی ؟

عرفان پهلوانی : گرایش های خود نمایش یعنی مثل دانشگاه اراک که فقط رشته بازیگری یا ادبیات نمایشی داره

رامتین خداپناهی : شما احساس نیاز به چه چیز دیگه ای دارین ؟ یعنی به چه گرایشی ؟

عرفان پهلوانی : گرایش کارگردانی . گرایش طراحی صحنه.

رامتین خداپناهی : خوب ببینید طبیعتا" این گونه است . ببینید تمام آثار بزرگ دینا که امروز تبدیل به آثار فاخر نه به معنای اون اصطلاحی که در تئاتر فرانسه قبل از موج نو به کار می رفت . فاخر به معنای این که قله ی از مه بیرون آثار نمایشی هستن . حالا چه در سینما چه در تئاتر همه دارابودن یک گروه هستن . یک گروه منسم که همه هم سوی فکری هستن با هم خوب چرا؟ طبیعتا" این اتفاق می افته . طبیعتا" خلافش احساس می شه عرض کردم من امیدوارم که دانشگاه ازاد یا حتی داشنگاه سراسری . ما در دانشگاه سراسری هم این اتفاق خیلی کم می افته . دانشگاه سراسری مگه در کجاتها تونسته به طور فعال در رشته سینما و تئاتر فعالیت بکنه ؟ من فکر نمی کنم یر از تهرن دانشگاه سراسری رشتهی سینما و تئاتر در داشنگاه دیگه ی سراسری در کشور داشته باشه .اگر هست من اطلاعی ندارم .

عرفان پهلوانی : ایا دانشگاه ها دانشجویان رشته نمایش را برای ورود به بازار کار حرفه ای آماده می کنن ؟ اگر نه چه چیزایی لازمه تا این اتفاق بیفته ؟

رامتین خداپناهی : ببینید اون وظیفه ی ... آماده سازی .... خوب طبیعتا" ان چیزی که داره اتفاق می افته آمادهسازی .... ببینید انی به نظر من درصدی از این ماجرا بر می گرده به خود دانشجو . من نمی تونم تمام اون خاکم رو از توبره خالی بکنم رو سر محیط آموزشی . بخشی از خلا ء کارکرد رو خود دانشجو دارن یعنی اینکه شما تلاش می کنید به عنوان متولی و مدرس ولی در اون ور این خطوط دانشجو ها هستن . که باید اون ها هم به قاعده ی دغدغه هایی که دران سعی و تلاش در جهت به منصه ی ظهور درآوردن تفکرات خودشون داشته باشن که متاسفانه این اتفاق هم کم می افته یعنی من احساس می کنم که بیشتر تیتر و عنوان آلان مطرحه تا این که واقعا" دغدغه ی بچه ها این باشه که .... من استثنائات را کار ندارم ولی قاعده بازی بر این شده به عنوان کسی دارم می گم که خودم نفس در نفسم با جامعه ی دانشگاهیه . اگر بخوایم در صد بگیریم درصد بالایی از بچه ها فاقد این دغدغه هستن .

دبیر سرویس نقد و گفتگو
عرفان پهلوانی
اردبیهشت 87

گفتگو با سرکار خانم ليلا جواهري پيرامون أسيب شناسي تئاتر دانشگاهی

2009-01-30T00:22:00.001+03:30

يا هو

گفتگو با سرکار خانم ليلا جواهري

پيرامون أسيب شناسي تئاتر دانشگاهی

عرفان پهلوانی :
شما مهمترین کمبود ها و آسیب های تئاتر دانشگاهی رو چی می دانيد؟

ليلا جواهری : به نظر حالا در زمينه ي كارهاي اجرايي احتمالا" مكاني براي تمرين بچه ها ی نمايش كه معمولا" حالا ما تو مقاطع بالاتر هم با اين مشكل برخورد کرديم . معمولا" پلاتو نمی دادن و يک مقدار هم جدا بودن بچه ها . يعنی مثلا" بچه های بازيگری با بچه های نويسندگی احيانا" اين ها باهم تعاملی ندارن . معمولا" اين قشنگه که و خيلی کمک می کنه که اين بچه ها بيان و اتودهای نمايش نامه نويسی بچه های نمايش نامه نويسی را اتود کنن . هم در جمع بچه ها مشکلاتش مشخص بشه ضعف هاش مشخص بشه و به هر حال ار هر دو جنبه کمک بشه هم گروه بازيگرها می تونن از متون فارسی استفاده کنن و از طرفی هم کمک می کنن به دوستان نمايش نامه نويسيشون که به هر حال کارهاشون به اجرا برسه و اجرايی تر بشه به همين شکل به هر حال اين ها هم اگر تعامل بيشتری داشته باشن هماهنگی بيشتری داشته باشن بهتره .

عرفان پهلوانی :

يعنی يک بده بستانی بين بچه های گرايش های مختلف باشه که خود اين می تونه در ادامه منجر به تشکيل گروه و فعاليت حرفه ای در آينده بشه .

ليلا جواهری :

بله بله دقيقا" همين طور درسته .

عرفان پهلوانی :

هر ساله تعداد زيادی دانشجو از رشته ی نمايش فارغ التحصيل می شوند اما بازار کار موجود آمادگی پذيرش اين تعداد فارغ اتحصيل را ندارد . راه کار شما برای برون رفت از اين مشکل چيست؟

ليلا جواهری :

به هر حال اين مشکل در همه ی بخش های اين جامعه وجود دارد و ما با توجه به رشد جمعيتی که داشتيم و کمبود امکانات در تمام سطوح جامعه برای اين ها ..

عرفان پهلوانی : منظورتان ساير رشته هاست؟

ليلا جواهری بله رشته های مختلف فرقی نمی کنه همه ی رشته ها در حال حاضر فارغ اتحصيل هايی دارن که اين ها در بازار کار جذب نمی شوند. به خاطر اين که ما کلا" امکانات کشورمون اون قدر وسيع نيست که همه ی نيروهای بالقوه را در واقع بالفعل بکندو از آنها استفاده کند. اين عموميت داره . در واقع زمينه ی تئاتر هم به همين شکل هست . حالا اگر قرار باشه فکری بشه بايد در سطح وسيع اين اقدام انجام بگيره و خدمتتون عرض بکنم که باید سرمايه گذاری کرد ديگه . برای هنر بايد سرمايه گذاری کرد . برای فرهنگی بايد سرمايه گذاری کرد.

عرفان پهلوانی : آيا به نظر شما نيازی به بازنگری در دورس رشته ی نمايش در مقطع کارشناسی هست؟ اگر جواب شما مثبت است کدام درس بيشتر نيازمند بازنگريه ؟ یا کدام درس ها؟

ليلا جواهری :

ببينيد من در طی اين 4سال اخير درس های زيادی را تدريس کردم اين جا نسبتا" زياده . و اين باعث می شه که يک شناخت نسبی داشته باشم و با توجه شناختی که خود بنده حاصل کردم فکر می کنم کسانی که اين سر فصل ها را انتخاب کردن و متون درسی که قراره ارائه بشه با تفکر اين کار رو کردن . حالا شايد به نظر من توی دروسی که بنده دارم ارائه می دهم سر کلاس نيازی به اين بازنگری به اون شکلی که شما می فرمايند نيست . به هر حال اگر تاريخ هنر تدريس می شه شما در درس تاريخ ادبيات نمايشی قطعا" به اون برخورد می کنن باید بشناسيم . اصلا" وقتی قراره ما سرزمينی رو بررسی کنيم از اون جايی که درام به هر حال جزو خانواده ی هنر به حساب می آيد بايد هنرش را بشناسيم پس لازمه که بدانيم حتی شايد لازم بياشه چيزی اضافه شه يا حالا تو دروس ديگه مثل مثلا" جامعه شناسی يک مقدار وسعت بدهيم به کارمون . اما توی اين درس های تاريخی که بنده تا الان تدريس کردم فکر می کنم از لحاظ محتوايی چيزهايیکه انتخاب شده مرتبط با هم تا حدودی .

عرفان پهلوانی :

می دونم افرادی که اين سر فصل ها را تدريس کردن انسان های محترم و به خصوص با دانشی بودن . امام ضرورت ها و نيازهای امروز و فاصله ای که از اون سال های گرفيم چنين نيازی رو تحميل می کنه ؟

ليلا جواهری :

نمی دونم . من دقيقا" نمی تونم به تو پاسخ مشخصی بدهم چون بستگی داره که تو نظرت چه دروسی باشه . من در رابطه با درسهای تاريخی که درس داده می شه ... شما برای درس تئاتر که نمی تويند مثلا" تاريخ نمايش را حذف کنيد .

عرفان پهلوانی :

نمی شه به نظر شما کامپکتش کرد؟

ليلا جواهری :

نه برای اين که شما دارين تازه برجسته ترین اون ها را تو اين دروس باهاش روبرو می شين . چيزه غیر از اين نيست . چيشو می خواين حذف کنيد؟ اصلا" کلش چقدره ؟ توی اين درس مثل دارم می گم.

عرفان پهلوانی :

بله

ليلا جواهری :

يا مثلا" برای درس تاريخ هنر واقعا" شما رشته ی در واقع رشته نمايش جزو درس های رشته های هنری به حساب می ياد. بايد يه شناخت داشته باشين بعدا" اون موقع وقتی می ياين اساتيد يک کشوری رو بررسی می کنيدوقتی می ياين درام مثلا" يونان رو بررسی می کنين روند شکل گيری ادبيات نمايشی را توی يونان اون موقع متوجه می شين که بابا همون چيزهايی که الان عنصر شکل گيری درام هستن توی هنر اون سرزمين هم تاثير داشتن جا داشتن اینا با هم کاملا" در ارتباطه دقیقا" این مشکل را ما الان داریم تو کلاس هامون که بچه ها اطلاع کافی نندارن متاسفانه آشنا نشدن . بعد چیزایی که می گیم اصلا" براشون مانوس نیست. این چیزا رو نمی شه ... ولی من در مورد کلیه دروس نمی تونم نظر بدم . چون من همهی دروس را تدریس نکردم این جا. واقعیتش در حد اطلاعات خودم و شناخت خودم نسبت به این درسهایی که ارائه می کردم به نظر نمی رسه . حالا حداقل تو این های تغییری نیاز باشه . حالا شاید نیاز به باز نگری باشه . بالاخره باز اگر که کاستی هست جبران بشه چیزی رو خراب نمی کنه . بهتر می کنه به هر حال این قضیه رو.

عرفن پهلوانی :

دانشگاه آزاد اسلامی از چند سال پیش آزمون و مصاحبه ی ورودی رشته نمایش را برداشت . این اتفاق چه تاثیری در روند آموزشی رشته ی نمایش تو این دانشگاه داشته ؟

لیلا جواهری :

ببینین به هر حال این یه مقدار نقص به حاب می یاد به نظر من برای این که بچه هایی که به خصوص بچه هایی که برای بازیگری می یان نیاز هست که مصاحبه داشته باشن . نیاز هست که مصاحبه بشن که ببینن تواناهایی کافی را حالا نمی خوام بگم کافی لازم رو دارن یا نه ؟ یعنی طرف حداقل توانایی بیان داره ؟ قراره بازیگری یاد بگیره دیگه . از لحاظ فیزیکی مشکل حاد نداشته باشه ... همین که ظاهر اون طرف رو ببینن این خودشه می تونه تعیین ننده باشه که این آدم تو این رشته آدم موفقی هست یا نه ؟ اصلا"وارد شدنش ضرورت داره یا نه ؟ امکانش هست یا نه ؟ این در واقع ابتدایی ترین چیزیه که ما لان برخورد می کنیم با دانشجو هایی که می بینیم از لحاظ بیانی مشکل دارن . این چه جوری می تونه بازیگری بخونه ؟ چه جوری می خواد بازیگر بشه ؟ نمیشه به هر حال سخته .

عرفان پهلوانی :

با وجود انبوه حرف ها و برخی کوشش ها ی صورت گرفته در رساتای رشد و تقویت تئاتر شهرستان ها اما هنوز تهران قلب هنر و تئاتر در ایرانه . و فاصله ی چشم گیری با شهرستان ها داره . با توجه به این نکته وجود رشته ی تئاتر در دانشگاه های شهرهایی مثل اراک تنکابن بوشهر تبریز الیگودرز شیراز و غیره را چگونه ارزیابی می کنید؟

لیلا جواهری :

خوب من فکر می کنم که نه تنها تهران قلب تئاتره تهران قلب همه چیزه . در همه ی موارد ما تجمع امکانات تئاتری رو تو این شهرهایی که رشته ی تئاتر دارن گسترش بدن .

عرفان پهلوانی :

اساسا" شما به این معتقد هستین که محیط شهری در ورند آموزش تئاتر دانشگاهی تاثیر داره ؟

لیلا جواهری :

از چه جهت؟ دقیقا" سوالت واضح نیست برام . یعنی چی ؟ یعنی فرهنگ اون شهر؟

عرفان پهلوانی :

وجود امکانات تئاتری وتئاتر فعال ...

لیلا جواهری :

خوب بله من هم عرضم همینه . باید همین طوری باشه . یعنی باید در واقع این شهرهایی که حداقل تئاتر دارن از لحاظ فرهنگی کار کنن رو مردم این ها رو آماده کنن که برن هر از چندی نمایش ببینن . مکانی ایجاد شه که این گروه هایی که حالا دارن توی دانشگاه کار می کنن بیان اون جا و ابراز وجود کنن خودی نشون بدن و تماشاگر عام رو هم به خودشون ببینین . این لازمه این بهترین کار هم ارتباط برقرار کنن مردم هم کارشون رو ببینن . باید باشه دیگه به هر حال واسه ی اونها هم باید فضایی فراهم بشه یا حداقل اگر مثلا" حتی بشر از امکانات همین دانشگاه استفاده بکنن برای این که مردم رو دعوت بکنن برای این که این ارتباط برقرار بشه ولی باید کار فرهنگی کرد چون الان تهرانش به سختی مرن تئاتر می بینن دیگه شهرستان ها که جای خود داره .

عرفتم پهلوانی :

همون طوری که می دونین رشته نمایش توی دانشگاه سراسری در 5 گرایش و در دانشگاه آزاد در 4 گرایش تدریس می شه . کامل نبودن گرایش ها توی یک دانشگاه چه تاثیری در روند آموزشی داره ؟

لیال جواهری :

خوب اون هم با نقصانه . چون این ها باید در کنار هم باشن بچه هایی که دارن کارگردانی می خونن نمی دونم این جا کراگردانی نداره بازیگری داره ؟

عرفان پهلوانی :خیر

لیال جواهری : بازیگری می خونن باید به هر حال تحت هدایتکارگردانانای عمل بکنن و از طرفی باید طراحانی باشن که صحنه هایی رو بیارایند و ما این ها رو هم در کنار هم با هم توسعه بدیم دیگه تک بعدی نباشه فقط بازیگر بدیم بیرون .

عرفان پهلوانی :آیا دانشگاه ها دانشجویان رشته ی نمایش رو برای ورود به بازار کار حرفه ای اماده می کنن ؟ اگر نه چه چیزایی لازمه تا این اتفاق بیافته ؟

لیلا جواهری :

این اتفاق نمی افته . حالا همون طور که خودت هم گفتی تهران ممکنه این اتفاق بیافته . بچه ها در حین این که دانشجویان مرن کمابیش به گروه های تئاتری می پیوندن ...

عرفان پهلوانی :

یعنی با فضای حرفه ای هم یک بده بستان نزدیک دارن.

لیلا جواهری :

آشنا مش شن شرکت مش کنن توی این گروه ها . به هر حال اون کار ورزیشون رو در واقع همون طور که دانشجویان دارن هم زمان انجام می دن تجربه کسب می کنن و بعد وارد بازار کار می شن . کار البته تا اون جایی که من می دونم و حالا در اعصار مختلف هم ما شاهدش بودیم تئاتر که نون نمی ده به کسی که پس نمی شه خیلی امیدوار بود که اینها بتون واقعا" وارد بازار بشن که درآمد چندانی براشون داشته باشه . معمولا" به عنوان شغل دوم می شه بهش نگاه کرد.

عرفان پهلوانی : با توجه به پیش رفت ها و ایجاد تخصص ها یی که در تئاتر شده واقعا" می شه امروز به تئاتر به عنوان شغل دوم نگاه کرد ؟ بگذریم از نیازهای معیشتی که این رو به هنرمندان این عرصه تحمیل می کنه .

لیلا جواهری :

خوب وقتی که غم نون باشه چی کار می شه کرد؟ شما بری تئاتر کار بکنی که 2 سال دیگر دستمزد بگیری ؟ یا قرارداد می نویسی شما 4 ماه تمرین می کنی برای یه تئاتر حرفه ای شو 3 ماه 4 ماه تمرین می کنی 1 ماه اجرا می کنی می شه 5 ماه . حالا کم کم 5 ماه شما در نظر بگیرین . این 5 ماه با شما قرارداد می بندن 2 میلیون 3 میلیون . خیلی کارکرده باشین 4 5 میلیون.

مثلا" بگیرن خوب ؟ بعد شما اینو بخواین تقسیم هم بکنین برای هر ماه چقدر میافته ؟ بعد تازه برای هر ماه هم اگر بیافتد کی این پول به دست شما می رسه ؟ پس نمی تونیم روش حساب بکنیم به عنوان چیزی که برات معشیتت رو در واقع تامین بکنه متاسفانه این چیزیه که جراین داره من تا اون جایی که دورو بر خودم دیدم تئاتری ندیدم که تنها با تئاتر تونسته باشه زندگی بچرخونه .

عرفان پهلوانی :

خانم جواهری چه نابسمانای هایی از سوی دانشجویان رشته ی نمایش بر آموزش تئاتر در دانشگاه تاثیر منفی می گذاره ؟

لیلا جواهری :

یعنی دانشجو ها چه جوری خودشون می تونن تاثیر منفی بذارن توی آموزشی تئاتر ؟

عرفان پهلوانی : بله یعنی فضای دانشجویی که الان هست چه کاستی هایی داره ؟

لیلا جواهری : ببین اینو نمی شه همه جابه جا یه جور دید. مثلا"شما در دانشگاه سراسری بچه هایی رو می بینی که خیلی توانا هستن . از این جهت که آزمونی که اون جا برگزار می شه بچه ها برای این که بتونن وارد بشن برای رشته نمایش باید رتبه ی حالا اگر اشتباه نکنم یعنی رتبه های بالا می خوان . پس این ها بچه های کم سواد و کم توانی نیستن خوب ؟

عرفان پهلوانی :

تازه این بخشی از قضیه است و آزمون ورودی هم خودش این اجبار رو داره که بچه های خودشون رو به یه سطحی از توانایی برسونن .

لیلا جواهری :

بلا اصلا" ریزش زیاده یک تعدادی گزینش می شن واقعا" که این ها بچه های تنبل حالا به قول قدیمی ها نیستن بچه تنبل مدرسه نیستن بچه هایی ان که درساشون خوب بوده تونستن رتبه های بالا کسب کنن خوب اگر این ها باشن بان ها از توان دریافت بالاتری هم برخوردار هستن چون این جوری با اومدن . پر توان تر با اومدن گیرایشون ... نمی خواهم بگم ذهنشون قوی تره ها نه یاد گرفتن که بیش تر درس بخونن پس می شه معلومات بیشتری هم در اختیارشون گذاشت . اما بچه هایی که متاسفانه داورد دانشگاه آزاد می شن من تااون جایی که می دونم تک و توک بچه هایی هستند که سطح معدل دوره ی دبیرستانشون بالاست . خیلی هاشون اصلا" نمی دونن که این جا می خوان چی کار بکنن . اومدن این جا مثلا" رشته ی ادبیات نمایشی نمی دونه چی می خواد بشه . خوب بعد این بچه ها چون که از اول خیلی با درس و کلاس و این ها خیلی اخت نبودن یک مقدار از لحاظ علمی کم کار بار اومدن الان تو کلاس هم وقتی حضور پیدا می کنن یه مقدار حجم اطلاعات کلاس بالا می ره دل زدن . یعنی دوست دارن همه چی کم و مختصر و این طوری بار اومدن کم تلاشن می تونن 4 تا کار پژوهشی بکنن تحقیق بکنن . این ها همه به هر حال دلایلیه که می تونه تاثیر سوء بذاره بر اون چیزی که میخواد بهشون آموزش داده بشه .

خوب وقتی هم معلم استاد ببینه که دانشجو گیرایی نداره انگیزه نداره اصلا" چی بهش یاد بده ؟ در همین حد باقی می مونه .

عرفان پهلوانی :

شما مقطع کارشناسی رو توی دانشگاه آزاد اراک خوندید و امروز در مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اراک تدریس میکنید. دانشگاه زمان شما با امروز چه تقاوت هایی داره ؟

لیلا جواهری :

فرقی به اون شکل نمی کرد اون موقع هم ما اساتیدی داشتیم که خیلی قابل احترامن و حالا هر کدامشون در جایگاهی هستن که الان خوب شاید راضی نباشن که بیان اراک تدریس کنن یا احساس کنن که نیازی ندارن و ...

عرفان پهلوانی چرا؟

لیلا جواهری :

خوب به هر حال ببینید مسافت یه مقدار تعیین کننده ست دیگه

عرفان پهلوانی : آیا فقط مساحت ؟

لیال جواهری : خوب می تونه . بله هم اون هست هم احتمال داره از لحاظ مالی احساس کنن که این مدتی رو که می خوان این جا بگذرونن اگر تهران باشن براشون طبعات مالی بهتری داره . ببینید برای ... خیلی امورمیتونه دخیل باشه برای این که آدم در یک زمینه تصمیمی بگیره و این هایی که عرض می کنم این جا می دونم که این ها قطعا" دخیل هستن . اگر چیز دیگری هم دخیل باشه نمی دونم .

اساتید گرانقدر اراک می آمدندو به نظر من امروزه هم اساتید همکاران بنده واقعا" از لحاظ مطالبی که ارائه می کنند چیزی که کم تر ایشان ندارند.

عرفان پهلوانی : دانشجوی زمان شما با دانشجوی امروز چه تفاوت هایی داره ؟

لیلا جواهری : خوب این ها خیلی می شه گفت فاحشه اختلاف نسل ها ست دیگر. بچه های امروز واقعا" خیلی می تونن یعنی .... یعنی امکاناتی که در پیش روشون هست خیلی گسترست. و خیلی چیزها می تونه اون ها رو در واقع مشغول کنه به خودش . شاید یه مقدار کم تمرکزی از نتایج این دوره باشه این نوع زندگی باشه . فکر می کنم . شاید هم خیلی بی انگیزه تر.

عرفان پهلوانی :

دلیل این عدم تمرکز یا ...

لیلا جواهری : یا عدم انگیزه هان؟ من فکر می کنم که چون الان داشنگاهرفتن مده همه باید یه جوری دانشگاهبرن نحصیلات دانشگاهی داشته باشن . خوب حالا بری به هره جهت اومدن این جا و خیلی هاشون نمی خوام بگم نه . احتمالا" منظورم این نیست . بعضی از بچه ها به این شکل وارد می شن . خوب این چیزها هست همراشون دیگر وقتی انگیزه نباشه به هر سو بی کشیده می شه دیگه .

عرفان پهلوانی :

حرف آخر ؟

لیلا جواهری :

هیچی سلامتی خسته نباشدی.

عرفان پهلوانی
دبیر سرویس نقد گفتگو

گفتگو با آقاي حامد نصر آباديان پيرامون آكادمي سربازان صلح

2009-01-28T15:37:00.004+03:30

«يا هو»
گفتگو با آقاي حامد نصر آباديان
پيرامون آكادمي سربازان صلح
1/ 2/ 1387
عرفان پهلواني:
آكادمي سربازان صلح از كي و چگونه فعاليت خودش رو آغاز كرد؟
حامد نصرآباديان:
در مركز گفتگوي تمدن ها سال 1381، در ارديبهشت ماه، كاري با نام «دل من خواب پروانه شدن مي بيند» كه روي صحنه ي تالار وحدت رفت كار خودش را آغاز كرد و پى در پى به اجراي نمايش ها و پرفرمنس هايي داخل و خارج كشور پرداخت كه مي شه به شاخص ترين اون ها مثل«نغمه هاي صلح»در استانبول، «رقص پروانه» در فستيوال باله ي مدرن ارمنستان، پرفرمنس «سفر به صفر» براي ابراز هم دردي با مردم زلزله زدهى زرند، «هفت سنگ» براي بم، «نامه ها» براي زلزله بم و «كنتراست» كه آخرين كار بود براي چشنواره صلح و دوستي در تهران.
عرفان پهلواني:
آكادمي سربازان صلح از ابتدا با سرپرستي و مسئوليت شما آغاز به كار كرد. درسته؟
حامد نصر آباديان :
بله
عرفان پهلواني:
اهداف شما از تشكيل اين آكادمي اساساً چي بوده؟
حامد نصر آباديان:
اهداف من از راه اندازي … في الواقع اول گروه سربازان صلح راه افتاد و بعد هم آكادمي سربازان صلح. بيشتر مد نظر من اين بود كه اگر ما بخوايم فرياد بزنيم و بگيم كه ما صلح مي خوايم بر جهان حاكم بشه هر كدوم از افراد گروهمون بایستی آدم هاي ذاتاً صلح جو و آرامي باشن و ضد جنگ باشن. اين كه مي گم ضد جنگ لزوماً جنگ كشور با كشور، ملت با ملت نيست. جنگ خود با خوده. جنگ خود با خانواده خوده. جنگ خود با همسايه ي خوده. اول گروهمون بایستی ياد بگيرين كه بچه ها آدمهايي باشن كه اين آدمها لزوماً آدمهاي آرامي باشن و آدمهايي باشن كه از جنگ دوري كنن. اگر هر كسي اين طوري ياد بگيره ما قطعاً جهاني داريم كه پر از صلح و دوستيه. يعني لازم نيست كه داد بزنيم كه بگيم كه ما جنگ نمي خوايم. اگر من ياد بگيرم امروز توي خيابان فرياد نزنم و با كوچكترين تلنگري دستم رو روي بوق ماشينم نگذارم يا پرخاش گري نكنم به دوست و رفيق خودم، مي تونم آدم صلح جويي باشم. مي تونم به اعصاب خودم مسلط باشم در تمام اين كه به هر حال در سرزمين و در جايي زندگي مي كنيم كه مثل همه ي ممالك جهان تنش توش هست و افسردگي هم هست و چيزهاي ديگر هم هست. به نظر من گروه سربازان صلح در وهله ي اول هدفش اينه كه خودش رو آرام كنه، خودش گروهي باشه كه اهل آرامش و اهل صلح و دوستي باشه و بعد هم با اجراي نمايش، با اجراي پرفرمنس، با اجراي كارهاي هنري خودش در فستيوال ها يا در كشورهاي ديگر به اجراي هنري خودش بپردازه و كم كم ناخواسته وارد بحث آكادمي بشه. آکادمي يك فرهنگستانه در گروه سربازان صلح كه در رشته هاي عكاسي، شعر، سينما، موسيقي، نمايش هاي بدون كلام و هنرهاي تجسمي فعاليت مي كنه كه از هر بخشش هم مدير مستقل خودش رو داره.
عرفان پهلواني:
در مورد كارهاي قبلي آكادمي سربازان صلح مي شه بيشتر توضيح بدين؟
حامد نصر آباديان:
بيشتر كارهاي نمايشي سربازان صلح با محوريت صلح، با محوريت دوري از جنگ بوده. بر صحنه هاي چه تئاتر كشور، چه خارج از كشور. اون هايي هم كه در قالب پرفرمنس بوده براي زلزله بم كه كمك هاي مالي اش پرداخت شد به مردم زلزله زده بم.
عرفان پهلواني:
از كجا اين كمك هاي مالي تأمين شد؟
حامد نصر آباديان:
از طرف خود بچه ها. اجراهايي كه ما گذاشتيم، مثلاً اجراي نمايش «زمستان» در دانشكدة هنر و معماري كه فراموش كردم جزو رزومه بگم. اجراي نمايش زمستان بر اساس شعر زمستان اخوان ثالث و كلام شهرام ناظري توي دانشكده ي هنر و معماري اجرا شد، درست 2 روز بعد از زلزله بم كه كمك هاي دانشجويان بالغ بر يك ميليون و خرده اي شد كه توسط رياست دانشگاه و حراست و اطلاعات خود دانشگاه پرداخت شد.
عرفان پهلواني:
در مورد فعاليت هاي بين المللي آكادمي سربازان صلح هم مي شه آن چيزي كه تا به الان اتفاق افتاده توضيح بفرمائيد؟
حامد نصر آباديان:
گروه سربازان صلح ما اولين اقدامات بين المللي خودش رو از كالج پراي استانبول شروع كرد با نمايشی با نام «نغمه هاي صلح» براساس موسيقي شهريار كهن زاد و رهبري لوريس چكناواريان در سالن پراي كالج پرا در ميدان تقسيم استانبول كار خودش رو آغاز كرد كه بعد ازاون هم من يه مدتي دوره هاي ورك شاپ داشتم در خود پرا.
عرفان پهلواني:
آموزش مي دادين يا آموزش مي گرفتين؟
حامد نصرآباديان:
آموزش پانتوميم مي دادم و آموزش حركت مو و منت مي دادم في الواقع به خود بچه ها و بعد از اون در سال گذشته در فستيوال جهاني باله ي مدرن ارمنستان در حاشيه ي برگزاريش در سالن نانكارسی اجراي نمايش رقص پروانه بود كه باز هم بازتاب خيلي خوب و خيلي قشنگي داشت براي مردم كشورهاي جهان چون كه توي فستيوال از كانادا، بلژيك، جمهوري چك، ژاپن، انگلستان و خود ارمنستان شركت كرده بودن و اينكه حس مي كردن كه ايران هم داراي چنين جايگاه نمايشي در قالب پرفرمنس ودر قالب كارهاي بدون كلام هست براشون خيلي حائض اهميت بود و خيلي جذاب بود.
عرفان پهلواني:
تا الان فعاليت هاي آكادمي بيشتر حول وهوش هنرهاي نمايش پرفرمنس آرت بوده. ولي گويا قراره كه از اين به بعد در ساير رشته هاي هنري هم فعاليت داشته باشه. در مورد اين يه توضيحي بفرمائيد.
حامد نصرآباديان:
گروه سربازان صلح زير نظر جاي خاصي نيست ولي هم كاري مي كنه با گروه صلح و دوستي كه اين گروه بنا هست به 130 كشور جهان بره. قطعاً نمايش هاي بدون كلام شايد يكي از شاخص ترين رشته هاي هنري باشه كه مي خواد ببره براي اين 130 كشور كارهاش رو اجرا كنه.
عرفان پهلواني:
چرا؟
حامد نصر آباديان:
به سبب اين كه نمايش هاي بدون كلام نمايش هايي هستن كه كلام تدارن، مرز ندارن و زبان نداره.
عرفان پهلواني:
يعني ارتباط آسون تري با مردم ساير كشورها برقرار مي كنه.
حامد نصرآباديان:
خيلي سليس و خيلي راحت بدون هيچ كلامي. چون كه شما هر اندازه كه مسلط به زبان كشور خودتون باشين پاتون رو كه از كشورتون مي گذارين بيرون اولين مشكلتون مشكل ارتباط زنجيره اي تنگاتنگ، نفس به نفس با مخاطبتونه علي رغم اين كه فرهنگ ها مختلفه، گويش ها و زبان و همه ي نگرش ها متفاوته ولي نمايش بدون كلام اين قابليت رو داره كه با تمام آدم هاي جهان ارتباط برقرار كنه. و بعد از اون رسيديم به اين كه در كنار اين كه اجراي نمايش هاي بدون كلام رو مي بريم براي اين 130 كشور در كنارش يك پكيجي داشته باشيم كه از عكس هاي برتر در مورد صلح، پكيجي داشته باشيم در مورد موسيقي، سينما، فيلم هاي كوتاه و هنرهاي تجسمي كه سعي بكنيم كه با محوريت صلح و دوستي و آرامش و دوري از جنگ و دوري از تنش و دوري از تمام مسائل خط خطي كه توي ذهن تك تك ماها هست از كودك هست تا ميان سال و كهن سال،سعي بكنيم كه از اون ها دوري كنيم و سعي كنيم كه اين كارها را اجرا بگذاريم براي سطح بين الملل.
عرفان پهلواني:
آقاي نصر آباديان، در مورد فراخوان عضو گيري و شرايط عضويت در آكادمي سربازان صلح يه توضيحي بفرمائيد.

حامد نصرآباديان:
براي شركت كردن دوستان ما در رشته هاي عكاسي، شعر، موسيقي، هنرهاي تجسمي كه مي تونه شامل بشه به نقاشي، گرافيك، سفال گري و … اعلام آمادگي مي كنند با ايمیل آدرس مديريت آكادمي[ h-mime@yahoo.com ]. اعلام آمادگي خودشون رو با فرستادن رزومه كه آيا در كارهاي ديگري در فستيوال هاي ديگري شركت كردن يا تحصيلات آكادميك دارن يا خير؟ كارهاشون رو مي فرستن و بعد هم با هر ايمیل آدرس سعي مي كنيم اولين كاري كه بكنيم بعد از اين اقدامات اوليه صندوق پستي مان را آماده كنيم كه آدرس صندوق پستي رو به زودي به دوستان اطلاع خواهيم داد. كارهاشون رو بفرستن براي جشنواره كه از بين كارها تعداد محدودي از كارها انتخاب بشه و طي جلسه اي علت و چگونگي پذيرش يا عدم پذيرش براي هنر جويان يا براي هنرمندان گفته خواهد شد.
عرفان پهلواني:
آكادمي سربازان صلح از لحاظ چارت سازماني آموزشگاهه؟ Ngo ؟ چيه؟
حامد نصرآباديان:
بيشتر Ngo اي است كه در خودش آموزش رو مي ده ولي بابت هيچ هنرجويي شهريه اي گرفته نمي شه (با خنده) بچه ها خيالشون راحت باشه. اين مسأله ي مهميه. ولي به سبب اين كه ما في الواقع مي خواهيم اين Ngo خودمون رو خيلي بسط بديم و خيلي گسترشش بديم قطعاً لازم داريم كه يك سري حمايت ها بشه. مثل داشتن قطعاً يك جاي مناسب براي خود دفتر. ما الآن آفيسون آن چنان چارت اداري نداره كه بتونيم راه بندازيم و كار بكنيم. اگر كسي بتونه كمك هاي مادي هم به ما بكنه يا جايي در اختيار گروهمون قرار بده خيلي خيلي خوبه. آكادمي سربازان صلح يك Ngo هست كه در محوريت اصلي كار خودش ناخواسته در لايه هاي زيرين اساسنامه ي خودش آموزش رو داره. ولي آموزشي كه آموزش رو باشه خير. چون كه بچه ها وقتي كارهاشون رو مي فرستن تعداد كار محدودي انتخاب مي شه، علّت انتخاب و علّت عدم انتخاب گفته مي شه و قطعاً از طرف مديران گروه آموزش داده مي شه.
عرفان پهلواني:
آيا شما تاكنون از طف اسيانسرهاي خصوصي يا سازمان هاي دولتي حمايت شدين؟
حامد نطر آباديان:
خير
عرفان پهلواني:
بيشتر از چه سازمان هاي دولتي توقع حمايت داريد واين حمايت ها به چه صورتي مي تونه باشه؟
حامد نصر آباديان:
بيشتر،متولیان كارهاي هنري ديگه. اگر كه سازمان ها و اداراتي يا وزارت خانه هايي مثل وزارت خانه ي فرهنگ و ارشاد اسلامي، اداره ي تئاتر، خانه ي تئاتر يا خانه ي موسيقي، خانه ي عكاسان جوان يا چيزهاي ديگري كه مرتبط با رشته هاي هنري هستند يا از طرف شايد بشه بعضي از سفارت خانه ها، بخش فرهنگي سفارت خانه ها يه سري حمايت بشه فكر مي كنم اهدافمون خيلي جهاني تر بشه و خيلي سريعتر پيش مي ريم.
عرفان پهلواني:
در مورد مديران بخشهاي مختلف آكادمي سربازان صلح مي شه توضيح بفرمائيد؟
حامد نصر آباديان:
سعي كرديم انتخاب و گزينش مديران آكادمي بيشتر مديران حرفه اي، مديراني كه به روز باشن و تحصيلات آكادمي حرفه اي داشته باشن در سطح بين الملل انتخاب بشن. مدير گروه هنرهاي تجسمي ما آقاي مسعود مجاوري آگاه است كه مدرس دانشگاه هستن. آقاي محسن عابدي فارغ التحصيل كالج اسپانياست براي رشته موسيقي.
خانم بهاره حاتفي فارغ التحصيل دانشگاه كلن آلمانه و مقيم آلمانه. خود من فارغ التحصيل كالج كانادا هستم و آكادمي حركت كاراكتري ارمنستان براي نمايشهاي بدون كلام و مدير گروه عكاسي به زودي اعلام مي شه و شعر هم سركار خانم باران حجتي فارغ التحصيل تئاتر و ادبيات نمايشي.

عرفان پهلواني:
علت انتخاب اين افراد چي بوده؟
حامد نصرآباديان:
عرض كردم خدمتتون علت انتخاب اين افراد اينه كه آدمهاي متخصص، بدون نگرش هاي سليقه اي و بدون اعمال نظرهاي حاشيه اي و سفارشي كارها رو به روز انتخاب كنن چون كه بنا هست اين كارها در سطح بين الملل اجرا بشه و پس قطعاً اگه كسي مي خواد كار موسيقي خودشو ببره و براي يه كشوري مثل فرانسه يا ايتاليا بايستي به متد روز هم آشنايي داشته باشه و داوري وقتي مي خواد بشه نسبت به اين كارها بايستي داوري خيلي متخصصانه و خيلي تكنيكي نگرش بيشتر به اين اتفاق.
عرفان پهلواني:
هنرمندان رشته هاي مختلف هنري چه جوري مي تونند آثارشون رو به دست شما برسونن و اين آثار چگونه ارزيابي مي شه؟
حامد نصرآباديان:
از طريق ايميل آدرس و وب سايت WWW.theaterart.ir با گروه سربازان صلح اعلام آمادگي مي كنن براي اين دو مديران، هم مدير وب سايت و هم مدير آكادمي سربازان صلح. و بعد از اون هم كارهاشون رو به دفتر آكادمي مي فرستن كه در اسرع وقت صندوق پستي دفتر اعلام خواهد شد.

عرفان پهلواني:
اشاره كردين به سفرهاي بين الملليتون. آيا قراره شما سفرهايي رو در داخل ايران هم داشته باشين؟
حامد نصرآباديان:
قبل از سفر گروه صلح و دوستي به 130 كشور كه تقريباً نزديك به 18 ماه يا نزديك به 2 سال به طول خواهد انجاميد، يك سفر داخلي داريم كه گروه صلح و دوستي از سپتامبر از تقريباً شهريور ماه آغاز خواهد شد ولي قبلش سفر داخلي داريم از خليج فارس آغاز خواهد شد. يه سري اجراي نمايش ها به شكل كارناوال در ايران هست و بعد از اون هم كه از كشور خارج خواهد شد. مطمئناً گروه سربازان صلح در مدت 18 ماه با گروه صلح ودوستي نخواهد بود به سبب اين كه سفر خيلي طولاني است و هممون وقتي كه بر مي گرديم هيچ كاري نخواهيم داشت،غم نان نمي گذاره كه بريم به سفر. ما در طول سفر به گروه صلح و دوستي در ايالت هاي مختلفي كه وارد مي شن خواهيم پيوست. مثلاً در كيك در كانادا در تورنتو يا در هر جاي ديگري كه باشن با طريق رايزني سفير فرهنگي مشخص مي شه كه ما چند شب بايستي اجرا داشته باشيم، ويزاها آماده مي شه و گروه به گروه اصلي صلح و دوستي خواهد پيوست.

عرفان پهلواني:
اشاره داشتيد به گروه صلح و دوستي. مي شه يه معرفي مختصري از گروه صلح و دوستي هم داشته باشين.
حامد نصرآباديان:
گروه صلح و دوستي زير نظر مجري طرحش آقاي بهروز شليله هستن كه ايشون خودشون چند وقتي است يكي از دغدغه هاي اصلي شون قضيه ي صلح و دوستي و مشخص شدن اين هدف اصلي شون رو دارن در كشورهاي جهان كه اولين اتفاقش از طريق نمايش رقص پروانه ي ما بود براي كشور ارمنستان كه شركت داده شده در فستيوال باله ي مدرن ارمنستان. ايشون Ngo خودشون رو ثبت كردن در ميراث فرهنگي و بيش تر از طريق جهانگردي سعي در نشان دادن اهداف گروه خودشون و گروه سربازان صلح دارن كه باز هم اون هم بر مي گرده به برقراري صلح و دوستي.
عرفان پهلواني:
يه سئوال در مورد اسم آكادمي سربازان صلح. بيشتر وقت ها سرباز يادآوره جنگه. اين پارادوكسي كه در اسم آكادمي شماهست رو چگونه توجيه مي فرماييد؟
حامد نصرآباديان:
سرباز بيشتر يادآور جنگ هست ولي سرباز بيشتر نشان دادن پايين ترين رده ي يك صنفه. هميشه سربازان فداييان يك حذب، يك Ngo و يك ايدئولوژي هستن. ايدئولوژي كه ما حاكم كرديم در ذهن خودمون، ما نيفست خودمون رو داريم، بيشتر قطعاً صلحه و هممون هم هيچ فرمانده اي نداريم، هيچ بزرگتري نداريم، از مدير آكادمي گرفته تا كوچكترين عضوش كه شايد يه دختر بچه ي 4- 5 ساله باشه هممون سرباز صلحيم و براي صلح خدمت مي كنيم و براي صلح كار مي بريم و تنها سلاحمون به جاي سلاح هاي اتمي و به جاي سلاح هايي كه با سردي فشنگ و گلوله هستن ما تنها سلاحمون هنرمونه.
عرفان پهلواني:
و سخن پاياني؟
حامد نصرآباديان:
در جمع من و اين بغض بي قرار
جاي تو
خالي

3/ 2/ 1386

گفتاری پیرامون رادیو و نمایش رادیویی

2009-01-26T02:07:00.006+03:30

" یا هو "

گفتاری پیرامون رادیو و نمایش رادیویی

الف) جایگاه رادیو و دلایل آن
رادیو یکی از قدیمیترین وسایل ارتباط جمعی است. اگرچه امروزه با پیشرفتهای فنآوری و به وجود آمدن شبکههای پرتعداد 24 ساعتهی تلویزیونی و ماهوارهای ، اینترنت و ... ابزار ارتباط جمعی چند رسانهای گسترش چشمگیری داشتهاند ، اما هنوز رادیو جایگاه ویژه و شنوندهی پرشمار خود را داراست. این مهم دلایلی دارد که در پی میآید :
رادیو بسیار ارزان و در دسترس است. از سالهای دور رادیوهای کوچک و جیبی که منبع انرژیشان باتری است با قیمتی مناسب در دسترس همگان قرار دارد. که از آنها در بیشتر نقاط ، حتی بیابان و جاده نیز میتوان استفاده کرد. امروز نیز علاوه بر اتومبیلها بیشتر دستگاههای تلفن همراه ،Player MP4و MP3ها و … نیز از امکان رادیو برخوردارند.
به علت ذات رادیو که با حس شنوایی انسان در ارتباط است ، میتوان همزمان با رانندگی ، انجام کارهای خانه توسط خانمهای خانهدار ، انجام کارهای روزمره توسط فروشندگان ، خوردن و آشامیدن و سایر کارهای روزانه از رادیو اسفاده کرد. در حالی که سایر ابزار ارتباطی چندرسانهای ، حتی روزنامه به عنوان ابزاری تک رسانهای ، تمرکز بیشتری را هنگام استفاده طلب میکنند.

ب) عوامل سازندهی رادیو :
1- سکوت : همان طور که در موسیقی (سکوت) از اهمیت برخوردار است و ارزش موسیقایی ویژهای دارد ؛ و در طراحی حرکت و میزانسن نمایش (سکون) و در ادبیات (سفیدی کاغذ) از اهمیت ویزهای برخوردارند ؛ در رادیو نیز (سکوت) از عوامل سازنده و مهم است.
2- موسیقی : دیگر عامل تشکیل دهندهی رادیو ، موسیقی است.
3- افکت : تنها با ترکیب افکتهای شنیداری و سکوت میتوان نمایش رادیویی ساخت :
صدای باران (که در کل زمان نمایش ادامه دارد) ، سکوت نشانهای از خلوت ، صدای جغد یا نشانهای شنیداری برای شب ، صدای عبور یک اتومبیل که با پرسپکتیو صدا دور شدنش را درمییابیم ، صدای ترمز اتومبیل ، سکوت ، صدای باز شدن در اتومبیل ، سکوت ، صدای پیاده شدن فردی از اتومبیل ، صدای بسته شدن در اتومبیل ، صدای برداشتن چند گام ، سکوت ، صدای چند گام ، صدای باز شدن در اتومبیل ، صدای چند گام ، صدای نواختن زنگ در خانه ، سکوت ، صدای نواختن در خانه ، سکوت ، صدای باز شدن در خانه ، صدای شلیک 2 گلوله ، صدای نالهای زنانه ، صدای چند گام دویدن ، صدای بسته شدن در اتومبیل ، صدای اتومبیل که دور میشود ، سکوت ، صدای جغد یا نشانهی دیگر شنیداری برای شب ، صدای باران.
4- دیالوگ : گفتگوهای دراماتیک برای نمایشهای رادیویی و صحبت کردن مجری یا کارشناس برای سایر برنامههای رادیویی از دیگر عوامل سازندهی رادیو هستند.

عرفان پهلوانی1387/10/11

«نمایشنامه خوانی»

2009-01-03T15:18:00.001+03:30

«یا هو»

«نمایشنامهخوانی»

عرفان پهلوانی

در ایران امروز پدیدهی نمایشنامهخوانی جایگاه ویژهای را به خود اختصاص داده است. از جشنوارهی نمایشنامهخوانی تالار مولوی و فرهنگسرای نیاوران تا بخش نمایشنامهخوانی در جشنوارههای بینالمللی تئاتر دانشگاهی و فجر ... این تازه بخشی از آن چیزی است که در تهران رخ میدهد ؛ جلسههای نمایشنامهخوانی در شهرستانها نیز پرتعداد و قابل توجه هستند.
این اندازه توجه به نمایشنامهخوانی دلایل ویژهای دارد که مهمترین آن عدم تناسب بین تعداد زیاد نیروی انسانی فعال دانشاندوخته و کاربلد در حوزهی نمایش و بودجه و امکانات و تعداد سالن بسیار اندک برای اجرای صحنهای است.
هشدار آن که نمایشنامهخوانی نباید جایگزین تئاتر فقیر و یا اجرای صحنهای گروهها شود.
آنچه در پی میآید مجموعهی چهار مقاله پیرامون نمایشنامهخوانی از روزنامههای «ابتکار» ، «ابرار» و «قدس» به همراه مقالهای در 2 بخش از مجلهی نمایش است. از بررسی این 5 مقاله موارد زیر را میتوان نتیجه ستاند :
الف) با نهایت تاسف هنوز پیرامون نمایشنامهخوانی تعریف دقیق و قابل استنادی که مورد توافق بیشتر هنرمندان باشد ، ارائه نشده است و منبع موثق ترجمه یا تالیف شدهای نیز وجود ندارد. به همین دلیل دیدگاههای مختلف و حتی متضادی ارائه میشود که البته در تمام این نظرها جنبههای مشترکی نیز وجود دارد. ولی بیشتر آنچه به چشم میخورد برداشتها و اظهار نظرهای شخصی هنرمندان است که رنگی از سلیقه به خود میبیند.
ب) هدفهای نمایشنامهخوانی :
1- معرفی اثر جدید نویسندهای نام آشنا : نمایشنامهخوانی ابزار مناسبی است تا نویسندگان نامآشنا جدیدترین اثر خود را با این گونه از اجرا با نقد و پیشنهاد تعدادی از تماشاگران روبرو و اثر شایسته و بایستهتری را برای اجرای صحنهای آماده کنند.
2- معرفی نویسندهای جویای نام : نمایشنامهخوانی ابزار مناسبی است تا نویسندگان جویای نام به این وسیله آثار خود را معرفی کنند تا کارگردانها و گروههای حرفهای با این نمایشنامهها آشنا و آنها را برای اجرای صحنهای انتخاب کنند.
پ) ساختارهای نمایشنامهخوانی :
1- خوانش نشسته : در این گونه از اجرا گروه بازیگران متن را در دست میگیرند و به صورت نشسته و با بهرهگیری از صدا و بیان مناسب و رعایت لحن و تاکید درخور آن را روخوانی میکنند.
بسیاری بر این باورند که این گونه اجرا نباید چندان کارگردانی و تصویرسازی شود ؛ بلکه باید بستر را برای تخیل تماشاگر آزاد گذاشت.
2- اجرای متن دردست : این گونه از اجرا در غرب به عنوان نمایشنامهخوانی به شمار نمیآید. اما این روزها در ایران به عنوان نمایشنامهخوانی تلقی میشود. اجرای متن در دست در واقع یک نیمه اجراست و وقتی که امکان کامل یک اثر نیست میتوان با یک دکور ساده ، لباس و میزانسن آن نمایشنامه را اجرا کرد.

عرفان پهلوانی 87/10/11

اساس زیستی حافظه انسان

2008-11-08T22:32:00.001+03:30

یا هو
اساس زیستی حافظه انسان
به نقل از سایت «شبکهی خبر»
www.irinn.ir

حافظه به گروهی از فرایند های روانی و مغزی اطلاق می شود كه با استفاده از آنها ، فرد تجارب و ادراك های مختلف را ذخیره و آنها را یادآوری می كند.
فرایند حافظه سه مرحله دارد كه به رمزگردانی ، اندوزش و بازیابی موسومند.
در مرحله اول یعنی رمز گردانی ، اطلاعات فیزیكی به نوعی رمزِ قابل قبول برای حافظه تبدیل می شوند. ( مانند رمزهای دیداری ، شنیداری ، گفتاری و معنایی(
اندوزش عبارت است از نگهداری اطلاعات رمزگردانی شده ، و بازیابی ، فرایندی است كه به كمك آن ، اطلاعات ، هنگام نیاز از حافظه فرا خوانده می‌شوند. از سوی دیگر حافظه انسان به دو نوع كوتاه مدت و بلند مدت تقسیم می شود. در برخی منابع ، به نوع سوم حافظه یعنی حافظه حسی نیز اشاره شده است. (Short-Term Memory) - (Long-Term Memory) - (Sensory Memory)

اساس زیستی مراحل حافظه:در مراحل مختلف حافظه ، ساختار های متعددی در مغز دخالت دارند. تحقیقات نشان می دهد، در جریان خواندن مطالب یا همان مرحله رمزگردانی ، بیشتر نیمكره چپ مغز دخیل است و در جریان فراخوانی و یادآوری اطلاعات ، بیشتر نیمكره راست مغز فعال می‌شود. همچنین بخشی از مغز كه به "هایپوكمپ" موسوم است ، فقط در حافظه بلند مدت نقش دارد اما تاثیری در حافظه كوتاه مدت ندارد. این در حالی است كه فرایند های مربوط به حافظه كوتاه مدت در مناطق پیشانی قشر مغز رخ می دهند.

مراحل اصلی حافظه : بسته به اینكه اندوزش مطالب برای چند ثانیه (یعنی حافظه كوتاه مدت) یا برای مدت طولانی‌تری (یعنی حافظه بلند مدت) مورد نظر باشد، شیوه كار مغز متفاوت است. بطور كلی مرحله رمز گردانی در حافظه كوتاه مدت به صورت رمز صوتی ، دیداری و یا شنیداری است، اما در حافظه بلند مدت ، اطلاعات به صورت رمز معنایی ذخیره می شوند. برای مثال اگر حرف "ب" در حافظه كوتاه مدت به صورت رمز صوتی ذخیره شده باشد ، هنگام یادآوری ،ممكن است حرفی كه از نظر صوتی به آن نزدیك است یادآوری شود مانند حرف "پ" یا "ف" . اما در حافظه بلند مدت ، چون رمزگردانی به شكل معنایی صورت می گیرد ، هنگام یادآوری ممكن است داده هم معنای آن بازیابی شود ؛ برای مثال اگر فردی در حافظه بلند مدت خود ، كلمه "آفتاب" را ذخیره كرده باشد ، ممكن است در مرحله بازیابی، كلمه "خورشید" را یادآوری كند.
در مرحله بازیابی اطلاعات نیز تفاوت هایی میان انواع حافظه وجود دارد . برای بازیابی داده های ذخیره شده در حافظه ، مغز باید فرایند جستجو را انجام دهد . این فرایند در حافظه كوتاه مدت بسیار سریع است ، اما در حافظه بلند مدت به عوامل مختلفی از جمله نوع طبقه بندی مطالب در حافظه و مدت زمان سپری شده از اندوزش اطلاعات تا بازیابی آنها ، بستگی دارد. یكی دیگر از تفاوت های انواع حافظه ، میزان گنجایش آنهاست . بررسی ها نشان می دهد ، گنجایش حافظه كوتاه مدت محدود ، یعنی بین 5 تا 9 داده و بطور متوسط ، 7 داده است ؛ در حالی كه گنجایش حافظه بلند مدت ، نامحدود است. این یافته ها ، دانشمندان را قادر ساخته است ، راه هایی برای تقویت حافظه ، انتقال صحیح داده ها از حافظه كوتاه مدت به بلند مدت ، و چگونگی یادآوری مناسب آنها ارائه كنند.

مشاهده

2008-11-08T22:30:00.001+03:30

یا هو
مشاهده
در ابتدا اجازه میخواهم که در این نوشتار « مشاهده » را به معنای « دریافت » بگیرم و پیرامون آن اندکی سخن بگویم :
همان طور که میدانیم ابزار ارتباطی ما با جهان مادی یا به بیانی دقیقتر ابزارهای دریافتی یک انسان برای دریافت نشانههای مادی ، حسهای پنجگانهی او هستند. یعنی ما برای دریافت نشانهای از جهان مادی یا باید آن نشانه را ببوییم یا بشنویم یا لمس کنیم یا ببینیم و یا بچشیم .
حال بازیگر به عنوان فردی که وظیفهاش بازآفرینی جهان هستی با تمام پیچیدگیها و ریزهکاریهایش است ، میبایست آرشیو و انباشت غنی و همه جانبهای از این نشانهها را دارا باشد تا به هنگام انجام وظیفهاش ، یعنی همان بازآفرینی ، دست خالی نباشد .
میدانیم که در حال حاضر امکان ارتباطی معمول اجراکنندگان هنرهای نمایشی با مخاطبانشان امکانهای دیداری و شنیداری هستند . گرچه در معدود مواردی در برخی سینماها یا تئاترها خوراکیهایی با طعمهای مورد نظر را در اختیار تماشاچیان قرار میدهند و یا در صحنهای خاص ، بویی ویژه را منتشر میکنند تا از این راه تاثیر بیشتری بر تماشاگران بگذارند .
بازگردیم به همان سینماها و تئاترهای بدون طعم و بو و امکانهای رایج شنیداری و دیداری. یک بازیگر میبایست با توجه به زمان و مکان رویداد و فضای حاکم و اندیشهی جاری و غالب بر اثر علاوه بر شناخت کامل از ادبیات و واژگان نقشی که ایفاگر آن است ؛ از آواهای مورد استفادهی شخص بازی نیز آگاهی کامل داشته باشد. به عنوان نمونه علاوه بر آن که یک پزشک از ادبیات و وازگانی متفاوت از یک رانندهی تاکسی بهره میگیرد میتوان در نوع صدای ایجاد شده از سرفه کردن این دو فرد نیز تفاوتهایی را مشاهده کرد. حتی موضوع از این هم دقیقتر و ریزهکارانهتر است . این تفاوتها بین دو پزشک که یکی تخصص قلب و عروق و دیگری تخصص اطفال دارد و یا دو رانندهای که یکی درون شهر و دیگری بیرون شهر کار میکنند نیز وجود دارد.
پیرامون آن چیزی که ما میبینیم ، یعنی نشانههای حرکتی و رفتاری نیز این تفاوتها قابل مشاهده است. نشانههای حرکتی و رفتاری و اندام و هیکل و تیکهای بدنی یک پزشک جراح کهنسال با یک روانپزشک جوان با یک رانندهی اتوبوس درونشهری با یک رانندهی کامیون جادهای با یک ... بسیار متفاوت است .
براساس آن چه عرض شد ، بازیگر وظیفه دارد که به عنوان تمرینی مستمر و همیشگی این نشانهها را مشاهده (دریافت) و انباشت کند تا در زمان لازم از آنها بهره بجوید.
اما جریان از این هم پیچیدهتر است : آقای ایکس را در نظر بگیرید. آقای ایکس دندانپزشک است و 38 سال دارد. میتوانیم در مورد همسر ، فرزندان ، پدر و مادر ، درآمد ، وضعیت جسمانی و ... آقای ایکس هم صحبت کنیم. اما نکتهی مورد نظر این که نوشیدن چای برای آقای ایکس در میدان انقلاب و نوشیدن چای در میدان تجریش ، دو احساس متفاوت را برای او در پی خواهد داشت. چراکه صداها ، آب و هوا ، آدمها و به طور کلی فضای حاکم بر این دو میدان متفاوت است. و بازیگر وضیفه دارد که این تفاوتها را در ایفای نقشش لحاظ کند. پس بازیگر باید از قبل مشاهده (دریافتی) از آنچه عرض شد داشته باشد.
این مشاهده (دریافت) و انباشت در مورد طعمها و بوها نیز برای بازیگر ضروری است. چراکه حالت چهره و به ویژه لب و دهان ما پس از نوشیدن چای داغ و آب میوهای خنک تفاوت دارد. فرض کنید لیوان کدر است و تماشاگر نوشیدنی را نمیبیند. چای تلخ است و آب میوه شیرین. دمای این دو نوشیدنی نیز فرق دارد. بازیگر باید بر بنیان دریافت قبلیاش از این موارد نوع نوشیدنی و ویژگیهایش را به تماشاگر بشناساند.
شخص بازی را در نظر بگیرید که در یک پارک در فصل بهار از یک راهروی پر از گلهای خوشبو عبور میکند و به سرویس بهداشتی میرسد. بوی حاکم بر این دو فضا ، دو احساس متفاوت را برای شخص بازی ایجاد میکند. اگر بازیگر از قیل دریافت درستی از این دو بو و احساس نداشته باشد ، نمیتواند در این صحنه به درستی بازی کند.
این ضرورت در مورد حس لازمه نیز وجود دارد. بازیگر باید بتواند بر اساس دریافت قبلیاش که در طول تمرینهای مداوم به آن رسیده است ؛ احساس حاصل از لمس فرش ابریشم ، آسفالت ، چوب ، برگ گل ، موهای معشوقه ، پارچهی کتان و ... را به تماشاچی منتقل کند.

عرفان پهلوانی1387/7/19

دست از این دستشویی بردار !

2008-09-24T22:52:00.001+03:30

یا هو

دست از این دستشویی بردار !

سخنی پیرامون نقش دستشویی
در سریال سازی رضا عطاران !

رضا عطاران سالهاست که در عرصه ی هنرهای نمایشی فعالیت می کند . از بازی در نمایش ( بچه ی تابستان ) نوشته ی زنده یاد " حسن حامد " [ که عطاران سریال جدیدش ، بزنگاه ،را به او تقدیم می کند ] گرفته ، تا بازی های دوست داشتنی اش در نقطه ی عطف طنز تلویزیونی ایران ؛ یعنی همان مجموعه ی به یاد ماندنی ( ساعت خوش ) به سرپرستی " مهران مدیری " .و بازی مورد قبولش در سریال برنامه ی کودک و نوجوان شبکه ی اول سیما ، ( خاطرات شیرین ). و بازی در فیلم سینمایی ژانر کودک و نوجوان ( کلاه قرمزی و سروناز ) و این آخری ها بازی در فیلم های سینمایی گیشه پسندی چون ( هوو) ، ( کلاهی برای باران ) ، ( توفیق اجباری ) و ...
رضا عطاران دستی هم در کارگردانی دارد ، در سریال سازی. اوابتدا یک مجموعه ی نود قسمتی ساخت [ به عنوان کارگردان ؛ گرچه پیش از آن در 4 مجموعهی تلویزیونیکارگردانی هنری را تجربه کرده بود ] با بازی شیرین زنده یاد " منوچهر نوذری " به نام ( کوچه ی اقاقیا ) و سپس مجموعه های مناسبتی. رضا عطاران را 3 سال در ماه مبارک رمضان ، در خانه مهمان داشتیم با : ( خانه به دوش ) ، ( متهم گریخت ) و ( بزنگاه ). و یک بار هم در نوروز با ( ترش و شیرین ) .
3 کارگردان بیشتر مجموعه های طنز تلویزیونی را با گروه کمابیش مخصوص خود سرپرستی و کارگردانی می کنند : مهران مدیری ، مهدی مظلومی و رضا عطاران . یادش خوش " مهران غفوریان " که 3 دوره مجموعه ی ( زیر آسمان شهر) را ساخت. سال گذشته نیز " سروش صحت " کارگردانی مجموعه ی طنز تلویزیونی را تجربه کرد.
در این بین به نظر بیشتر کارشناسان مجموعه های ساخته شده توسط " مهران مدیری " از نظر ارزش های هنری والاتر و برتر بر وبنیان آمارها پر بیننده تر بوده اند . شوخی های این مجموعه هانیز شوخی های هوشمندانه تر و ژرف تری هستند .
می دانیم که هنر نمایش در هر رسانه ، چه تئاتر ، چه سینما یا تلویزیون ، هنری است گروهی. و هر اثر نمایشی مطلوبی ریشه در گروهی هنرمند و باهوش و دانش دارد . به عنوان نمونه اگر در چند دهه دورتر ، در روسیه ، روزگاری درخشاندر تئاترشکل می گیرد ، دستاورد تلاش نویسنده ای به نام " آنتوان چخوف " ، کارگردانی به نام " کنستانتین استانیسلاوسکی " و گروهی از بازیگران است که هر یک به نوبه ی خود جهانی و سرآمدند.
بی شک علاوه بر هوش و دانش خود مهران مدیری ، گروه خوبی که با او همکاری دارند نیز در موفقیت های مجموعه هایشان تأثیرگذار است . به یاد بیاورید نوشته های خوبی را که با سرپرستی " پیمان قاسم خانی " نگاشته می شوند. و در روبرو ، یکی از نقطه های ضعف همیشگی مجموعه های رضا عطاران ، نوشته های مجموعه است ؛ که بیشتر دست آورد قلم " سروش صحت " است ...
می دانیم که چگونگی کار کارگردان در چگونگی ایفای نقش بازیگران به شدت تأثیرگذار است. به یاد بیاورید بازی های به یاد ماندنی و درخشان "رضا شفیعی جم " را درمجموعه های ( نقطه چین ) ، ( شب های برره ) ، ( جایزه بزرگ ) و (باغ مظفر) .
اما بازی همین رضا شفیعی جم در مجموعه های ( کوچه ی اقاقیا ) و ( ترش و شیرین ) به کارگردانی رضا عطارن و نیز مجموعه ی ( چار خونه ) به کارگردانی سروش صحت چندان خو ب ارزیابی نمی شوند .
شوخی های رضا عطاران نیز از آن عمق و ژرفا بهره نمی گیرند . مانند زمین خوردن های همیشگی و بی دلیل خود رضا عطاران که شاید بتوان آن ها را ابتدایی ترین راه برای خنده ستاندن از تماشاچی دانست .
رضا عطاران جسارت های جالبی دارد : او چهره ای مانند " احمد پور مخبر" را کشف و معرفی کرد و یا همین دختر بچه ی دوست داشتنی و زبل نقش ( درسا ) که احتمالأ در آینده بیشتر از او خواهیم دید . یا دیگر نمونه ی به نظر من ستودنی ، استفاده ی عطاران از آن کودک مددجو در همین سریال بزنگاه .

و اما دستشویی !
در آیات و روایات مذهبی بسیار به این نکته اشاره شده است که هنگام اذان مغرب در ماه مبارک رمضان و لحظه های پیش و پس آن از آسمانی ترین و عرفانی ترین دقیقه های سال شمرده می شوند و می دانیم که در چند سال گذشته بر اساس کنداکتور پخش سیمای جمهوری اسلامی ایران ، درست چند دقیقه پس از افطار سریال شبکه ی 3 آغاز می شود . چه تلخ است که در همین زمان ملکوتی رضا عطاران زمان زیادی از سریال هایش را با دستشویی و دستشویی رفتن پر می کند .
به یاد بیاورید مجموعه ی متهم گریخت را که در آن زمان زیادی را به این می پرداخت که هاشم آقا یا اهل خانه آفتابه به دست پشت در دستشویی حیاط خانه به انتظار می ایستادند و ما در آن لحظه های آسمانی باید به تماشای این ماجرا می نشستیم. و امسال که دیگر رضا عطاران گستاخانه تر عمل کرده است و علاوه بر پرداختن به همین موضوع تکراری دستشویی رفتن ، دوربین را به داخل دستشویی نیز می برد . به یاد بیاورید صحنه ای از این مجموعه را که قرار است مراسم شب هفت پدر برگزار شود و نادر در دستشویی طبقه ی بالاست . در دستشویی قفل می شود و ... یا مجموعه ی ترش و شیرین که بارها دیدیم بازیگرها از دستشویی آمدند و گفتند : ما که کارمون تموم شد. کسی کاری نداره؟
می دانم که در بسیاری از فیلم های خارجی ، حتی آثاری شاخص و فاخر ، مسئله ی دستشویی مطرح می شود و دوربین به درون دستشویی می رود . مانند فیلم " پدر خوانده 1 " .به یاد آورید آن صحنه را که مایکل، با بازی " آل پاچینو " به درون دستشویی رستوران می رود ، اسلحه ای را که پشت سیفون جاسازی شده است بر می دارد ، سر میز بر می گردد و دشمنان پدرش را می کشد...
اما آقای عطاران! آن کجا و دستشویی رفتن های شما و هم بازی هایتان کجا ؟ در آن فیلم چه استفاده ی کلیدی از فضای دستشویی می شود و شما چه استفاده ای از این فضا می کنید ؟
همکار گرامی ، آقای عطاران ! آیا به راستی بهتر نیست به جای آن توسری زدن های بیهوده بر سر آن کودک بیچاره که نقش برادر زنت را در ترش و شیرین بازی می کرد یا در همین بزنگاه بر سر " علی صادقی " خودمان ، که این تو سری زدن ها هم مانند زمین خوردن هایت روشی دم دستی و دستمالی شده برای زورکی خنده گرفتن از تماشاچی است ، یا به جای این همه وقت گذاشتن برای دستشویی به دنبال شوخی های هوشمندانه تر و ژرف تری باشی ؟
واقعأ حیف از تو که برخی جاها نشان داده ای توانایی های خوبی داری ...

عرفان پهلوانی
2/ 7/87

من در نت !

2008-08-21T02:02:00.002+04:30

یا هو

نمی دونم از سر بی کاری بود یا کنجکاوی !!! اما اسم خودم رو تو گوگل سرچ کردم و دیدم چند سایت مختلف مطالبی از یا درباره ی من تو سایتشون گذاشتن . ضمن تشکر از این سایت ها از شما دعوت می کنم که این مطالب رو ببینید :
خواهش می کنم ! بفرمایید !
سایت حوزه :

http://www.hawzah.net/HAWZAH/Magazines/MagArt.aspx?id=60522

و باز سایت حوزه :

http://www.hawzah.net/HAWZAH/Magazines/MagArt.aspx?id=66929

و دوباره سایت حوزه :

http://www.hawzah.net/HAWZAH/Magazines/MagArt.aspx?id=66770

سایت تئاتر ما :

http://www.theatrema.com/index.php?module=pagesetter&func=viewpub&tid=1&pid=1383

سایت انجمن ادبی شفیقی :

http://www.shafighi.com/forum/showthread.php?t=11935

سایت آفتاب :

http://www.aftab.ir/articles/art_culture/issue/c5c1214649214_book_p1.php

نامه ی رضا کیانیان به خسرو شکیبایی سفر کرده ...

2008-08-20T18:24:00.005+04:30

«سلام خسرو جان
بي‌خبر گذاشتي و رفتي. بدون خداحافظي!
دو هفته پيش هم كه آخرين جايزه‌ات رو گرفتي، روي صحنه لام تا كام حرف نزدي. از گوشه صحنه اومدي بالا و آروم جايزه‌ات را گرفتي؛ براي سي سال حضور پرشور و شوقت در سينمايي كه اين روزها چندان شور و شوقي در آن نيست.
فقط لبخند زدي و رفتي پايين و لاي جمعيت گم شدي. خوب اگه قرار بود بري و پشت سرت رو هم نگاه نكني، چند كلمه‌اي براي ما كه پشت سرت بوديم، حرف مي‌زدي!
يادمه وقتي آمدي رو صحنه، حالت خوب بود.
آخه يكي دو بار ديگه كه اين اواخر روي صحنه اومدي و ديدمت، حالت زياد خوب نبود. ولي اين دفعه، همه خوشحال شديم. فقط نمي‌دونستيم داري ميري. نمي‌دونم خودت مي‌دونستي يا نه. مي‌گن آدماي خوب قبل از رفتن، حال‌شون خيلي خوب مي‌شه؛ چون دارن مي‌رن يه جاي خوب. ما از كجا بايد مي‌فهميديم كه اين حال خوب نشانه‌ي چيه؟ هميشه بعد از اين‌كه اتفاق مي‌افته، مي‌فهميم. ولي فكر كنم خودت مي‌دونستي؛ چون هيچي نگفتي و اون‌جوري فقط لبخند زدي. شايد داشتي خداحافظي مي‌كردي و ما نمي‌فهميديم. ولي چه خداحافظي باشكوهي! خيلي‌ها آرزو دارن در اوج خداحافظي كنن؛ اما نمي‌تونن. شايد هم اون لبخند همين معنا رو داشت. شايد اگر حرف مي‌زدي، همه‌ي خداحافظي‌ات مي‌شد همون چند تا كلمه؛ ولي چون هميشه شاعر بودي، فقط مهربان و با سپاس نگاه كردي و لبخند زدي. حالا كه فكر مي‌كنم، مي‌فهمم اين‌جوري بيش‌تر حرف زدي.

من هي بايد از تو ياد بگيرم. يادته سال‌ها پيش وقتي از مشهد به تهران آمدم، تو روي صحنه‌هاي تئاتر مي‌درخشيدي. من كلي دويدم تا روي صحنه بيام و ديده بشم.
بعدها هم كه تو روي پرده سينماها مي‌درخشيدي، باز هم من كلي دويدم تا روي پرده بيام و ديده بشم.
يادته من اولين فيلمم رو كه بازي كردم، تو «هامون» بودي. من يادمه كه در فيلم «كيميا»، دست منو مي‌گرفتي. كلي حال مي‌دادي كه رو بيام و ديده بشم. بعد هم فقط يك بار ديگه شانس داشتم در كنار تو بازي كنم؛ تو فيلم «درد مشترك»، چه بامسما.
ارتباط من با تو، مثل كوهنوردها با كوه‌هاست. هر قله‌اي رو كه فتح مي‌كنن، مي‌بينن پشتش يه قله‌ي بلندتر هست. من هرچي مي‌دوم، تو يه قدم جلوتري؛ مثل الآن. جلوتري ديگه عموجون. رفتي اون‌ور. نمي‌دونم چقدر ديگه بايد بدوم تا به اون‌ور برسم، تازه نمي‌دونم در چه وضعيتي ميام اون‌ور.
پس از اون‌ور يه دعايي براي من بكن. ميگن دعاي اون‌وري‌ها براي اين‌وري‌ها زودتر مستجاب مي‌شه. اين‌جوري كه تو رفتي، كلي «خدابيامرزي» و «يادش بخير» و «حال‌هاي خوب» و «يادهاي خوب» و .. بدرقه‌ي راهته.
من كه شاهدم، خودتم اگه حال‌شو داشته باشي، يه نگاهي به اين‌ور بندازي مي‌بيني.
دست پر رفتي ديگه. مي‌بيني چقدر از من جلوتري! كلي بايد بدوم تا موقع رفتن دستم پر باشه.
البته جات پيش ما خاليه. هنوز سينماي ايران كلي با تو كار داشت. ولي خوب مثل به دنيا آمدنه ديگه. موقعش كه برسه، بايد متولد بشيم. ما يه تولد رو ديديم؛ تو دو تا؛ تولدت مبارك.
مي‌دونم اون‌جا كلي از بر و بچه‌هاي سينما و تئاتر اومدن پيشوازت. حتما كلي هم تدارك ديدن.
ما كه اون دنيا به بازيگري‌مون ادامه مي‌ديم. اون‌جا هم حتما نمايش هست. اون‌وري‌هام حتما به سرگرمي احتياج دارن. پس اون‌جا بي‌كار نمي‌مونيم. وقتي مردم رو سرگرم مي‌كنيم و حال‌شون خوب مي‌شه. يه خدابيامرزي به ما و پدر و مادرمون مي‌گن ديگه. وقتي مردم تو خيابون تو رو مي‌ديدند و بي‌اختيار لبخند مي‌زدند، خودش خدابيامرزيه ديگه. وقتي مردم مي‌فهمن كه تو رفتي و ديگه ميون ما نيستي، گريه مي‌كنن و جاتو خالي مي‌كنن، خدابيامورزيه ديگه.
مي‌بيني خدا چه لطفي به تو داشته كه اين موقعيت و جايگاه ‌رو بهت داده. پس اون‌طرف هم حتما تحويلت مي‌گيره و مي‌بردت روي صحنه‌ها و پرده‌هاي اون‌جا، كه بازم مردم اون‌ور ببيننت و حال‌شون بهتر بشه و خدابيامرزي ادامه داشته باشه.
به اميد ديدار»
رضا كيانيان

سايت هنر تئاتر راه‌اندازي شد

2008-05-11T21:04:00.000+04:30

http://theater.ir/article.aspx?id=15223

سایت هنر تئاتر

2008-04-30T15:00:00.007+04:30

یا هو

سلام

چندی است که من مسوولیت جدیدی را پذیرفته ام : دبیری سرویس نقد و گفتگوی سایت هنر تئاتر .

این عکس ها هم مربوط به یک مجموعه گفتگو هستند که شما می تونید اون ها رو توی این سایت بخونید .

منتظرتان هستیم و به امید دیدار ...

نامه ای برای رضا مهدوی هزاوه

2008-03-11T13:18:00.001+03:30

یاهو

نامهای برای رضا مهدوی هزاوه

امروز آخرهای اسفند است . و آخرهای اسفند آب و هوای دل خیلیها ابری است . اکرم خانم خسته است . بیمار است . نگاهش مرا شرمنده میکند ... میگم : « خدا اونایی رو که بیشتر دوس داره بیشتر امتحان میکنه و بیشتر تو سختی قرار میده » میگه : « خستم … » او خسته است . من خستهام . شما خستهای . ما خستهایم . من بیکارم . بیکاری خسته کننده است . بیکاری بیپولی میآورد . بیپولی دزدی میآورد . فساد نزدیک است . شما چند ماه است که دیگر مدیر گروه نیستی ، و از وقتی مدیر گروه نیستی ما با هم دوستتریم … !
شما هم مثل من از مترو سرت درد میگیرد . من معتقدم هویت آدمها در تهران کم رنگتر است تا شهرستان . عید نزدیک است . قطارها پر . هواپیماها پر . اتومبیلها آماده . بلیط اتوبوس و هواپیما و قطار کیمیاست . کارتهای سوخت خالی است . عید نزدیک است . حیاطدار شدن افسانه است . آپارتماندار شدن رویاست . ساکنان اکباتان نمیدانند زمینشان سقف که و سقفشان زمین کیست . دو قدم مانده به صبح ! قدمهای گالیور چندین برابر قدمهای لیلی پوتیهاست . آخرهای اسفند است . آخرهای اسفند دل خیلیها ابری است . خیلیها پول ندارند . خیلیها کارگرند . روی بنرهای تبلیغات انتخابات عکس یک پیرمرد کارگر است . کارگرهای تمیزکننده ی خانه وقت ندارند . احمد آقا کارگر است . زنش منشی اوست . تا آخر اسفند وقتش پر است . دکتر به اکرم خانم گفته کار نکن . همه چیز گران است . فروشگاهها شلوغند . محبت نایاب است . سه ماه است که تالار اصلی تئاتر شهر میزبان حمید سمندریان است . میزبان « ملاقات بانوی سالخورده » . میزبان بچههای سمندریان . ملاقات بانوی سالخورده را « فردریش دورنمات » نوشته است . ملاقات بانوی سالخورده به روایت سمندریان یک کلاس ، کلکسیون ، ... کارگردانی است . باید از سمندریان آموخت .
« فرخ نعمتی » بازیگر نقش « کشیش » این نمایش در گفتگو با « ندا انتظامی » در روزنامه ی « همشهری » ( 15/12/1386) میگوید :
« اگر هر کس دیگری این پیشنهاد را میداد ، نمیپذیرفتم. یعنی اگر به جای کلاهم ، نمایشنامهام در مرکز هنرهای نمایشی میافتاد هرگز به آنجا نمیرفتم …حمید سمندریان اشراف کاملی بر متن داشت . سال 1350 این نمایشنامه را اجرا کرده بود و در این سالها مطالعات زیادی در مورد تئاتر و نمایشنامههای دورنمات داشت . دانش او باعث شد که ما بازیگران دربست در اختیارش قرار بگیریم تا با روشها و تکنیکهای خاص خودش به نقش برسیم … در این اجرا تفاوت به کشتن « ایل » برمیگردد . سمندریان در دیداری که با دورنمات داشته تحلیل خودش را درباره ی نحوه ی کشتع شدن ایل به او می گوید ، دورنمات هم میگوید که تحلیل کارگردان ارجح است به نگاه نویسنده ... بیش از 6 ماه است که این نمایشنامه را تمرین و اجرا میکنیم ؛ اما اجرای هر شب تازگی خود را دارد . بخشی از این تغییرات به همین دلیل است و بخش دیگر هم به مساله کلیتر یعنی صحنه ی غیر استاندارد تئاتر شهر برمیگردد . سالن تئاتر شهر 3 زاویه ی متفاوت برای بینندهها دارد . به دلیل تعمیر تئاتر شهر که بهتر است بگویم تخریب تئاتر شهر ، گروه فرصت کمی برای اصلاحات روی سن داشت و ... »
سمندریان چند سال بود که تئاتر اجرا نکرده بود . فیلم هم نساخته بود . خیلیها میگویند :
« سمندریان پدر تئاتر ایران است . »
قرار است بعد از « ملاقات بانوی سالخورده » در سالن اصلی تئاتر شهر « کانال کمیل » اجرا شود ! کار کورش زارعی ! این کار سالهاست که اجرا میشود ! چند ماه پیش هم در فرهنگسرای بهمن اجرا شد . نویسنده ی کانال کمیل حسین فدای حسین است . فدای حسین و زارعی و پارسایی ( رییس الان مرکز هنرهای نمایشی ) عضو گروه تئاتر آیین هستند .
قبلترها در فرهنگسرای بهمن « بینوایان » کار « بهروز غریبپور » اجرا شده است . الان در فرهنگسرای بهمن « کلبه ی عمو تم » کار « بهروز غریبپور » اجرا میشود . نقش اصلی بینوایان – ژان وال ژان – را زنده یاد « مهدی فتحی » اجرا میکرد .
قبلترها نقش اصلی کانال کمیل را پارسایی بازی میکرد . آن روزها پارسایی خسته بود . آن روزها « زم » از حوزه ی هنری رفته بود و « بنیانیان » آمده بود . آن روزها دفتر بچههای مسجد تازه بسته شده بود . آن روزها سال 80-81 بود . آن روزها آقای نیکونیا مسوول واحد نمایش حوزه ی هنری قم و پارسایی و زارعی و فدای حسین کارشناسان واحد نمایش حوزه ی هنری قم بودند . آن روزها « کانال کمیل » 10-12 شب در تالار غدیر قم اجرا شد . تماشاگر کم داشت . شب آخر من هم بودم . شب آخر حسین – منصور – پارسایی به کورش زارعی گفت : من دیگه تو این نمایش بازی نمیکنم .
این روزها « دکتر مجید سرسنگی » خیلی مقام دارد . شمردن سمتهایش سخت است . زیاد هستند . این روزها داغ « اکبر رادی » تازه است . این روزها « خسرو حکیم رابط » هنوز زنده است . ساختمان « تئاتر شهر » خیلی زیباست . « لوکاس بانگرتر » مهمان سوییسی جشنواره ی امسال تئاتر فجر در شبکه ی محترم چهارم سیما به « اشکان صادقی » گفت : « با دوستانم دور تئاتر شهر میچرخیدیم و حسرت میخوردیم ... »
بهمن امسال « محمد رحمانیان » ناراحت بود . جلوی تئاتر شهر رفت . اعتراض کرد . ناراضی بود . نشد که نمایشش – مانیفست چو – را اجرا کند . بهمن پارسال محمد رحمانیان خوشحال بود . چون « عشقه » را اجرا میکرد . ناراضی نبود . اعتراض نکرد .
رحمانیان به مسافرآستانه در بهمن در دو قدم مانده به صبح گفت :
جشنواره ی تئاتر فجر امسال 600 میلیون تومان بودجه داشت . با بودجه ی 400 میلیونی اسپانسر شد یک میلیارد تومان . گرانترین بخشهای جشنواره ، بخشهای « چشم انداز » و « بین الملل » هستند . در هر کدام از این دو بخش 10 کار هستند . به هر کار 3 میلیون تومان کمک هزینه داده شده . ( این رقم از قرارداد اجرای عمومی گروهها کم خواهد شد . ) جمعا میشود 60 میلیون تومان . باقی بودجه چه شده است ؟ … شعار امسال جشنواره ی تئاتر فجر « تئاتر برای همه » بود . ( مثل چند سال اخیر ) بهتر نیست این شعار توسط افراد تئاتری که معیشتشان از راه شرکت در جشنوارهها و اجرای عمومی تامین میشود محقق گردد ؟؟؟
آقا رضا جون ! پدرم شنیده بود و تعریف میکرد :
همین چند روز پیش یه مرد میان سال متکدی وسط میدان مطهری قم عریان شده و با شلنگ آب آبیاری که آن جا بوده شروع کرده به حمام کردن . هر چه کارگران شهرداری و باغبانان میخواستن جلویش را بگیرن مرد میان سال متکدی خیسشان میکرده است . دست آخر ماموران آتش نشانی میآیند و به زور لباسی را بر او میپوشانند و میبرندش .
آقای مهدوی ، روزنامه ی همشهری ( 20/12/86 – صفحه ی 9 ) تیتر زد :
تئاتر ، امسال حال و روز خوشی نداشت .
استاد ،
سال نو مبارک ... !
19و21/12/86

من و پانتومیم 9 بهمن ماه 1386 - با تشکر فراوان از استاد گلم حامد نصرآبادیان

2008-02-26T13:16:00.005+03:30

خواستگاری

2008-02-26T13:04:00.004+03:30

یاهو
خواستگاری

یه روز ، یه پسری ، که خیلی خیلی زیاد عاشق و دلدادهی یه دختری بود ، تونست با هزار درد سر و مکافات ، اون دختر و خونوادهی دختر و خونوادهی خودشو راضی کنه و بره خواستگاری . پسره وقتی رفت خواستگاری هیچی نداشت . بیکار بود و بیپول . پدر دختره واسش شرط گذوشت . گفت هر وقت اونقدر پولدار شدی که تونستی یه ماشین بخری بیا خواستگاری دختر من . پسره رفت و حسابی کار کرد . کم خورد و کم پوشید . شبها خیلی کم میخوابید . پسره اونقدر پول جمع کرد تا تونست ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، ماشین بخره ، …
پسره اونقدر ماشین خرید تا شد بزرگترین کلکسیونر ماشین تو دنیا . اما پسره یادش رفت اولین ماشین رو واسه چی خرید !
پسره دیگه هیچ وقت ، عاشق نشد …

( اینو یه جا شنیده بودم و من اینجورروایت کردم.)

18 رمضان / 8 مهر 86
شب قدر
ساعت 12 شب

نمایش تبعیدی – کارگردان : خلیل ا... خسروبیگی – تالار آوینی دانشگاه آزاد اراک – اردیبهشت85

2008-02-07T22:57:00.000+03:30

مصاحبه ی من و ایبنا ( خبرگزاری کتاب ایران (

2008-01-13T12:57:00.000+03:30

http://ibna.ir/vdcc.mq0a2bqsola82.html

من و استاد خسرو حکیم رابط - بهار 1386

2008-01-13T12:50:00.000+03:30

همراه شو عزیز ...

2008-01-04T23:54:00.002+03:30

همراه شو عزیز ...
(دو درد مشترک میان تئاتر و فیلم کوتاه )
یک .
شاید بیش از سایر گونه های هنری،« تئاتر» و« فیلم کوتاه» از کمبود های مالی رنجورمی باشند .چرا که این دو گونه اغلب درآمدزا نیستند.این کمبود در بیشتر موارد تئاتر و فیلم کوتاه را نیازمند و وابستهی به حمایت های دولتی و خصوصی می کند،که خود این حمایت دو محدودیت بر این دو گونه هنری تحمیل می نماید:
الف- اغلب این حمایت ها نا چیز می باشند و اندیشه وتوان هنرمندان عرصه تئاتر و فیلم کوتاه را درگیر مسایل حاشیه ای و در برخی موارد دغدغههای معیشتی می کند.
ب- این حمایت ها ، خواست ها و توقعات بعضاً نابهجایی را از سوی حامی در پی خواهد داشت که به طرز چشم گیری مانع از آزادی اندیشهی هنرمند تئاتر و فیلم ساز فیلم کوتاه می شود و دست وبال او را می بندد.
دو.
در بیشترموارد وجود دو فضای به شدت «روشن فکری» ویا به شدت «آماتوری»آثار تئـاتری و
فیلم های کوتاه را تبدیل به هنری برای «خواص» می کند؛که این خواص اهالی همین دو عرصه هنری اند.
اگر هنرمندان این دو عرصه با توجه به «نیازها» و«ضرورت ها» ی جامعه دست به تولید اثر بزنند ، علاوه بر جذب بیش ازپیش مخاطب ، راه کارهای جدید و کارآمدی را برای استقلال مالی خواهند یافت؛که این استقلال خود بستر مناسب تری را برای خلق اثر فراهم خواهد کرد.
به امید آن روز ...
عرفان پهلوانی
بامداد 4/10/86

باز دوباره صبح شد ...

2007-08-16T18:28:00.002+03:30

یا هو
باز دوباره صبح شد ...
اَه ... ! باز دوباره صبح شد . باز دوباره صبح شد تا به دانشگاه برم و با انبوه کلاسهایی که تشکیل نمیشن روبهرو شم . باز دوباره صبح شد تا به همراه اولین چایی که به محض بیدار شدن میخورم ، کیلو کیلو غم فرهنگ و هنر را هم به عنوان کیک کنار چای میل کنم و این رسم تا آخر شب ادامه پیدا میکند. البته به همراه شیر ، قهوه ، نسکافه و قس علی هذا .
باز دوباره صبح شد تا توی دستگاه سانتری فوژ فکر و خیال بیافتم و تا شب مثل اسب عصاری دور خودم بچرخم و یادم بره که جابجایی در این نوع حرکت از دیدگاه فیزیک «صفر» است ! باز دوباره صبح شد تا فکر و خیال و استرس و اضطراب بشه خوراک روز و شب و ظهر و نیمه شب من و امثال من .
باز دوباره صبح شد تا غم و غصهها مثل شعاعهای دایره که از محیطش به مرکزش حمله میکنن بیان سراغم . غم اقتصاد امروز و اشتغال فردا . نگرانی برای ازدواج پسفردا . و غمهایی دیگر برای روزهای دیگر . غمهایی برای موضوعهای رئال نه ایدهآل ! غم نیازهایی که ازلی – ابدی هستند . غم نان !
باز دوباره صبح شد تا به پاس کردن واحدهای دانشگاهی این ترم فکر کنم . واحدهای دانشگاهی که 18 تاشون درسی هستند و 48 تاشون الافی .
خوش به حال فرهاد که با همینها زندگیشو سر میکرد و خستگیشو در . و بد به حال من که نمیتونم و بلد نیستم و یادم رفته که لذت ببرم .
باز دوباره صبح شد تا به همنشینهای شبنشینیها فکر کنم که اگر بخوای 4 کلمه در مورد چیزای جدیدی که تو دانشگاه یادگرفتی یا تو کتابا خوندی و اتفاقا به زندگی روزمره هم مربوطن باهاشون حرف بزنی ، 3 سوت حوصلشون سر میره و خودشون رو علامهی دهر میدونن ، اما پاین که ساعتها در مورد مدهای جورواجور 30 – 40 شبکهی Fashion TV داد سخن سربدن . از ناسزاکاریهای خارشوهر و مادرشوهر و همکار و باجناق و پدرزن و عالم و آدم بنالن . و یادشون بره که خودشون هم با دیگران یه همچین نسبتهایی دارن ! حاضرن تا پاسی پس از نیمهشب در مورد آلبومهای جدید افشین و امیرعلی ، کامران و هومن و سوزان روشن صحبت کنند . آخرش هم همنوا با هم سرود عشق بخوانند :
دستتو بکش از رو پام
خودتو نزن به اون راه
میدونی که من اصیلم
دختر ایرونیام
!!! ...
باز دوباره صبح شد تا خبر جنایتهای دیشب بشن تیتر اول رسانهها و آدمها .
باز دوباره صبح شد تا ...
عرفان پهلوانی
6/2/1386

آش کالباس را می توانید از این جا هم تهیه کنید :

2007-04-17T17:18:00.001+03:30

یا هو
آش کالباس را می توانید از این جا هم تهیه کنید :
1. کافه تیتر : تهران ، چهارراه ولی عصر (عج) ، خیابان برادران مظقر جنوبی ، نرسیده به خانه ی تئاتر
2. کتاب فروشی پارت : تهران ، خیابان انقلاب ، رو به روی در دانشگاه تهران ، ابتدای فخر رازی
3. فروشگاه سفید و سیاه : تهران ، میدان انقلاب ، کنار سینما بهمن
4. فروشگاه دارینوش : تهران ، خیابان دکتر شریعتی ، کنار سینما فرهنگ
5. فروشگاه هنر : تهران ، سیدخندان ، خیابان ارسباران ، فرهنگ سرای هنر (ارسباران) ، داخل فرهنگ سرا
6. فروشگاه سبحان : قم ، خیابان باجک ، بین کوچه ی 19 و 21 ، کنار پلاک 373

کتاب آش کالباس

2007-03-27T21:35:00.002+03:30

یا هو

کتاب « آش کالباس » نوشتهی « عرفان پهلوانی » در 48 صفحه و تیراژ 2000 جلد با قطع پالتویی و قیمت 700 تومان به چاپ رسید و وارد بازار کتاب شد .
این کتاب شامل :
1- فیلمنامهی کوتاه میدان
2- نمایشنامهی یونجه گلاسه
3- نمایشنامهی آش کالباس
4- نمایشنامهی پارک جنگلی 1
5- نمایشنامهی پارک جنگلی 2
6- مقالهی درآمدی بر نقد تئاتر
میباشد .
برای تهیهی هر جلد این کتاب میتوانید مبلغ 1000 تومان ( شامل 700 تومان قیمت کتاب + 300 تومان هزینهی پست ) را به حساب سیبای شمارهی – 0101652410000 – بانک ملی ایران ( سیبا ) ، شعبهی خیابان 19 دی قم ( قابل پرداخت در کلیهی شعبههای بانک ملی ایران ) به نام – عرفان پهلوانی – واریز کنید و اصل رسید بانکی به همراه آدرس خود را به نشانی : - قم – خیابان 19 دی – بین کوچهی 19 و 21 – جنب پلاک 373 –

فروشگاه سبحان – با پست سفارشی بفرستید .

( روی پاکت بنویسید مربوط به کتاب آش کالباس )
لطفا تا زمان دریافت کتاب ، کپی رسید بانکی را نزد خود نگه دارید .
برای اطلاعات بیشتر با شماره تلفن : 09355155435 تماس بگیرید .

یه لینک داااغ سایت ایران تئاتر

2007-03-11T16:01:00.000+03:30

http://theater.ir/article.aspx?id=10645

چند تا لینک جالب !!! سایت ایران تئاتر

2007-03-10T15:09:00.000+03:30

http://www.theater.ir/article.aspx?id=6124
http://www.theater.ir/article.aspx?id=6114
http://www.theater.ir/article.aspx?id=6483
http://www.theater.ir/artist.aspx?id=1990
http://www.theater.ir/article.aspx?id=9394
http://www.theater.ir/article.aspx?id=8648
http://www.theater.ir/article.aspx?id=8646
http://www.theater.ir/article.aspx?id=7855

اینم چند تا عکس از نمایش انتظار با بوی نرگس - البته آذر 83

2007-03-08T12:01:00.003+03:30

نمایش عروسکی فیل خودخواه

2007-03-07T20:07:00.003+03:30

یا هو
سلام
خدا را شکر تو دو هفتهی گذشته فرصتی برام فراهم شد تا بتونم یه نمایش عروسکی با نام « فیل خود خواه » با 5 تا پسر بچهی کلاس چهارم و پنجم دبستان هدایت قم کار کنم . این کار از دو جهت برای من ویژه بود : اول این که تا حالا کار عروسکی نکرده بودم و دوم این که تا حالا با پسر بچههای این سن و سال کار نکرده بودم .
تفاوتهای بیشمار رفتار پسر بچههای این سن و سال با دختر بچههای هم سن و سالشون با توجه به کار قبلی ، یعنی « روباه حیلهگر و خرس زود باور » خیلی برام چشمگیر و جالب بود .
اگرچه تعداد جلسههای تمرین و زمان ما خیلی کم بود ، اما منصفانه بگم که کار خوبی از آب در اومد .
این عکسها هم مربوط به اجرای همین نمایشه . ببخشید که کیفیت عکسها پایینه .

16/12/1385

بابا حاجی

2007-03-02T16:33:00.000+03:30

2007-02-23T10:28:00.001+03:30

یا هو
اگه حرف نمی زنم ، نه این که از بی حرفیه
من می خام شنا کنم ، آب دریا خالیه
دیگه من خسته شدم از حسرت گذشته ها
به تو آهسته می گم تا بدونی
حسرت گذشته ها ، همه خالی بندیه
خدا لعنتش کنه ، اون که آب دریاها رو سرکشید
فکر تشنگی نبود ...
دیگه باید پر کشید
نکنه یاد ما رفته همه حرفای درست
اگه این جوری باشه ، دیگه چی باید شنفت ؟
نمی خام گریه کنم ، گریهی من باد هواست
کاش بشه یه روز بیاد ، که بشه فریاد کشید
توی این زمونه هیشکی ، عاشقی رو یاد نداره
قراره یکی بیادش ، خوبیا رو اون میاره

عرفان پهلوانی

2007-02-14T16:39:00.001+03:30

گل لبخند بر لبم پژمرد
وچشمم چشمهی اشک شد
و یک قطره از چشمه چکید
چون به لبم رسید
گلی دیگر شکفت
از فریاد ااز دست دادنت .
6/10/1384
آن گاه که بر سرم داد زدند از سر بیداد
ودستان و زبانم نا توان بود
با یاد سوفکلس خواندم :
« آن گاه که خرد را سودی نیست ، خردمندی دردمندی است . »
آن گاه همهی گاهان بود .
17/8/1385

به یاد بابا حاجی ... صلوات

2007-02-09T18:25:00.001+03:30

یا هو
به یاد بابا حاجی ... صلوات
به نام پناه دلهای غمگین
یک سال شد که ...
یک سال شد که ...
خداوندا ! چگونه تاب آوردم این یک سال را ؟ دلم سنگی است ؟
اذان و نماز ، برای من ، چه پیوند عجیبی با یاد تو دارد . یاد مردی مهربان ، که در انتهای راه و اوج بیماری هم ، هیچ « بابا حاجی » گفتنم را بی « جانم ؟ » پاسخ نداد .
رسیدی به وصل حضرت دوست ؟ خواهش میکنم به خوابم بیا و شکوه این وصل را برایم وصف کن .
پرچم اندوه دوریات ، هرگز از احتزاز دلم نمیافتد .
کاش هنوز بودی و دمدمههای غروب از من میپرسیدی : « بابا جون ! اذون نگفتن ؟ »

نشانی و استاد

2007-02-09T18:18:00.001+03:30

یا هو
« نشانی و استاد »
1- اگر علاقهمند به مطالعهی وبلاگ هستید ، حتما از این به بعد به وبلاگ « عطر ریخته » به آدرس : http://www.sayeh79.blogfa.com/ سربزنید .
نویسندهی این وبلاگ استاد گلم ، جناب آقای رضا مهدوی هزاوه هستند . استاد مهدوی ( به دور از چاپلوسی و اغراق ) یکی از دوستداشتنیترین آدمهایی هستند که من دیدم . صمیمیت و قدرت نوشتههای ایشان بهتر از قلم ناتوان من شما را با ایشان آشنا میکند . پس :
http://www.sayeh79.blogfa.com/
2- معرفی :
مجلهی ماهنامهی « نشانی »
صاحب امتیاز و مدیر مسوول : محمد صالح اعلا
سردبیر : رضا مهدوی هزاوهhttp://www.neshanimag.com/

هشت !

2007-02-09T02:28:00.002+03:30

یا هو
هشت !
1- دوستی دارم که ویلون میزند . به حق خوب هم میزند . خودم هم آن موقع که ویلون میزدم هنرجویش بودم . خوب هم تدریس میکند . هم معلم خوبی است و هم نوازندهی خوبی . « محمد نامداری » است و از شاگردان ارشد « گیتی وزیری تبار » .
خانم گیتی وزیری تبار هم دختر « حسن علی وزیری تبار » است . هم او که در ارکستری که برای اولین بار در رشت قطعهی « ای ایران » را با آواز مرحوم « بنان » اجرا کرد ، قره نی میزند .
محمد تعریف میکرد که یک روز بعد از کلاس با استاد دم در آموزشگاه ایستاده بودیم و صحبت میکردیم . نوازندهی دورهگردی که از سر تصادف ویلون هم میزد از جلوی ما گذشت . سازش سه سیم بیشتر نداشت . استاد نگاهی به او کرد و گفت : « بر همکار بد لعنت ! »
2- چندی پیش نمایشی را که خودم نمایشنامهاش را نوشته بودم کارگردانی کردم و در یکی از جشنوارههای استانی شرکت جستم . نامش « آش کالباس » بود . دو متن ارژینال دیگر هم در جشنواره بود که یکی از آنها متن پایاننامهی دوستی بود که چندی پیشتر با همین متن برای فارغالتحصیلی از دانشکدهی هنرهای زیبا دفاع کرده بود .
در جلسهی نقد و بررسب نمایشام دو نفر بد جور با کار مشکل پیدا کرده بودند . یک نفر که اصرار عجیبی داشت تا رفاقت چند سالهاش را با من به اطلاع سایر تماشاگران برساند میگفت : « چهطور جرات کردی این متن را کار کنی ؟ » دیگری میگفت : « کار چیزی برای گفتن نداشت . » اولی گفت : « کنش دراماتیک ندارد . » و ... وقتی از این دو خواستم تعریفشان را از نمایش و نمایشنامه بگویند متهم به سفسطهام کردند . قصدم سفسطه نبود و خوب میدانستم که متر و معیار آنها تعریفهای ارسطوست و « آش کالباس » که یک کار به اصطلاح « مدرن » است با تعریفهای ارسطویی چندان تناسب ندارد .
در مراسم اختتامیه متن نمایشنامهی « آش کالباس » جایزهی اول نمایشنامه نویسی را گرفت .
3- میگویند بسیاری از آثار هنری که امروزه از آنها به عنوان شاهکار یاد میشود ، ( مثل بوف کور هدایت ، نفس و در انتظار گودوی بکت ، آثار ایبسن و ... ) در زمان خودشان نه تنها با اقبال عمومی مواجه نشدهاند ، بلکه بسیار هم مورد بیمهری و مخالفت قرار گرفتهاند . اما بعدها ...
4- یکی از معروفترین و پرطرفدارترین تعریفهای تئاتر این است :
« تئاتر فرآیندی ارتباطی است که در یک سوی آن گروه مجری و در سوی دیگر آن گروه مخاطب قرار دارد . برای انتقال حس و پیام با هدف اصلاح یا تغییر رفتار مخاطب . »
اصلاح یا تغییر رفتار مخاطب به تعبیری مخالفت و نقد رفتار مخاطب است و مخاطب هرچقدر هم که آدم خوبی باشد ، نسیت به این نظر مخالف ( لااقل در وهلهی اول ) واکنش نشان میدهد .
بنابراین اگر اثری بهبه و چهچه عموم مردم را برانگیخت باید شک کرد که ...
5- میگویند سرانهی مطالعه در کشور عزیزمان ایران ، زمان بسیار اندکی است . یکی از برداشتهایی که از این داده میشود این است :
« سطح آگاهی و اطلاعات مردم ایران پایین است . »
6- روز 19 رمضان و 21 مهرماه 1385 بود . بعد از افطار استادم ، عزیز دلم ، « جمشید مشایخی » به شبکهی تهرانِ جان ( با اجازهی آقای صالح اعلا ) آمده بود . حرف شد و استاد گفت : آن موقعها که من از سر ناچاری و بیپولی عکس تبلیغاتی گرفتم ، روزنامهها و مجلهها نقدهای تند و تیزی نوشتند . اما حالا که قهرمان جهان عکس تبلیغاتی میگیرد هیچ کس صدایش درنمیآید .
هنوز چند دقیقه از این حرف استاد نگذشته بود که فروتنیهای معروف ایشان شروع شد : من خاک پای مردم هستم و ...
7- صبح تا شب از هر قشری که باشیم صدها درد دل داریم و فلان و بهمان مشکل را برمیشمریم . اما از آن طرف میگوییم بهبه ! ، چهچه ! ، عجب مردم نازنین و با فهم و شعوری داریم !
8- یادمان باشد همین ما مردم هستیم که : روزنامهها و مجلهها را در میآوریم ، سریالهای تلویزیونی و فیلمهای سینمایی را میسازیم و میبینیم ، دولت و مجلس و سایر ارکان سیاسی را تعیین میکنیم ، استاد دانشگاه و رفتگر شهرداری و رانندهی تاکسی و نمایندهی مجلس و مدیر و رییس و دکتر و مهندس میشویم و ...
با سپاس
عرفان پهلوانی
21/7/1385 ( ته شب )

نامه اي از خدا

2007-01-16T21:24:00.003+03:30

يا هو

»نامه اي از خدا«

»من خدا هستم . امروز مي خواهم تمام مشكلات تو را حل كنم . به ياد داشته باش كه من نيازي به كمك تو ندارم . اگر در زندگي در شرايطي قرار گرفتي كه هيچ كاري از دستت بر نمي آيد ، تلاش نكن كه اين شرايط را از بين ببري . با مهرباني مشكلت را درون جعبه اي قرار بده به نام ( مخصوص خدا ) مطمئن باش بالاخره مشكلت را حل خواهم كرد . اما نه در زماني كه تو مي خواهي بلكه در زماني كه خودم صلاح مي دانم . پس از اينكه مشكلت را درون جعبه اي قرار دادي ديگر نگران هيچ چيز نباش در عوض خودت را مشغول كارهاي لذت بخش و شادي آور زندگي كن ... «
-قم ؟
-بله .
-چند ؟
-هزار تومن .
سوار شدم . از لحن حرف زدن راننده خيلي خوشم اومد .
-آقا سلفچگون ؟
-مي خام برم قم .
-رو پل پياده مي شم .
-بيا بالا .
از ساعت 13 كمي گذشته بود كه سه نفري از اراك راه افتاديم . يه نمايشنامه از تو كيفم در اوردم و شروع كردم به خوندن .
امروز چه قدر مهم شده بودم ! نزديكاي 10 بود كه علي رضا بهم زنگ زد و ازم خواست تا اجراي كارشون تو جشنواره رو ساعت 4 ببينم . چند دقيقه بعد هم آقاي عادلاني – رييس سازمان ملي جوانان استان قم – تلفن زد و گفت : « كجايي ؟ » گفتم : « اراكم . « گفت : زودتر بيا يه كار مهم باهات دارم . يكي از كلاس ها رو به قول معروف پيچوندم و و راهي قم شدم .
… »اگر توي ترافيك گير كردي نا اميد نشو ! در دنيا انسان هايي وجود دارند كه رانندگي برايشان يك روياي دست نيافتني است . آيا امروز در محل كار ، روز خسته كننده اي داشتي ؟ به شخصي فكر كن كه سال هاست ار محل كارش اخراج شده است … «
من وآقاي راننده جلو نشسته بوديم و مسافر سلفچگان عقب . جلوي ماشين پرايد دو كتاب بود . يكي ( شيمي مدرن ) كه مال انتشارات ( امير كبير ) بود با جلدي قرمز رنگ و ديگري هم در مورد شيمي بود كه اسمش يادم نيست . ياد پسر عمم افتادم .» سروش «. چقدر دلم براش تنگ شده بود . آخه زاهدانه . اونجا استاد دانشگاهه . آقاي راننده گفت : »تلفن نداريد ؟« موبايلم رو از جيبم در آوردم .
-بفرمايين .
-ببخشيدا ! آخه تا برسم تهران بستن و رفتن . پولشو از كرايت كم ميكنم .
-خواهش مي كنم . اين چه حرفيه ؟ ! بفرمايين .
شمارشو گفت و براش گرفتم . از كسي كه پشت خط بود خواست تا ماده اي شيميايي را برايش تهيه كند . نمي دانم چي شد كه گفت : ... الان زندانم ... اول فكر كردم منظورش اينه كه كارمند زندانه . اما بعد فهميدم كه يه زندانيه .
… »آيا از اين كه در رابطه ي عشقي ات موفق نبوده اي ناراحتي ؟ به افرادي فكركن كه هيچ گاه نتوانسته اند لذت عشق ورزيدن را درك كنند و هيچ گاه كسي عاشقشان نبوده است ... «
آقاي راننده ، آقاي مهندس بود . قبل از انقلاب ليسانس پرستاري گرفته بود و بعد از انقلاب ليسانس مهندسي شيمي . مي گفت حتي يك روز هم براي كسي كار نكردم . مي گفت براي پيشرفت و موفقيت بايد « خلاقيت » داشت . گفتم خلاقيت فرزند « علاقست » . قبول داشت . چند كيلومتر كه رفتيم يه نفر كنار جاده دست تكون داد . مي خاست بره پمپ بنزين . چند صد متر جلوتر پياده شد . آقاي مهندس ازش كرايه نگرفت . وقتي علاقمو به حرفاش ديد و متوجه شد كه دانشجوي رشته ي نمايشم ، با علاقه ي بيشتري به حرف زدن ادامه داد . طوري كه تا قم با هم حرف زديم .
… »حسرت مي خوري چرا از تعطيلات خوب استفاده نكردي ؟ به زني فكر كن كه در اتاق زير پله نشسته 7 روز هفته12 ساعت در روز كار مي كند تا غذاي فرزندانش را تامين كند . ماشينت خراب شده و مجبور شدي چندين مايل پياده بروي ؟ به شخصي فكر كن كه فلج است و آرزومند فرصتي است تا بتواند چند قدم راه برود ... «
اواخر دهه ي 60 مدرك نو آوري گرفته بود . بابت توليد ماده اي كه پيش از آن از نمونه ي آلملنيش استفاده مي شد . نمونه ي آلماني% 98 خلوص داشت و نمونه ي توليدي مهندس/3 % 99 . به علاوه با قيمتي نزديك به نصف قيمت نمونه ي آلماني . مورد مصرف اين ماده در توليد لعاب كاشي و چيني و موزاييك و از اين دست بود . اما هيچ كارخانه اي حاضر به ريسك استفاده از ماده ي توليدي مهندس نبود . چرا كه بايد اين ماده را در كوره مي ريختند و نتيجه ي استفاده از اين ماده پس از ده روز مشخص مي شد . كه اگر جواب نمي داد ، كارخانه مجبور مي شد ضرر سنگيني را متحمل شود . مهندس سرانجام توانست با كارخانه اي قرارداد ببندد . مقداري از ماده ي توليدي خود را به رايگان در اختيار آن كارخانه قرار داد ، به همراه چكي سفيد امضا جهت جبران خسارت هاي احتمالي كارخانه .
ماده ي توليدي مهندس از آزمون سرافراز بيرون آمد و موفقيت مالي و اعتباري چشم گيري را برايش به همراه داشت .
… »خود را در آينه نگاه كردي و يك موي سفيد ديگر پيدا كردي ؟ به بيمار سرطاني كه تحت شيمي درماني است فكر كن . او آرزو دارد مويي داشته باشد تا آن را در آينه نگاه كند ... «
مهندس مي گفت به هر چيزي كه آرزويش را داري خواهي رسيد ؛ اگر به باورش برسي . مي گفت تكرار يك آرزو آن را به ناخودآگاهت مي فرستد و دست يافتنش را تسهيل مي كند . مي گفت خيلي ها فكر مي كنند كه خدايي آن بالا نشسته تا ما با دعا از او چيزي بخواهيم و او بگويد : « بفرماييد » ! مهندس معتقد بود كه دعا و تكرار خواستن يك چيز ، به انسان كمك مي كند تا به باور نيل به آن آرزو برسد و دست يابي به آن آرزو به ناخود آگاهش رود . اين گونه وصل سهل مي گردد .
مهندس خيلي سيگار مي كشيد . تا قم 7-8 نخ سيگارpall mall كشيد .
مهندس گفت : « حدود 2 ساله كه از خشمم استفاده نكردم . مني كه قبل از اين در محيط كار و خانه و همه جا ، روزي چند بار از خشمم استفاده مي كردم . «
روي پل سلفچگان مسافر عقبي پياده شد . از آن به بعد با صميميت بيشتري با مهندس گفتگو كردم .
مهندس داستان زنداني شدنش را نيز برايم گفت .
… »خود را گيج و سر در گم يافته اي ؟ به اين مي انديشي كه اصلا زندگي براي چيست ؟ هدف من چيست ؟ شكر گزار باش ! كساني هستند كه آنقدر عمر كوتاهي دارند كه فرصت فكر كردن به اين سوالات را هرگز پيدا نمي كنند ... «
مهندس نوعي باروت اختراع كرده است كه نگهداري آن بسيار كم خطر تر از باروت معمولي است . اگر چه قدرت تخريب باروت مهندس بالاست اما ارزش نظامي ندارد . چون استفاده از آن نيازمند فعل و انفعالاتي نه چندان پيچيده است .
مهندس هيچ آشنايي را در اراك ندارد . تهراني است . اولين بار هم با بچه هاي اطلاعات و با چشماني بسته به اراك آمده است . اختراع اين باروت مهندس را پس از طي مسير پر پيچ و خم قضايي به 7 سال زندان محكوم كرده .
مهندس تند نمي رفت .
گفتم: »چرا اراك موندين ؟ «
گفت » :آخه عادت كردم . با بچه هاي اينجام آشنا شدم . «
گفتم » :خب خانواده و دل تنگي و ملاقات و اين ها چه ؟ «
گقت » :هر 40-50 روز چند روزي مرخصي مي روم . الان هم يه 30-40 روزي مي شه كه مرخصي ام . «
گفتم » :چطور ؟ «
گفت » :دنبال كارهاي تاسيس يك كارخانه ي توليد مواد شوينده در زندان هستم . كه هم براي زندانيان اشتغال زايي به همراه دارد و هم ... «
مهندس مشغول نوشتن يك كتاب است در مورد زندانيان . آمادگي خودم را براي كمك در نشر كتابش اعلام كردم و از او خواستم تا از داستان زندگي اش استفاده كنم . از پيشنهادهايم خوشحال شد و استقبال كرد . آدرسش را در اراك ، شناره ي موبايل شريكش و تلفن خانه ي تهرانش را در اختيارم قرار داد . من هم كارتم را به او دادم .
»خود را قرباني بد اخلاقي ، بد خلقي و بي توجهي ديگران يافته اي ؟ به ياد داشته باش هميشه اوضاع مي تواند از اين بدتر باشد . خوشحال باش كه تو مثل آن ها نيستي .
اين نامه را يراي دوستان خود بفرست . شايد بدون اينكه خودت بفهمي بتواني زندگي او را بهبود ببخشي .
خدا «
مهندس از خدا برايم گفت . گفت خدايي كه مي شناختم يك خداي ارثي بود . خدايي نا مهربان كه گويي تنها مجازات مي كند . اما چند سالي است خدايي را شناختم كه مهربان است . خدايي كه از او انرژي مي گيرم .
گفتم » :مهندس چه پارسال كه دانشجوي گرمسار بودم و چه امسال كه دانشجوي اراكم خيلي تو جاده بودم . همسفراي جالبي هم داشتم . ليسانس حقوق ، دكتراي ادبيات و عضو هيئت علمي دانشگاه قم ، دانشجوي دانشگاه علوم و فنون هوايي شهيد ستاري ، پير مردي روستايي و چه و چه . اما شما خاطر انگيز ترين همسفرم هستين …«
مهندس خيلي چيزها برايم گفت . تا سازمان مرا رساند . مسيرش بود . ازم كرايه نگرفت . وقتي پياده شدم ، گفت وايسا . از صندوق عقب پوشه اي در آورد . پوشه پر بود از دست نوشته هاي زندانش . برگه اي تايپ شده را جست و به من هديه داد . از نوشته هاي خودش بود . از او خواستم تا امضايش كند . برايم نوشت » :تقديم به دوست عزيزم عرفان جون 12/9/84 «
تيتر نوشته اش اين بود :
»نامه اي از خدا »
عرفان پهلواني
1384/9/15

چهار راه رفته

2007-01-16T21:19:00.002+03:30

يا هو
»چهار راه رفته«
سال هاست ، يعني از زماني كه يادم مي آيد ، وقتي از خانه مان خارج مي شوم و سمت چپ را در پيش مي گيرم به چهار راهي مي رسم كه چهار راه بازار نام دارد .
خيابان ما كه يكي از راه هاي اين چهار راه است ، باجك نام دارد . پيش از آن كه دست به بازي گيرنده ي زمان ، در بستر تغيير ، شهر قم را از سمت جنوب گسترش دهد و مناطق جديدي را به عنوان شمال شهر و خيابان هاي اعيان نشين جديد به قم معرفي كند ، همين باجك خودمان خيابان متولان و متمدنان قم به حساب مي آمد . چرا كه از سويي بازاريان و به خصوص فرش فروش ها به علت نزديكي به بازار ، اين خيابان را ترجيح مي دادند و از سويي ديگر ، در سال هاي نه چندان دور ، متحوزين و معرفت جويان علوم ديني مجاورت باجك را با حرم و مدرسه ي فيضيه به فال نيك مي گرفتند و در اين جا كاشانه مي گزيدند . هنوز هم برخي از قمي هاي اصيل و بازاريان قديمي زندگي در باجك به كامشان شيرين تر مي آيد و در اين جا مانده اند . جالب تر اين كه برخي رفتند و بر گشتند . خدا رحمتشان كند . مرحوم استاد علي اصغر فقيهي نيز كه از اديبان معلصر بودند تا آخر عمرشان ، يعني همين دو سال پيش در منزل قديميشان در باجك زندگي مي كردند . يادشان به خير ، گر چه سنشان كهن شده بود و قامتشان كمان ، اما وسواس عجيبي در زيبا راه رفتن و مرتب بودن يا به قول غربي ها ، پرستيژ به خرج مي دادند .
باجك دو نام ديگر نيز به خود ديده است . اولي بهروز و ديگري 19 دي . كه هيچ كدام باجك را كم رنگ نكرد و كم تر كسي است كه با اين خيابان سر و كار داشته باشد و با واژه ي باجك بيگانه .
برخي ديوار نوشته هاي باقي مانده ي اين خيابان ، به خصوص در كوچه پس كوچه هايش ، ياد آور گرما و التهاب روزهاي انقلاب و حتي جنگ است . حتي يادم مي آيد كه تا همين چند وقت پيش در برخي در و ديوارها يا پل هاي فلزي روي جوي هاي آب ، آثاري از تيراندازي هاي انقلاب و بمباران هاي يافت مي شد .
امتداد خيابان باجك به سمت چهار راه كه يكي ديگر از راه هاي چهار راه را مي آفريند ، خياباني است كه اگر با چشم دل بر آن بنگري روشن است و زيبا . گر چه درختان معدود به جا مانده از باغ ملي ، كور سويي از طبيعت و زيبايي مادي را نيز به چشم سر مي تاباند . راز روشني اين خيابان مختوم شدنش به حرم مطهر بي بي معصومه ( عليها سلام ) است . يازده قرن است كه اين حرم حرمت خاصي را به قم بخشيده . اين راه كوتاه است .
خيابان سمت چپ چهار راه – از طرف خيابان ما – اول به سه راه بازار مي رسد . راه سمت راست سه راه ، خيابان ارم را مي جويد و امتداد راه روبرو خيابان آذر را مي يابد . آذر چند سالي است كه به نام آيت ا... طالقاني قرار يافته است .
نام آذر و برخي آثار و ابنيه ي به جا مانده از گذشته هاي دور ، به علاوه ي نشانه هايي ديگر ، بيان گر اين است كه قمي ها قبل از اسلام نيز مردماني دين دار بوده اند و زرتشتياني درست درمان .
در آذر ميدان كهنه ي تر و بار قم قرار دارد .
آخرين راه چهار راه ، راه سمت راست از سوي خيابان ماست . راهي كه در ابتدايش مسجد امام حسن عسگري ( ع ) قرار دارد . از مسجد هاي بزرگ و مهم قم كه بر اساس روايت هاي گوناگون ، بنايش را بنا بر دستور بزرگي مي دانند . امتداد اين راه به رودخانه ي منحصر به فرد قم مي رسد . در رودخانه هاي ديگر كه از لحاظ عرض و عمق نزديك به رود خانه ي قم هستند ، لااقل قايق راني امري است معمول كه وقتي جنبه ي تفريح مي يابد به شغلي خوش درآمد بدل مي گردد و عاملي براي جذب گردش گر . اما چون شرايط اب و هوايي و احداث سد هايي مانع از جاري شدن آب در اين رودخانه مي گردند ، امر معمول اين رودخانه اتومبيل راني است . در واقع اين رودخانه به خياباني بدل گشته است كه به حق نقش موثري را در كاهش ترافيك خيابان هاي اطراف به عهده گرفته .
اما وجه تسميه ي اين چهار راه ، بازاري است كه يكي از ورودي هايش ميان باجك و راه سمت چپ قرار دارد . بازار مسگرهايي كه به گواه تابلوي ميراث فرهنگي منصوب در ورودي بازار قدمتش به دوره ي صفويه مي رسد . بازار مسگرها پر از مسگري بوده اما امروزه از سر تا ته اين بازار طويل كه بروي هيچ مسگري را نخواهي يافت . برخي معتقدند كه اين سلامت بناي بازار وام دار آب و هواي خشك قم است . مثل همين الان ، آبان 84 ، كه شهرهاي مجاور قم مثل اراك و تهران باران هاي درست و درماني مي آيند اما باران هاي قم بيشتر به شبنمي كم رمق مي ماند . روشن است كه ريزش جوي اثر موثري در تخريب بناها دارد .
هر چهار راه را رفتم . باز هم خواهم رفت ...
عرفان پهلواني 27/8/1384

آش کالباس

2006-09-06T21:58:00.001+03:30

یا هو
سلام
از شما دعوت می¬شود تا از نمایش طنز ( آش کالباس ) دیدن فرمایید .
نویسنده و کارگردان : ( عرفان پهلوانی ) .
زمان : ( 15 شعبان ) 18/06/1385 - ساعت : 18 .
مکان : تالار بعثت – فرهنگسرای جوان قم .

هنر و تکنولوژی نانو

2006-07-07T19:59:00.003+03:30

«یاهو»
«هنر و تکنولوژی نانو»
نخستین جشنواره¬ی سراسری هنر و تکنولوژی به کوشش شبکه¬ی تحلیل گران تکنولوژی ایران به عنوان دبیرخانه¬ی کمیته¬ی ترویج ستاد ویژه¬ی توسعه فناوری نانو و به عنوان هماهنگ کننده¬ی مراکز تحلیل گری و ترویجی تکنولوژی در کشور با هدف تقویت مبانی توسعه¬ی تکنولوژی و نگاهی خاص به نانو تکنولوژی به عنوان یکی از تکنولوژی¬های اولویت دار کشور در تقویمی به طول زمستان 83 و بهار 84 خورشیدی و در سه بخش فیلم¬نامه نویسی، انیمیشن و کاریکاتور برگزار شد.
محورهای این جشنواره عبارت بودند از:
1- اهمیت تکنولوژی¬های برتر و نوظهور
2- معرفی و کاربردهای نانو تکنولوژی
3- زیر ساخت های فرهنگی مناسب توسعه¬ی تکنولوژی مانند: روحیه¬ی کار گروهی، فرهنگ نظم و حسابگری، فرهنگ کارآفرینی، ارزش نیروی انسانی متخصص و ماهر، لزوم توجه به مشاغل با ارزش افزوده¬ی بالا، حمایت از مالکیت فکری، شبکه سازی آزمایشگاه¬ها و مراکز تحقیقاتی، آینده نگری و پیش¬بینی در تصمیم¬گیری¬های تکنولوژیک، فرهنگ سرمایه¬گذاری ریسک پذیر و ...
شاید اولین پرسشی که برای هنردوستان گرامی مطرح می¬شود اساس ارتباط هنر با تکنولوژی و به بیانی جزیی تر اساس این ارتباط با نانو تکنولوژی می¬باشد.
قبل از این که این پرسش را از دیدگاه گروه مواد و نانوتکنولوژی شبکه¬ی تحلیل¬گران تکنولوژی ایران پاسخ ¬بگويم به بیان نکته¬ای از قول فرهاد مهندس پور می¬پردازم.
فرهاد مهندس¬پور کارشناس ارشد کارگردانی تئاتر از دانشکده¬ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی و استاد همین دانشکده در چند سال اخیر با حضورش در عرصه¬ی مدیریتی و اجرایی تئاتر کشور به پیامد سیاست¬گذاری¬های ویژه و نوین خود مخالفانی را علیه خویش برانگیخته است.
اگر چه حاصل این مخالفت¬ها استعفای مهندس پور از مسؤولیت¬هانی اجرایی¬اش بود لیکن این رویکرد از ارزش¬های وی به عنوان فردی صاحب نظر در عرصه¬ی هنر و نمایش نمی¬کاهد.
او در یکی از نشست¬هایش گفت:
«من کشاورزی می¬خوانم تا دانسته¬هایم را از این دانش در عرصه¬ی تئاتر به خدمت بگیرم.»
اگر چه این نازک اندیشی و به کارگیری حداکثر امکانات کار هر هنر دوست تازه¬کاری نمی¬باشد، لیکن اکثر قریب به اتفاق بر این باوریم که هر آنچه در جامعه موجود می¬باشد، در هنر آن روزگار نیز نمود می¬یابد و هنر و به عبارت خصوصی¬تر تئاتر، بازتاب دهنده¬ی آرزوها، آمال، اندوه¬ها و تأملات اجتماع می¬باشد. پس سخن از ارتباط هنر و تکنولوژی کاری بیهوده و هجو نیست.
سخن از تعریف و کاربردهای نانو تکنولوژی را جهت تفصیل بیشتر به مشاهده¬ی فیلم 1 از مجموعه¬ فیلم¬های نانو تکنولوژی با عنوان (نانو بُعد فردا) که به کوشش کمیته¬ی ترویج ستاد ویژه¬ی فناوری نانو تهیه شده است ارجاع می¬دهم.
1- ترویج نانو فناوری یعنی چه؟
تعریف- منظور از «ترویج نانو فناوری» تقویت بستر فکری – فرهنگی مورد نیاز توسعه¬ی نانو فناوری است، به گونه¬ای که ضمن آشنا نمودن جامعه و گروه¬های مختلف فناوری نانو، زمینه¬های فکری- فرهنگی مورد نیاز برای فعالیت هماهنگ و منسجم همه¬ی عوامل درگیر در توسعه¬ی این فناوری تقویت گشته و هر کس از نقش سازنده¬ی خود در این حرکت ملی آگاه شود.
ترویج نانو فناوری تنها به معنی معرفی فناوری نانو و کاربردهای آن نیست، بلکه تبیین عوامل و زیرساخت¬های مؤثر در پیشرفت این فناوری و بیان مشکلات و ایجاد فضا برای حل معضلات نیز مدنظر است.
1- تبیین ارتباط مروجان و فرهنگ¬سازان با توسعه¬ی فناوری
لزوم آشنایی هنرمندان و مدیران رسانه¬ها با مفهوم فناوری – در این بخش می¬خواهیم بگوییم که چرا اگر اصحاب هنر و رسانه، مفهوم دقیق فناوری را نشناسند، بسیاری از مشکلات و انتظارات جامعه را مغفول خواهند گذاشت؟ در این راستا ابتدا مثالی می¬زنیم:
ممکن است برنامه¬ای در خصوص زلزله تولید شود، می¬خواهیم ببینیم اگر به مباحث «فناوری» توجه نشود و از ارتباط «زلزله» و «فناوری» غفلت شود، چه اتفاقی می¬افتد؟ اتفاقی که می¬افتد این است که برنامه¬های زیادی ساخته می¬شوند که پیام همه¬ی آنها محدود خواهد بود به: میزان خسارات زلزله، انواع آلام شهروندان، لزوم کمک¬رسانی و مباحثی از این قبیل؛ در حالی که باید بررسی کنیم چه ضعف¬هایی از نظر مدیریت فناوری در کشور وجود داشته که باعث این میزان خسارت شده است؟ به عبارت دیگر جامعه می¬خواهد بداند چرا ما تا این حد از زلزله آسیب¬پذیر هستیم؟ این به مدیریت فناوری برمی¬گردد. یا مثلاً جامعه طالب دولت الکترونیکی است تا بسیاری از نیازهای خود به ادارات را با رفت و آمد کمتر رفع کند؛ به همین ترتیب جامعه طالب خودروی بهتر، سوخت بهتر، مسکن امن¬تر، محصولات غذایی با کیفیت¬تر و غیره و غیره نیز هست و می¬خواهد بداند چرا به این انتظارات دست نمی¬یابد و مقصر کیست؟ این بحث¬ها به «مدیریت فناوری» برمی¬گردد.
البته اگر ما «فناوری» را طوری معنا کنیم که محدود به یک سری مسائل علمی و انتزاعی شود، ارتباط آن با مسائل جامعه مورد توجه قرار نخواهد گرفت. باید بحث فناوری طوری مطرح شود که با مسائل جامعه گره بخورد تا آن گاه جامعه احساس هم زبانی کند و توسعه¬ی فناوری را لمس کند.
3. توسعه فناوری نانو به معنی لزوم ایجاد صنایع نو نیست.
متأسفانه یک دیدگاه غلط که در جامعه وجود دارد و گاهی سیاست¬گذاران و مدیران کشور را به اشتباه می¬اندازد، آن است که تصور می¬شود توسعه¬ی یک فناوری نوین مانند فناوری نانو، به معنی لزوم ایجاد صنایع نوین و فراموش کردن صنایع قدیمی و موجود است. در حالی که یک نقش مهم فناوری¬های نوین مانند نانو، ادغام در صنایع موجود و قدیمی و ارتقا دادن آنها در دنیای رقابت است. نانو فناوری تا کنون در صنایع مختلف ادغام شده و حتی محصولات تجاری نیز در این زمینه به بازار ارائه داده است. از جمله¬ی این صنایع می¬توان به بافت سرامیک، نساجی، سیمان، لاستیک و غیره اشاره کرد.
در این صنایع اغلب نانو به عنوان «ارتقا دهنده» مطرح می¬شود و با بهبود کیفیت در محصولات آنها ارزش افزوده¬ی محصولات را بالا می¬برد. به چند مثال توجه فرمایید:
1. شیشه¬های هميشه تميز : با ایجاد یک پوشش نانویی، آلودگی به این شیشه¬ها نمی¬چسبد؛ این کار را می¬توان در مورد ظروف چینی و کاشی نیز انجام داد.
2. لباس¬های ضد چروک و هميشه تميز : با اضافه کردن الیافی با اندازه¬ی نانو و پخش آن ها در سطح لباس، از کثیف و چروک شدن آنها جلوگیری می¬شود.
3. اضافه کردن نانو ذرات به سیمان و بالا بردن سياليت آن که به نحو بسیار مطلوبی نفوذپذیری آن را در برابر آب کاهش می¬دهد.
4. با افزودن نانو ذرات به لاستیک¬ها، می¬توان امیدوار بود لاستیک¬هایی با عمر بالا و مقاوم در برابری سايش ساخته شود.

با سپاس
عرفان پهلوانی
مهر 1384

منبع: جزوه¬ی آشنایی هنرمندان و مروجان با مفاهیم فناوری و ویژگی¬ها و کاربردهای نانو فناوری
(گروه مواد و نانو تکنولوژی شبکه¬ی تحلیل¬گران تکنولوژی ایران)